మీరు నా లా అవ్వొద్దు అనుకుంటే ఇలా చెయ్యకండి

నెక్స్ట్ డే నుండి అమ్మ ఇద్దరికీ వాళ్ళ వాళ్ళ సైజ్ లలో 3 బ్లౌజ్ లు ఆల్టర్ చేసి మూడేసి చీరలు, లంగాలు ఇచ్చింది. హేమ మాత్రం భరత్ ను పందెం లో నుంచి తప్పుకునే లా ఎలా చేద్దాం అని ఆలోచించి ఇలా అంది.

హేమ - ఇంద.. ఈ బ్రా లు ప్యాంటీ లు తీసుకో. ఏదో చీర ఒక్కటే కట్టుకుంటే సరిపోదు. మొత్తం ఆడదానిల ఉండాలి.
భరత్ - నీకు ఆ చీర కట్టుకునే అర్హత లేకుండా చేస్తా... ఇలా ఇవ్వు.

ఇద్దరూ లో దుస్తులు వేసుకొని, లంగా - బ్లౌజులు వేసుకొని అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళి చీర కట్ట మన్నారు. అమ్మ మొదలు అక్క కి కట్టి తరవాత జడ వేసింది. అక్కకు కడుతుంటే చూసి నేర్చుకుంటూ భరత్ కూడా కట్టుకోవడం స్టార్ట్ చేశాడు. అమ్మ వాడి దగ్గరకు వచ్చే సరికి 80% కరెక్టుగా నే కట్టుకున్నాడు. అమ్మ సంబరపడి "హేమ..., చూస్తుంటే చెల్లి చేతిలో ఓడిపోయే లా ఉన్నావు" అని అంది.
హేమ - this is not fair. నాకు జడ వేశావు. వాడికి ... Sorry sorry... దానికి కూడా జడ ఉండాలి. ఈ సవరం తీస్కొని పెట్టు దానికి.

అన్ని షరతులకు ఒప్పుకున్నాడు భరత్. కేవలం school కి వెళ్లినప్పుడు తప్ప మిగతా టైమ్ అంతా చీరల లోనే ఉన్నాడు. ఇద్దరూ పోటీ పడి మరీ అమ్మకి సహాయం చేశారు. రెండు రోజుల్లో ఇద్దరూ చీర కట్టుకోవడం లో పెర్ఫెక్ట్ అయ్యారు. ఇంకో రెండు రోజుల్లో హాండిల్ చెయ్యడం లో కూడా పెర్ఫెక్ట్ అయ్యారు. పందెం గడువు దెగ్గరకు వస్తుండడం తో హేమ కు టెన్షన్ మొదలు అయ్యింది. ఎలాగైనా గెలవాలన్న తపన తోక చిన్న కుట్ర పన్నింది. ఒక రోజు కావాలనే తన ఫ్రెండ్ కావ్య అండ్ వాళ్ళ చెల్లి కవిత (భరత్ క్లాస్మేట్) లను ఇంటికి ఇన్వైట్ చేసింది. వాళ్ల ముందు భరత్ సీక్రెట్ బయట పెడితే ఆ సిగ్గు తో నైనా భరత్ పందెం నుండి తప్పుకుంటాడు అనుకుంది. వాళ్లకు ఏమీ చెప్పలేదు. జస్ట్ "నేను ముందు వెళ్తాను... నా వెనక అరగంట తరవాత నువ్వు మీ చెల్లెలిని తీసుకుని ఏదో ఒక పని ఉంది అని మా ఇంటికి రా. నేనే పిలిచినట్టు మా వాళ్ళకి తెలియకూడదు" అని చెప్పింది. కావ్య సరే అని అలాగే చేసింది.

కరెక్టుగా వాళ్ళు వచ్చే సమయానికి దూరం నుండి వాళ్ళని చూసి కావాలనే బాత్రూమ్ కి వెళ్ళింది. As usual బెల్ మ్రోగగానే బాత్రూమ్ వైపు వెళ్ళి ఎన్ని సార్లు కొట్టినా హేమ బయటకు రాలేదు. వాళ్ల అమ్మ డోర్ తెరిచి వాళ్లను బయట నిలబెట్టడం సరికాదు అని లోపలికి ఆహ్వానించింది. చేసేది ఏమి లేక భరత్ బెడ్రూం లో కి వెళ్ళి దాక్కుందాం అనుకున్నాడు. కానీ అంతలో వాళ్ళు చూసేసారు. ఇక తప్పక వాళ్ళు గుర్తుపట్టేశారు అనుకోని భరత్ 'Hai' అని పలకరించాడు.

