अनोळखी तरी सोबती.......... भाग3

पुढे…
ईशाने ग्लास टेबलावर ठेवला आणि झोपाळू अवस्थेत स्वराकडे सरकत तिच्या खांद्यावर डोकं टेकवलं. एका मिनिटातच ती जवळजवळ झोपली.स्वराने तिला उठवून तिच्या फ्लॅटमध्ये नेण्याचा प्रयत्न केला, पण ईशाने अर्धवट
झोपेत स्वराच्या बेडरूमकडे बोट दाखवत म्हटलं,“मला तिथे झोपायचंय…”
स्वराकडे पर्याय नव्हता.तिने तिला हळूच बेडरूममध्ये नेलं. सुदैवाने ईशा आधीच नाईटगाऊनमध्ये होती, त्यामुळे कपडे बदलण्याची गरज नव्हती.
तिला बेडच्या एका बाजूला झोपवल्यावर स्वराने स्वतःचे कपडे बदलले, पायजामा घातला आणि दुसऱ्या बाजूला जाऊन पडली.सकाळी स्वरा जागी झाली तेव्हा ईशा आधीच उठलेली होती.ईशाने तिच्या गालावर हलकंसं किस केलं.“गुड मॉर्निंग, गर्लफ्रेंड! की बॉयफ्रेंड म्हणू?” ती हसत म्हणाली.मग उठून ती आपल्या फ्लॅटमध्ये तयार व्हायला निघून गेली.स्वराचा पूर्ण दिवस कामात लक्ष लागेना.ईशाच्या वागण्याचा ती विचार करतच राहिली.त्या संध्याकाळी ईशाचा काहीच पत्ता नव्हता.पुढचे काही दिवसही ती दिसली नाही.पुढच्या शनिवारी सकाळी स्वरा झोपेतच होती.डोअरबेलच्या आवाजाने ती जागी झाली. अजून थोडी गुंगीतच, थंडीमुळे तिने पटकन एक रोब घातला आणि दाराकडे गेली.दार उघडलं — आणि ईशा आत आली, निमंत्रणाची वाट न पाहता.“उठ, स्लीपी हेड!” ईशा म्हणाली.तिची नजर सेंटर टेबलवर पडली — रिकामी वाईनची बाटली.“माझ्याशिवायच स्वतःला झोपवायला दारू पितेय का? लव्हर बॉय?” ती हसत म्हणाली.स्वरा फक्त तिच्याकडे बघत राहिली.
ईशा म्हणाली,“जा, आधी दात घासून ये. मी तुझ्यासाठी कॉफी बनवते.”
स्वरा काही न बोलता बाथरूममध्ये गेली.दहा मिनिटांनी परत आली तेव्हा डायनिंग टेबलवर दोन गरमागरम कॉफीचे कप तयार होते.पुढे…स्वरा शांतपणे बसून कॉफी पीत होती आणि ईशाराकडे पाहत होती.ईशा हलक्या आवाजात म्हणाली,“ओके… मला वाटतं मी तुला एक स्पष्टीकरण देणं आवश्यक आहे.”
“नक्कीच,” स्वराच्या मनात आलं, पण तिने काही बोलली नाही.ईशा पुढे म्हणाली,“मला माहिती आहे, मी जे बोलले आणि केलं त्यामुळे सगळं खूप कन्फ्युजिंग आणि कदाचित थोडं एम्बॅरॅसिंग झालं असेल. सगळ्यात आधी — मी लेस्बियन नाही. किंवा… कमीतकमी आतापर्यंत तरी मी स्वतःला तसं कधी असं समजलं नाही. आणि दुसरं म्हणजे, मी तुझ्याशी फ्लर्ट किंवा खेळ करत नव्हते. मी असं कुणाबद्दल कधीच वाटलं नव्हतं — ना मुलगा, ना मुलगी. मागचे काही दिवस मी मुद्दाम आली नाही… कारण मला माझे विचार नीट समजून घ्यायचे होते.”स्वरा शांतपणे ऐकत होती.मग ती म्हणाली,
“माझ्याबाबतीतही तेच आहे. मी स्वतःला नेहमी स्ट्रेट समजलं. काही वेळा
मी मुलांबरोबर रिलेशनशिप्स झाल्या… आणि कदाचित मला आवडलंही. किमान… तसं वाटत होतं. तुझं काय?”ईशाने हलकंसं डोकं हलवलं.“नाही.”
स्वराने तिच्याकडे पाहिलं.ईशा त्या क्षणी खूपच आपुलकीची, जवळची वाटत होती.काही सेकंद शांतता.मग स्वरा म्हणाली,“आपण… एकमेकांना ओळखून बघू का? हे कुठे जातं ते पाहू?”ईशाच्या चेहऱ्यावर हलकं हसू उमटलं.
