కూతురు ఇచ్చిన ధైర్యం

ఆరునెలలు గడిచాయి. సుజాత మాఇంట్లో ఒక కూతురు అయిపోయింది. అందరిలో నన్ను బాబాయి గారు అంటుంది. మేమిద్దరమే ఉన్నప్పుడు "అమ్మా" అని పిలుస్తుంది. మా ఆవిడకి నేనంటే ఎంతో ఇష్టం. నన్ను ఆమె ఎంతగానో గౌరవిస్తుంది. కానీ ఒక్క విషయంలో మాత్రం ఒప్పుకోదు. నేను ఇంట్లో ఉన్నంతవరకూ పూర్తిగా ఆడదానిగా ఉంటానంటే ఒప్పుకోదు. బయట నాటకాల్లో, సెమినార్ లలో, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల్లో స్త్రీ వేషం వేసుకుంటున్నారుకదా. అక్కడితో ఆగితే బాగుంటుంది. పిల్లలిద్దరూ ఇప్పుడిప్పుడే స్కూల్ చదువులకు వస్తున్నారు. అలాగే మా చుట్టాలు కానీ, మా చుట్టాలు కానీ వచ్చి చూస్తే ఇంటి పరువు ఏమౌతుంది? అని చెబుతుంది.
అయితే సుజాత నన్ను బాబాయ్ అని, అమ్మా అని పిలవటం తనకు తెలుసు. "ఆయన నీకు అమ్మ అయితే నేను ఏమౌతానే సుజాతా?!?" అనిఅడిగేది. "ఏముందీ? ఆయన బాబాయ్ అయితే మీరు నాకు అమ్మ అవుతారు. ఆయన అమ్మ అయితే మీరు నాకు అత్తయ్య అవుతారు." అనేది. "బాగుంది మీ తల్లీకూతుళ్లవరస." అంటూ సుజాత వీపు మీద సున్నితం గా ఒక చరుపు చరిచేది.
మా ఆవిడకి ఇష్టం లేకపోతే నేనే పనీ చెయ్యను. అయితే నేను ఇంట్లో ఒక మహిళ గా మసలటం నాకు ఎంతో ఇష్టం. ఒకసారి నా భార్య కి ఏదో తెలియని అనారోగ్యం చేసింది. పదిహేను రోజులపాటు హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేశాం. అప్పుడు ఇంటిదగ్గర నేను చీర కట్టుకుని వంట చేసి, ఇంటి పనులన్నీ చేస్తుంటే ఆసుపత్రిలో ఆవిడ అవసరాలన్నీ సుజాత చూసేది.మధ్య మధ్యలో ఇంటికి వచ్చినప్పుడు చీరకట్టులో ఎన్నో మెళకువలు నాకు నేర్పింది.
ఒకసారి నేనూ, సుజాత మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు చెప్పింది. "అమ్మా, అమ్మత్త (నా భార్య) భయం సమాజం గురించి. నీలో స్త్రీ గా ఉండాలనే తలంపు అది ఏ కారణం లేని ఒక సహజమానసిక స్థితి. బుద్ధి నిశ్చయం. ముందుగా నువ్వు చెయ్యాల్సిన పనులు కొన్ని ఉన్నాయి. ఇంట్లో నువ్వు సెమినార్ లలో స్త్రీ వేషంలో ప్రసంగించిన ఫోటోలు వీలైనన్ని ఎక్కువ సంఖ్యలో ఇంట్లో అన్ని చోట్లా పెట్టాలి. (సశేషం)