కవిత - ఎవరు ఆంటీ ఈవిడ? అచ్చం భరత్ లాగే ఉన్నారు?
అమ్మ - అదీ.... అదీ....
హేమ - (అప్పుడే బయటకి వస్తూ) హాయ్ కావ్య... ఏంటి ఇలా వచ్చారు? అయ్యో sorry భరత్... కొంచం ఎక్కువ టైమ్ తీసుకున్నా నా?
కవిత - wow... ఏంటి? ఇది భరత్ ఆ??? అమేజింగ్....! ఏంటి ఈ surprise? నేను ఇంకా మీ చుట్టలు ఎవరో వచ్చారు అనుకున్నా.
కావ్య - seriously? ఇది మీ తమ్ముడా? ఎంత చక్కగా ఉన్నాడు... Sorry sorry... Enta చక్కగా ఉందీ... రా పిల్లా.... కూర్చో మాతో...
అమ్మ - మీరు మాట్లాడుతు ఉండండి... నేను కాఫీ కాస్తాను.
హేమ - రా... కూర్చో...
భరత్ వచ్చి వారి మధ్యలో కూర్చున్నాడు.
కవిత - So..., ఎందుకు ఇదంతా చేస్తున్నావ్? Tell me everything....!
భరత్ - ఏమి లేదు ఊరికే సరదా గా...
కావ్య - నేను నమ్మను. సరదాగా ఎవరైనా ఇలా చేస్తారా? ఏదో reason ఉండి ఉండాలి.
కవిత - అవును. సవరం కూడా పెట్టుకున్నావ్. మీ ఇంట్లో వాళ్లు కూడా accept చేశారు.... అంటే ఏదో బలమైన కారణం ఉండే ఉండాలి. మా తో షేర్ చేసుకోవా please....!

భరత్ సిగ్గు తో తలదించుకుని ఏమి లేదు అన్నాడు. హేమ "మాత్రం నన్ను అడుగు నేను చెప్తాను...." అంది.

హేమ - అదేంటంటే మా ఇద్దరికి ఒక పందెం ఉంది. ఎవరు చీర ను బాగా క్యారీ చేస్తే వాళ్లకు మా అమ్మ ఒక మంచి గిఫ్ట్ ఇస్తాను అని చెప్పింది. అందుకే ఇలా...

కావ్య - అదేంటి??? ఇదో వింత పందెం లా ఉందే??? మీ అమ్మ నాన్నలు ఏమి అనలేదా?
భరత్ - అసలు ఈ పందెం పెట్టింది మా అమ్మ.
కవిత - wow... Aunty super అసలు...! పందెం లో గెలిసిన వాళ్లకు ఏం prize ఉంటుంది మరీ??
భరత్ - ఏమి లేదు... జస్ట్ ఫర్ ఫన్ అంతే. NO prizes...
హేమ - మరైతే ఆ ప్రైజ్ నేనే తీసుకోనా?
భరత్ - అక్కా... నువ్వు కొంచెం ఆపుతావా.... (కోపం గా)
కావ్య & కవిత - ఏమైంది మీ ఇద్దరికీ??

ఇంతలో అమ్మ "భారతీ... " అని పిలిచింది.
భరత్ - ఆ అమ్మా....
అమ్మ - అక్కడనుంచే పలుకుతావెంటే.... ఇలా వచ్చి ఈ కాఫీ తీసుకెళ్ళు.
భరత్ - వస్తున్ననమ్మ...