“मला आवडेल.”पुढचे काही आठवडे दोघींसाठी वेगळेच होते.नवीन भावना, नवीन गप्पा, नवीन जवळीक.एक आठवड्यानंतर, थोडीशी नशेत असताना त्यांनी पहिल्यांदा एकमेकांना किस केलं.दुसऱ्या दिवशी सकाळी त्यांना लक्षात आलं की ते तिथेच थांबले होते. दोघी सोफ्यावर एका ब्लँकेटखाली
गुडूप झोपल्या होत्या.त्या दोघी हसत राहिल्या.त्या सकाळी ईशाने पुन्हा कॉफी आणली.स्वराने दोघींसाठी कप टेबलावर ठेवले.मग तिने ईशाला
हलकंसं जवळ ओढलं.“कधीही थांबायचं असेल तर मला सांग,” ती म्हणाली.
आणि हळूच तिने ईशाच्या ओठांवर आपले ओठ टेकवले…पुढे…ईशानेही तितक्याच उत्कटतेने प्रतिसाद दिला. स्वराने तिला अधिक जवळ घेतलं आणि तिला एक लांब किस दिला. दोघी हळूहळू बेडरूमकडे चालत गेल्या. तिथे त्या एकमेकींना बिलगल्या, कपडे काढत एकमेकींच्या जवळ येत गेल्या आणि त्या रात्री त्यांनी एकमेकींवरचं प्रेम पूर्णपणे स्वीकारलं.नंतर, दोघी जेवत
बसल्या असताना ईशा म्हणाली,“मला या नात्यात फिमेल रोल घ्यायचा आहे. तू जास्त… मॅस्क्युलिन आहेस. त्यामुळे तुला मेल रोल घ्यायला हवा.”स्वरा हसली.“तू सगळं आधीच प्लॅन केलं आहेस वाटतं?” असं म्हणत तिने ईशाला किस केलं.ईशा डोळा मारत म्हणाली,“फक्त तेच नाही… पुढच्या आठवड्यात मी माझा फ्लॅट सोडतेय. तात्पुरत्या जागेत का राहायचं, जेव्हा माझ्याकडे कायमस्वरूपी जागा आहे?”“म्हणजे तू फिमेल रोल घेणार असशील तर कुकिंग, क्लिनिंगसारखी ‘वाइफली ड्युटीज’ पण करणार?” स्वरा चिडवत
म्हणाली.ईशा गंभीर झाली.“त्यात जोक करण्यासारखं काही नाही. मी ते करेन. पण तू घरात माणूस जे करतो ते करशील का?”स्वरा हसली.“म्हणजे बसून राहायचं, खायचं, प्यायचं आणि तुला ऑर्डर द्यायच्या?”“तसं नाही,” ईशा म्हणाली.“आपण पार्टनर्स आहोत. आपण दोघी ज्या गोष्टीत चांगल्या आहोत त्या करू. ठीक?”“मी तर फक्त मजेत बोलत होते,” स्वरा थोडी दुखावल्यासारखी म्हणाली.मूड हलका करण्यासाठी ईशा म्हणाली,“आणि हो… आधीच सांगते, मला सांभाळणं महाग पडेल. मला शॉपिंगला न्यावं लागेल… किंवा अजून चांगलं — तुझं क्रेडिट कार्ड मला दे.”स्वरा हसली.
“माझ्या सुंदर गर्लफ्रेंडसाठी काहीही.”त्या दिवसापासून ईशारा स्वराच्या फ्लॅटमध्ये राहायला आली.दोघी एकत्र राहू लागल्या.सहा महिने असेच गेले.
स्वरा आणि ईशा एकमेकींवर अगदी वेड्यासारखं प्रेम करू लागल्या.ईशाने स्वराची ओळख तिच्या आईशी करून दिली. तिच्या आईने स्वराला पसंत केलं. ईशा लेस्बियन आहे याचं तिला काहीच वाटलं नाही — जोपर्यंत ती आपल्या पार्टनरसह आनंदी होती.एक दिवस ईशाने स्वराला विचारलं,“तू मला तुझ्या फॅमिलीला कधी इंट्रोड्यूस करणार आहेस?”स्वरा थोडी गोंधळली.
ती टाळाटाळ करू लागली.ईशाला वाटलं —कदाचित स्वरा तिच्यासोबत लॉन्ग-टर्म रिलेशनशिपमध्ये इंटरेस्टेड नाही.इशाने पस्वरा ला घट्ट मिठी मारली.
