మీరు నా లా అవ్వొద్దు అనుకుంటే ఇలా చెయ్యకండి

ఇది నాకు నిజంగా జరిగింది. నా లైఫ్ లో కొన్ని సందర్భాల్లో నేను కొన్ని డెసిషన్స్ తీసుకున్నాను. అలాంటి సందర్భాల్లో మీరు ఏం చేసేవారో కామెంట్లో చెప్పండి.

Let's begin with an intro...

నా పేరు భరత్. ఇంటిపేరు ఇటికెల. మాది హైదరాబాద్. ఎప్పుడో మా తాత ఊర్లో ఉన్నదంతా అమ్మేసి 1970s లో ఇక్కడికి మైగ్రేట్ అయ్యాడు. ఎందుకో తెలీదు గానీ ఊర్లో వాళ్ళతో మాకు పెద్దగా సంబంధాలు లేవు. మా తాతకు 3 కొడుకులు, 2 కూతుర్లు. వాళ్ళు అంతా కూడా హైద్రాబాద్ లోనే ఉండటం వళ్ళ ముందెన్నడూ నేను సొంత ఊరికి వెళ్లలేదు. మా తాత పిల్లలు, వాళ్ళ పిల్లలు... ఇదే మా (నాకు & మా అక్క కు) లోకం.

నాకు మా ఇంటిపేరు నచ్చేది కాదు. స్కూల్లో అందరూ ఎక్కించే వాళ్ళు. అందుకే 10th లో "మీ పేర్లు, DOB లు, caste లు మీ పేరెంట్స్ తో మీ డైరీ లో రాపించుకుని రండి" అని స్కూల్ వాళ్ళు అంటే ఆ మాత్రం డీటెయిల్స్ నాకు తెలీవా అని సింపుల్ గా BHARATH I అని నేనే రాసి ఇచ్చేసాను. సో అన్ని ఎడ్యుకేషన్ రిలేటెడ్ సర్టిఫికెట్స్ లో పేరు అలాగే వచ్చేసి నా ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ క్యాంపస్ ప్లేస్మెంట్ లో కొట్టిన జాబ్ ఆఫర్ లెటర్ కూడా అలాగే BHARATH I అనే రికార్డు అయ్యింది. పాన్ కార్డు, బ్యాంకు అకౌంట్ కూడా అలాగే తీసుకున్నా.

ఇంజనీరింగ్ 1st year వరకు మా నాన్న నా ఫేస్ పై కత్తి పడనివ్వలేదు. రెగ్యులర్ గా షేవ్ చేస్తే స్కిన్ ముదిరిపోతుందని only trim చెయ్యించుకోమ్మనే వాడు. నాకు కూడా అలాగే అలవాటు అయ్యింది. చిన్నప్పుడు అమ్మా నాన్నలు ఇద్దరు ప్రైవేట్ లో చిన్న చిన్న ఉద్యోగాలు (నాన్న ఒక కాంట్రాక్టర్ దగ్గర supervisor గా, అమ్మ ఏమో ఒక ప్రైవేట్ స్కూల్ లో టీచర్ గా) చేస్తుండడం వల్ల నన్ను ఎక్కువగా నాన్నమ్మ చూసుకునేది. తనకు ఎందుకు అలా అనిపించిందో ఏమో కానీ నాకు 3-4 years age వచ్చే వరకు నాకు మా అక్క ఫ్రాకులు వేసేదట. అది నాకు గుర్తు లేదు కానీ మా ఇంట్లో చాలా ఫొటోలు ఉన్నాయి. కొన్ని కారణాల వల్ల మేము మా జాయింట్ ఫ్యామిలీ నుండి దూరం అయ్యాం. నాన్న ఉద్యోగం పోయి చాలా కష్టాలు చూసాం. తాత మాకోసం తాను కట్టుకున్న ఇండిపెండెంట్ ఇంటిని డెవలప్మెంట్ కి ఇచ్చి అదే అపార్ట్మెంట్ లో ఫ్లాట్ ఒకటి, కొంత క్యాష్ ను తన landlord షేర్ కింద తీసుకుని తన పిల్లలందరికీ పంచేశాడు. మా పెదనాన్న & బాబాయి లు సిటీ లో వేరు వేరు చోట్ల ఫ్లాట్లు కొనుక్కున్నారు. మా నాన్నేమో అప్పులు తీర్చుకుని చిన్న బిజినెస్ స్టార్ట్ చేశాడు. అందులో కూడా లాస్ వచ్చి మళ్ళీ ఆర్థికం గా చాలా ఇబ్బంది పడ్డం.