Oh shit... అని మనసులో అనుకుని లేగిచి చీర సర్దుకుని కిచెన్ లోకి వెళ్ళాడు. వెళ్తూ వెళ్తూ "ఒసేవ్... నేను లేనప్పుడు చూసి వీళ్ళకు ఏమన్నా చెప్పావో, అక్కవని కూడా చూడను..." అంటూ కొంగు జాడించుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు

భరత్ - ఏంటమ్మా... మా క్లాస్మేట్ ముందు భారతీ అని పిలిచేసావు?
అమ్మ - అలవాటు అయిపోయింది లే వే.... మరి నువ్వెందుకు పలికావు?
భరత్ - నాకు అలవాటు అయిపోయింది అమ్మ...
అమ్మ - ఏంటంట కబుర్లు?
భరత్ - వాళ్ళు గుచ్చి గుచ్చి అడుగుతున్నారు, అక్క మొత్తం చెప్పేస్తుంది. నువ్వు మా ఇద్దరికి ఒక పందెం పెట్టావని, ఎవ్వర్తి గెలిస్తే దానికి ప్రైజ్ ఇస్తావు అనీ... (తనని తాను కూడా ఒక అమ్మాయి గా సంబోధించుకున్నాడు)
అమ్మ - నువ్వీ ట్రే పట్టుకెళ్లు.... నేనొచ్చి చెబుతా దాని సంగతి...

సరే అని తన కొంగుని వెనక నుంచి ముందుకి నడుం లోకి చెక్కుకుని కాఫీ & బిస్కెట్స్ ఉన్న ట్రే పట్టుకుని బయటకు వెళ్ళాడు. వీడ్ని చూసి నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్న ఆ ముగ్గురూ shh shh అని ఆపేశారు. భరత్ కి మండింది. కావాలనే కాఫీ ఇస్తూ ఇస్తూ అక్క దగ్గరికి వచ్చే సరికి కప్ స్లిప్ అయ్యి అక్క చీర మీద పడే లా చేశాడు.

హేమ - అమ్మ చూడవే... చెల్లి నా పై కాఫీ పడేసింది. నా చీరంత నాశనం చేసింది.

అమ్మ ఆ కప్ పడ్డ శబ్దానికీ, హేమ అరుపు కి బయటకు వచ్చింది.

భరత్ - నేనేం కావాలని చెయ్యలేదమ్మా.... కప్ చేయి జారింది అంతే...
హేమ - అబద్ధాలు ఆడకే రాక్షసి...
భరత్ - నిజం అక్కా....

అమ్మ - ఆపండి ఇక.... హేమ, నువ్వు వెళ్ళి చీర మార్చుకో పో.... భారతీ..., ఆ చీర అండ్ లంగా పై పడ్డ మరకలు పోయేలా నువ్వే ఉతకాలి. మరక పోలేదో... నీ చీరలోంచి ఒకటి అక్కకు ఇచ్చేసి నువ్వే ఆ చీర కట్టుకోవాల్సి వస్తుంది. ఇద్దరికి బుద్ధి లేదు.... ఇంకా నయం... పాత చీర కాబట్టి సరిపోయింది. అదే కొత్త చీర అయ్యుంటే??? ఇంక మీ మొహాలకు పట్టు చీర పందెం ఒకటీ... ఇద్దరిలో ఎవర్తికీ ఇవ్వను. నేను ఉంచేసుకుంటా చెప్తున్నా...!

హేమ - అలా చెప్పమ్మా దానికి. (అంటూ లేచి బెడ్రూం లోకి వెళ్ళిపోయింది)
భరత్ - అమ్మా..., అది నా ఫస్ట్ చీరే... నేనేమైనా అక్క లాగా నగలూ నట్రా అడిగానా, జస్ట్ ఒక చీరే కదా... నా memories నాకు కాకుండా చేస్తావా? (అని కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు)

ఇదంతా గమనించిన కావ్యా - కవిత లు "పోనీ లెండి ఆంటీ... ఏదో పొరపాటు జరిగింది లెండి. ఇందులో ఇద్దరి తప్పు లేదు" అన్నారు.

