ముందే తెలుసు

ముందే తెలుసు
నా పేరు శ్రావణ్. ఆరోజు నా టెన్త్ క్లాస్ ఆఖరి పరీక్ష. వ్రాసి ఇంటికి వచ్చాను. మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటన్నరైంది. నేను కాళ్ళు, చేతులు కడుక్కొని నా గదిలోకి వెళ్ళాను. నా యూనిఫామ్ విప్పేసి నా షార్ట్స్ కోసం చూశాను. నా బెడ్ దగ్గర ఉన్న బట్టల స్టాండ్ పై చూశాను. నా చొక్కాలు, కానీ షార్ట్స్ కానీ ఏమీ కనబడలేదు. అక్కడ నా అల్మైరా ఓపెన్ చేశాను. అందులో ఆశ్చర్యం కలిగించేలాగా రెండు పరికిణీ, వోణీ, జాకెట్టులు, నాలుగు లాంగ్ ఫ్రాక్ లు, చుడీదార్ లు, కొన్ని కుర్తీలు, నాలుగైదు నైటీలు, లింగరీ ఇలా ఏవేవో ఉన్నాయి. ఇంటికి ఎవరో వచ్చారనుకున్నా. కొంచెం అనుమానంగా నా బట్టలకోసం మంచం మీద చూశాను. అక్కడ ఒక జీన్స్ ప్యాంటు, పింక్ కలర్ టి షర్ట్, పింక్ పాంటీ, చిన్న బ్రా, ఆ పక్కనే ఒక నైటీ ఉన్నాయి. నేనింకా అయోమయం గా చూస్తూ ఉన్నాను. ఇంతలో అమ్మ కిచెన్ లోంచి కొంచెం గట్టిగా "ఒసేవ్, శ్రావణి! తొందరగా మంచం మీద ఉన్న నైటీ కట్టుకుని రావే! మన లంచ్ అయ్యాక నీకో సర్ప్రైజ్." అంది. నా చెవులను నేనే నమ్మలేదు. కారణం "ఎప్పుడూ ఒరేయ్, శ్రావణ్!" అనేది. కానీ ఈ రోజు ఒసేయ్, శ్రావణి!" అని పిలిచింది. ప్రొనౌన్, నౌన్ రెండూ మారిపోయాయి. ఇంకా నా అనుమానం పోలేదు. "అమ్మా! నా షార్ట్స్" అని నసిగాను. "ఒసేయ్, మొద్దు! నైటీ కట్టుకుని రమ్మన్నానా?" అంది. నాకు మేఘాలలో తేలుతున్నట్టుగా ఉంది. ఒళ్ళు దూది పింజలా తేలిపోతోంది. వెంటనే నైటీ వేసుకుని నిలువుటద్దంలో చూసుకున్నాను. ఈ ఆరునెలల్లో నా శరీరాకృతిలో ఏదో మార్పు వస్తోంది. నెమ్మదిగా శరీర అవయవాల పొందికలో మార్పు వచ్చింది. వళ్ళు కొంచెం గుండ్రంగా తయారౌతోంది. వక్షోజాలు, బట్స్ కొంచెం పెరిగాయి. పైగా గత ఏడాది గా అమ్మ నన్ను హెయిర్ కట్ కి వెళ్ళి నివ్వలేదు. జుట్టు చాలా పొడవుగా పెరిగింది. ఆ మార్పులు నాకు నచ్చేవే. నెమ్మదిగా నైటీ వేసుకుని డైనింగ్ హాల్ కి వచ్చాను. అక్కడ అమ్మ తో పాటు వనజ ఆంటీ కూడా వుంది. వనజ ఆంటీ, అమ్మ చిన్నప్పుడు క్లాస్ మేట్సు. అమ్మకి టీచింగ్ అంటే చాలా ఇష్టం. అందుకని యం.బి.బి.యస్ లో సీటొచ్చినా వదిలేసి బియసి బియిడి చేసి సైన్స్ టీచర్ అయ్యింది. ఆంటీ ఒక డాక్టర్ అయ్యింది. ఆంటీ నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి తెలుసు. ఆంటీకి కూడా నేను శ్రావణ్ అని తెలుసు. కానీ ఆవిడ కూడా "రా శ్రావణి!" అని పిలిచింది. నేను టేబుల్ దగ్గరికి రాగానే నన్ను తన దగ్గరకు తీసుకొని నెమ్మదిగా ఒళ్ళంతా తడుముతూ పైనుంచి కింద దాకా చూస్తూ శ్రావణి లో మనం అనుకున్న మార్పులు అన్ని బాగానే వచ్చాయి రోజీ" అంది. అమ్మ, "వనజ ముందు మనం లంచ్ చేసి తర్వాత మిగిలిన విషయాలు మాట్లాడుకుందాం." అంది. ఆంటీ తలూపింది. నేను ఇద్దర్నీ మార్చి మార్చి చూస్తూ నా ప్లేట్ దగ్గర కూర్చున్నాను. ఆంటీ నవ్వు ఎప్పుడూ నిండుగా ఉంటుంది. చాలా స్నేహంగా నవ్వుతుంది. అయితే ఈ రోజు ఇప్పుడు లంచ్ చేస్తూండగా నిండుగా నవ్వుతూనే కొంటెగా కన్నుగీటింది. నాకు ఇంకొంచెం ఆశ్చర్యం పెరిగింది. "రోజీ, శ్రావణి చాలా ముద్దుగా ఉందే. దీన్ని నాకొడుక్కిచ్చి పెళ్ళి చేసేద్దాం.". "సర్లేవే వనం, ఇంకా జర్నీ చాలా ఉంది కదా! నువ్వెలా అంటే అలాగే." అంది అమ్మ. నెమ్మదిగా ఆ కబుర్లు, ఈ కబుర్లు చెబుతూ లంచ్ పూర్తి చేసేశాం. "శ్రావణి, కొద్దిగా ఈ పూటకి గిన్నెలు సింక్ లో పెట్టిరా. నీతో కొన్ని విషయాలు చెప్పాలి." అంది అమ్మ.
ముగ్గురం హాల్ లోకి వచ్చి కూర్చున్నాము. వనజా ఆంటీ నన్ను దగ్గరగా లాక్కొని గట్టిగా బుగ్గలమీద ముద్దు పెట్టింది.
అప్పుడు అమ్మ ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. (సశేషం)