ఎలాగోలా ఇల్లు గడవాలి కాబట్టి డబ్బులు చాలా పొదుపుగా వాడేది మా అమ్మ. చుట్టాలు చాలా మంది దగ్గర అప్పు చేసాము కాబట్టి మొఖం చాలక మేము ఎవ్వరింటికీ వెళ్ళే వాళ్ళం కాదు. మంచి ఏరియా లో రెంట్లు కూడా పెరుగుతూ ఉండడం తో మేము ఒక లోయర్ ఇన్కమ్ గ్రూప్ (LIG) area లో ఉండే వాళ్ళం. సో మా అమ్మా నాన్న లు మమ్మల్ని ఇరుగు పొరుగు వాళ్ళ ఇంట్లోకి కూడా వెళ్ళి ఆడుకోవడం, వాళ్ళని మా ఇంటికి రానివ్వడం, అలా చేయనిచ్చి వాళ్ళు కాదు. దాంతో నాకు మా అక్కకు (నా కన్నా 18 మంత్స్ పెద్ద) పెద్దగా ఫ్రెండ్స్ ఉండే వారు కాదు. Most of the time ఇంట్లో ne ఉండే వాళ్ళం. చదివేది అమ్మ పని చేసే స్కూల్ లోనే కాబట్టి నేను & మా అక్క అమ్మతో పాటే వెళ్ళి వచ్చేసి ఇంట్లోనే చదువుకోవడం ఆడుకోవడం చేసేది.

పండగలకి, birthday లకీ కొత్త బట్టలు కొనే ప్రతీ సారి మా అమ్మ నాన్నలు ఎంత ఇబ్బంది పడ్డారో నాకు & మా అక్కకు బాగా తెలుసు. ఒకసారి నేను 6th లో ఉన్నప్పుడు ఇంట్లో వేసుకునే బట్టలు బాగా చిన్నగా అయిపోయాయి, టైట్ గా కూడా అయ్యాయి అని కొత్త బట్టలు వేసుకుంటే నాన్న నన్ను బాగా తిట్టారు. తరవాత కారణం చెప్పాక, అమ్మా నాన్నలకు గొడవ అయ్యింది. అది చూసి అక్క నాతో " ఒరేయ్, ఇంట్లోనే కదా ఉంటున్నాము... నాకు పొట్టిగా అయిన ఫ్రాక్ లు బోలెడు ఉన్నాయ్... మొన్న సారీ ఫంక్షన్ అయినప్పటి నుండి అమ్మ నన్ను చుడిదార్లే వేసుకుంటుంది. నా ఫ్రాక్ లతో మేనేజ్ చేసేయి రా ప్లీజ్. నువ్వు okay అంటే అమ్మ కు నేను చెప్తాను. నాన్న ను తనే కన్విన్స్ చేస్తుంది" అని చెప్పింది. నేను దిగాలు గా okay అన్నాను.

మొదట్లో నాన్న ఒప్పుకోకపోయినా ఆఖరికి అమ్మ ఎలాగోలా ఒప్పించింది. అప్పటి నుంచి నేను ఇంట్లో అక్క ఫ్రాక్ లు వేసుకునే వాడిని. ఫస్ట్ టైమ్ చాలా ఇబ్బందిగా ఉన్నా, మెల్లిమెల్లిగా అలవాటు అయిపోయింది. బయటకు వెళ్లినప్పుడు/ఇంటికి ఎవరైనా వచ్చినప్పుడు మాత్రం నా బట్టలు వేసుకునే వాడిని. నా కోసం ఎప్పుడూ ఒక పంట & షార్ట్ బాత్రూమ్ లో ఉండేవి. ఇంటి బెల్ వినపడంగానే నేను బాత్రూమ్ లోకి పరిగెత్తే వాడ్ని. మా నాన్న కాకుండా ఇంకెవరు వచ్చినా అక్కో అమ్మో బాత్రూమ్ లైట్ ఒక సారి అన్ & ఆఫ్ చేసే వారు. నేను immediate గా బట్టలు మార్చుకొని ఒక సారి నీళ్ళ శబ్దం చేసి బయటకు వచ్చేవాడిని. అలా ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరవాత ఆటోమేటిక్ గా నాకు అమ్మాయి లా mannerisms like కూర్చునే ముందు ఫ్రాక్ ను బ్యాక్ సైడ్ ఒక సారి swipe చెస్కోవడం, కాళ్ళు దెగ్గరగా పెట్టుకొని ఉండడం. కింది నుంచి పైకే ఏదైనా తియ్యాలన్నా/ఎత్తాలన్నా నడుం దగ్గర బెండ్ అవ్వకుండా మోకాళ్ళ పై కూర్చుని చెయ్యడం, ఓవరాల్ గా కొంచం కుదురుగా, నెమ్మదిగా కదలడం etc అన్ని రకాలుగా నా బిహేవియర్ లోనే కొంత softness వచ్చేసింది.

Next 2 years లో akka కి పొట్టిగా అయిన లేదా అక్కరకు రాని చుడీదార్లు కూడా నా షెల్ఫ్ లోకి వచ్చేశాయి. కొన్ని మంచి మంచి డ్రెస్ లు ఏవైతే అక్క చాలా ఇష్టంగా కొన్నవి (birthday, festivals, functions కి కొన్నవి) నాకు ఇచ్చేటప్పుడు అక్క ఎంతో బాధ తో ఇచ్చేది.