“हार मानू नकोस… तुझी ताई कठोर आहे, पण ती तुला खूप प्रेम करते. तिला वेळ लागेल, पण ती समजून घेईल,” इशा शांतपणे म्हणाली.स्वरा काही क्षण शांत बसली. तिच्या डोळ्यात अजूनही पाणी होतं.“मला भीती वाटतेय इशा… जर ती मला पूर्णपणे नाकारली तर? माझ्याकडे तीच तर आहे… आई-बाबा गेल्यापासून तिनेच मला वाढवलं.”इशा तिच्या केसांवरून हात फिरवत म्हणाली,“मग तिला सत्य माहीत असणं अजून गरजेचं आहे. तू जशी आहेस तशी तिच्यासमोर उभी राहा. खोटं जगून आपण आयुष्य काढू शकत नाही.”
त्या रात्री प्रेमा खूप वेळ जागीच होती. रामाचा राग, तिचं मौन, तिच्या चेहऱ्यावरची निराशा — सगळं तिच्या डोळ्यांसमोर फिरत होतं. पण त्याच वेळी इशाचे शब्दही तिच्या मनात घुमत होते.“माला तुझी नवरी व्हायचं आहे…”त्या एका वाक्याने तिच्या मनात नवी हिंमत निर्माण केली.दोन दिवस गेले.कडून कोणताही फोन आला नाही. मेसेजही नाही. स्वराने काही वेळा फोन उचलून पुन्हा ठेवला. शेवटी तिने ठरवलं — आता पळून उपयोग नाही.
तिने सोनाली ला मेसेज केला:“ताई, आपण बोलू शकतो का? मला तुझ्याशी शांतपणे सगळं काही सांगायचं आहे.”काही मिनिटांनी रिप्लाय आला:
“मी उद्या संध्याकाळी मोकळी आहे. ये घरी.”मेसेज छोटा होता, पण स्वराच्या च्या हृदयाची धडधड वाढली.दुसऱ्या दिवशी संध्याकाळी स्वरा सोनाली च्या घरी पोहोचली.दरवाजा उघडला तेव्हा सोनाली चा चेहरा नेहमीसारखाच स्थिर होता. ना राग, ना हसू.“ये,” एवढंच ती म्हणाली.दोघी हॉलमध्ये बसल्या. काही क्षण पूर्ण शांतता.शेवटी सोनाली ने विचारलं,“तू खरंच serious आहेस का या… नात्याबद्दल?”स्वरा ने खोल श्वास घेतला.“हो ताई. मी तिच्यावर खूप प्रेम करते. आणि तीही माझ्यावर. हे काही phase नाही. मी खूप विचार करून सांगतेय.”सोनाली ने डोळे मिटले.“लोक काय म्हणतील, स्वरा? आपल्या कुटुंबाचं काय? समाजात आपण राहतो…”“समाज माझ्यासोबत आयुष्य जगणार नाही ताई… पण तू जगणार आहेस. मला तुझी साथ हवी आहे,” स्वराने हळू आवाजात म्हणाली.सोनाली च्या चेहऱ्यावर भाव बदलू लागले.
ती उठली, खिडकीपाशी जाऊन उभी राहिली.काही मिनिटे ती काहीच बोलली नाही. स्वरा शांतपणे बसून राहिली.शेवटी सोनाली ने हळू आवाजात विचारलं,“ती… इशा… ती तुला खरंच आनंदी ठेवेल?”स्वराच्या च्या डोळ्यात चमक आली.“हो ताई. मी तिच्यासोबत असताना मला माझं खरं आयुष्य जगतेय असं वाटतं.”सोनाली ने मागे वळून तिच्याकडे पाहिलं.तिच्या डोळ्यांत अजूनही संभ्रम होता… पण पूर्ण नकार नव्हता.“मला वेळ दे,” ती म्हणाली.
“हे सगळं स्वीकारणं सोपं नाही. पण तू माझी बहीण आहेस… आणि तेकधीच बदलणार नाही.”स्वरा च्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले.ती उठली आणि हळूच सोनाली ला मिठी मारली.काही क्षण सोनाली ने विरोध केला नाही.त्या रात्री स्वरा घरी परतली तेव्हा तिच्या चेहऱ्यावर थोडं हलकं हास्य होतं.इशाने
दरवाजा उघडताच विचारलं,“काय झालं?”स्वरा हसत म्हणाली,“ती अजून तयार नाही… पण तिने मला दूरही ढकललं नाही.”इशाने तिचा हात धरला.
“म्हणजे आशा आहे.”स्वरा ने तिच्या खांद्यावर डोकं ठेवत म्हणाली,“हो… आणि एक दिवस ती आपल्या लग्नात माझ्या बाजूला उभी असेल… मला तसं वाटतं.”इशा हलकं हसली.“मग त्या दिवसासाठी आपण दोघींनी धीर धरायचा.”दोघी खिडकीतून बाहेर पाहत उभ्या राहिल्या.रात्रीचं आकाश शांत होतं… पण त्या शांततेत नवीन सुरुवातीची चाहूल होती.......