నేనూ , మా సరోజత్త, ఆమె మొగుడు సుందరత్త (గరిమ కథల్లో కూవగం తరువాత)

మే తొమ్మిదవ తేదీ న కూవగం ట్రిప్పులో విల్లుపురం జరిగిన ఆ భయానక సంఘటన తరువాత రాగిణక్క, భారతక్క, డా. సుందరి వీళ్ళ సంరక్షణలో ఎలాగో 11, 12 తేదీలలో కూవగం పండగలో నేను చాలా కష్టం మీద పాల్గొన్నాను. సుందరి ఇచ్చిన పెయిన్ కిల్లర్లు, సిద్ధ మెడిసిన్ లు నొప్పిని తగ్గించాయి కానీ పూర్తిగా నివారణ కాలేదు. పెనిస్ వాలి పోయింది. టెస్టిస్ రెండూ ఎర్రగా కందిపోయి కుంచించుకు పోయాయి. అయినా వాళ్ళందరి మధ్యలో ఆడి, పాడి, పూజారి తో తాళి కట్టించుకుని, మరునాడు అక్కలందరితో కలసి, తాళి తెంపుకోవడం, పూలు తీసేయటం, ,గాజులు పగల కొట్టుకుని, బొట్టు తుడిచేసుకుని, తెల్ల చీరలో భోరున ఏడవటం - అవన్నీ అనుభవించాను. అవి కిన్నెర జీవతాలలో ఎన్నో ఉద్వేగ క్షణాలు. గుర్తుంచుకోవాలసిన సందర్భాలు. ఒకళ్ళనొకళ్ళు ప్రేమతో కౌగలించు కున్నాము.. ఇక నేను వెనక్కి తిరిగి వచ్చే క్షణాలు చాలా బరువుగా గడిచాయి. నేను తిరుపతికి బయల్దేరాను. నాతో పాటు రాగిణక్క, సుందరి ఇద్దరు వచ్చి నన్ను తిరుపతిలో మా చిన్నక్క వాళ్ళ ఇంటిలో విడిచి తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు చెప్పి వెళ్ళి పోయారు. నేను తిరుపతిలో మరో రెండు రోజులు ఉన్నాను. చిన్నక్క మరదలు నాకు కాబోయే భార్య అనుకున్న నీల చాలా బాధ పడింది. చాలా ఎమోషనల్ అయ్యింది. మల్లి కూడా చాలా బాధ పడింది. మా చిన్న బావ ముందు బాధ పడినా తరువాత అందరినీ తేలిక పరచటానికి "నాకు మరో పెళ్ళాం ఫ్రీ గా దొరికిందన్నమాట. ఎప్పుడూ పెళ్లి చేసుకుందామే నా కొత్త పెళ్ళామా?" అని అడిగాడు. ఆమాటలు వింటూ నీల వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ తన గదిలోకి వెళ్ళి పోయింది. నేను నీలను ఓదార్చటానికి ఆమెతో ఆమె గదిలోకి వెళ్ళాను. ఆమె నన్ను కౌగలించుకుని బావురంటూ ఏడిచింది. నేను ఓదార్చాను. అదికాదు నీలా. నేను నీతో ఎప్పుడైనా మగాడిలాగా ప్రవర్తించానా? లేదుకదా? ఈ సంఘటనతో నాలోని ఆడతనం స్పష్టం అవుతోంది అన్న మాట. అన్నాను. అప్పుడు నీల ఒక నిశ్చయానికి వచ్చి హల్లోకి వచ్చి అందరితో మధు ఆడదైనా, మగయినా నేను పెళ్లి చేసుకుంటాను. అంది. అందరూ సరేలేవే.. ఆ విషయం తరువాత చూద్దాం. అంటూ ఓదార్చి తరువాత నేను విశాఖ పట్టణానికి ట్రయినెక్కుతుంటే స్టేషన్ కు వచ్చారు.
నేను నెమ్మదిగా విశాఖ పట్టణానికి చేరుకున్నాను. అక్కడినుంచి ఇంటికి వెళ్ళాక నా నడక పూర్తిగా ఆడ నడక అయిపోయింది. సుందరి మందుల తో టెస్టిస్ బాగా సన్నపడి పోయాయి. కేవలం చిన్న పెనిస్ మాత్రమే మిగిలింది. ఇంట్లో అందరికీ కూడా చిన్నక్క ద్వారా జరిగినదంతా తెలిసింది. దెబ్బ తగిలిందని బాధ పడ్డారే కానీ నా మగతనం పోతుంది అని ఎవ్వరూ బాధ పడలేదు. నాకు కూడా ఫిజికల్ గా నొప్పి ఉందనే తప్ప మగతనం పోతుంది అనే బాధ ఏకోశాన లేదు. అక్కడ నుంచి ఒక రోజు నేను మా సరోజత్త ఇంటికి వెళ్ళాను. నేను వెళ్ళే సమయానికి అత్త మామూలుగా స్నానం చేస్తూంటుంది. నా చేత వీపుకుసబ్బు రుద్దించుకుంటూ రా రా నా మామ, దరువెయ్ రా మామా అని పాడుతుంది, కానీ ఈ రోజు మాత్రం నేను వెళ్ళేసరికి ఎవ్వరో ఒక ఆవిడ మా అత్త కి వీపు రుద్దుతోంది. నేను బాత్ రూం కి వెళ్ళే సరికి "రావే మధు! ముదనష్టపు మూట ఉడిపోతుందట కదా. నువ్వు పూర్తిగా ఆడపిల్లవైపోవే. నీ ఆపరేషన్ ఖర్చు నే చూసుకుంటాను." అని ప్రేమ గా పిలిచింది.