నెమ్మదిగా నేను 9th లో కీ, అక్క ఇంటర్ లోకి వచ్చాము. నాన్న పరిస్థితి ఆర్థికంగా కొంచం కొంచెం మెరుగుపడుతున్న టైమ్ లో అమ్మకు vericose veins ప్రాబ్లం ఒచ్చింది. ఎక్కువ సేపు నిలబడి స్కూల్ లో క్లాసెస్ తీసుకోవడం చాలా కష్టంగా అవ్వడంతో తను ఉద్యోగం చెయ్యడం మానేసింది. అక్క పెళ్లికోసం డబ్బులు, నగలు కూడబెట్టాలి కాబట్టి మా ఇంట్లో పిసినారితనం ఇంకా పెరిగింది. ఈ సారి నా బర్త్డే కి నాన్న నాకోసం కొత్త బట్టలు కొనలేదు. బంగారం ధర ఫ్యూచర్ లో బాగా పెరుగుతుందని రీసెంట్ గా అప్పుచేసి మరీ అక్కకు నెక్లెస్, అమ్మకు గాజులు చేయించాడు. సో "situation tight గా ఉంది, వాడికి ఏదో ఒకటి చెప్పి కన్విన్స్ చేసేయి" అని అమ్మకి చెప్పాడు నాన్న.

నేను _ "పో అమ్మా.... అక్క బర్త్డే కి మాత్రం తనకి గ్రాండ్ గా ఘాగ్ర చోలీ కొనిచ్చారు. నాకు మాత్రం ఏమి లేదు"

అమ్మ _ "అలా కాదు రా... నీకు next month పండగ కి కొంటాం రా. ప్లీజ్ రా... ఈ ఒక్క సారి మారాం చెయ్యకు రా"

నేను _ "ఎన్ని విషయాల్లో అడ్జెస్ట్ కావాలమ్మ? ఎప్పుడు చూడూ నాకు పాతావే ఇస్తారు. అక్కకు మాత్రం కొత్త కొత్త డ్రస్సులు కొనిస్తారు. అక్కేమో హీరోనే లా రెడీ అవుతుంది.... నేనేమో హీరోయిన్ పక్కన ఉండే సైడ్ క్యారెక్టర్ లా ఏవో పాత చుడీదార్లు వేస్కుని ఉంటా ఎప్పుడూ..." అని ఒక మూల లో ఏడుస్తూ కూర్చున్నా.

నా బాధ చూడలేక అమ్మ అక్క& నాన్న తో ఏదో మాట్లాడింది. ముగ్గురూ నా దగ్గరకు వచ్చి నాకు sorry చెప్పారు. నాన్న కంటిలో చెమ్మా చూడడం అదే ఫస్ట్ టైమ్.

నేను _ " సరేలే... ఈ సారికి అడ్జెస్ట్ అవుతాలే"
అక్క _ "మనస్పూర్తి అంటున్నావా?"
నేను _ "నా గురించి నీకెందుకు? నువ్వు మాత్రం అన్నీ దక్కించుకుంటున్నావు కదా...!"

ఆ మాట తో అక్క ఏడుస్తు వెళ్ళిపోయింది.

అమ్మ _ "ఏంట్రా అంత పెద్ద మాట అన్నావు? తప్పు కదా.."
నేను _ " ఇప్పుడు నేనేమన్నానని?"
నాన్న _ "రే భరత్... నువ్వు చేసింది తప్పు. మమ్మలి అక్కెప్పుడూ 'వాడికి తక్కువ చేసి నాకు ఎక్కువ చెయ్యండి' అని అనలేదు. నువ్వు తనని హార్ట్ చేశావు"

నేను_ (అక్క దెగ్గరకు వెళ్ళి) "అక్కా.... అలా ఏడవకే... Sorry వే"
అక్క _ " వద్దు రా... నీ sorry నాకేమొద్దు. ఎన్నో సార్లు special కర్రీస్, స్వీట్స్ లాంటివి చేసినప్పుడు నా కడుపు మార్చుకుని నీకోసం దాచి పెట్టాను. అవ్వేం నీకు కనపడలేదు. అమ్మ నాన్నలు చేసిన దానికి నన్ను మాటలు అన్నావు చూడూ... You have hurt me."

నేను _ " sorry చెప్తున్నాను కదవే"
అక్క _ " మనస్పూర్తిగా చెప్తున్నావా?"
నేను _ " నిన్నెల నమ్మించాలి ఇప్పుడు?"
అక్క_ " ఇప్పుడు కాదు... రేపు పొద్దున నీకు బర్త్డే విషెస్చెప్పినప్పుడు నేను చెప్పింది చెప్పినట్టు చేస్తే నమ్ముతా. వెళ్ళి పడుకో. రేపు సాయంత్రం నీతో కట్ చేయించడానికి కేక్ నేనే తయారు చేద్దాం అనుకున్న... మొత్తం మూడ్ స్పాయిల్ చేశావ్. రేపు మార్నింగ్ నేనే లేపి నీకు ఫస్ట్ విషెస్ నేనే చెప్తా... ఇప్పుడు వెళ్ళి పడుకో...."

Friends.... How is the story so far ...?