అమ్మ - పోనీ లేవే... నువ్వు ఏడవడం ఆపు... ఆ చీర నీకే ఇస్తా... కానీ అప్పుడప్పుడు నాకు గాని అక్కకు గానీ అవసరం వచ్చినప్పుడు షేర్ చేసుకోవాలి. ఒకే నా??
భరత్ - okay ( అని కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు)
కవిత - ఓహ్ ఇదంతా ఒక చీర కోసమా? మాకు చూపిస్తారా అంటీ ఆ చీర??
అమ్మ - అవునమ్మా... మొన్న birthday రోజు ఫస్ట్ టైమ్ చీర కట్టాము వీడికి... ఆ రోజు నుంచి స్కూల్ లో భరత్ , ఇంట్లో మా చిన్న కూతురు భారతీ గా చూసుకుంటున్నాం. చూడండి పిల్లలూ... మీరు నాకొక మాట ఇవ్వాలి... ఈ విషయం బయట ఎవ్వరికీ తెలియొద్దు... మేము ఎంతో కష్టపడి ఈ విషయం సీక్రెట్ గా ఉంచాము. దయ చేసి అర్థం చేసుకోండి.
కావ్య - okay ఆంటీ... మీరేం భయపడొద్దు. మా ఇద్దరికి మీ ఫ్యామిలీ బాగా నచ్చింది. నేను హేమ ఎలాగూ బీట్ ఫ్రెండ్స్... ఇక నుంచి కవిత కి కూడా ఒక మంచి ఫ్రెండ్ దొరికింది అనుకుంటున్నాను. ఏమంటావే?
కవిత - కాదు అక్కా... నాకు ముగ్గురు ఫ్రెండ్స్ దొరికారు... ఈ ముగ్గురికి తప్ప ఎవ్వరితోనూ డిస్కస్ చెయ్యను.
కావ్య - ఎవరే వాళ్ళు?
కవిత - హేమ అక్క, భరత్ & భారతి....

అందరూ నవ్వుకున్నారు. అంతలో హేమ వచ్చి what did I miss? అని అడిగింది.

కావ్య - నేను చెప్తాను కానీ ఒకసారి ఇంటి బయటకు రావే... నీతో మాట్లాడాలి. ఆంటీ..., మీరా చీర తీసుకురండి... కవితా...., నువ్వూ భారతీ మాట్లాడుకుంటూ ఉండండి... One minute లో వస్తాము. (అని హేమ ను బయటకు లాక్కెళ్ళింది)

కావ్య - ఏమే..., ఎందుకే ఇలా చేశావ్?
హేమ - నేనేం చేశానే?
కావ్య - నంగనాచి... నీ తమ్ముడిని ఇబ్బంది పెట్టాలనే మా ఇద్దరిని ఇంటికి రమ్మన్నావు కదా...? పాపం వే... నీకా చీర పొందే హక్కే లేదు. నేనీ విషయం వాళ్ళకి చెప్పానో, నీ పరువే పోతుంది. నీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్ గా నీకు చెప్తున్నా... తప్పే ఇదీ.
హేమ - sorry వే...
కావ్య - నాకు కాదు... భారతి కి చెప్పు. అది కూడా మేం వెళ్ళిపోయాక.

అలా మందలించి హేమ ను లోపలికి తీసుకువెళ్లింది. అంతలో అమ్మ ఆ పట్టు చీర తెచ్చి చూపెట్టింది. కావ్య & కవిత లు ఇద్దరికీ అది బాగా నచ్చింది. కావ్య ఆ చీరని హేమ పై & భరత్ పై పెట్టి "ఇది భారతి కే బాగా సెట్ అయ్యింది ఆంటీ" అంది. కవిత కూడా అవునంది.

హేమ - సరే అమ్మా... ఇది చెల్లికే ఇచ్చేయి. అప్పుడప్పుడు నాకు ఇస్తే చాలు.
భరత్ - okay అక్కా.
అమ్మ - సరే... ఈ పందెం ఇక అయిపోయినట్టే... వెళ్ళి నార్మల్ బట్టల్లోకి మార్చుకోండి. భారతీ..., ఈ చీర నీకే.... కానీ నా బీరువా లో దాస్తాను.
కావ్య & కవిత - ఆగండి ఆగండి... మేం వెళ్ళాక మార్చుకుందురు. ఆంటీ మీరేం భయపడకండి. మీ సీక్రెట్ మా దగ్గర సేఫ్. కాకపోతే ఒక కండీషన్... అప్పుడప్పుడు ఈ ఇద్దరు అక్క చెల్లెళ్లు కూడా మా ఇద్దరి అక్క చెల్లిళ్ల తో ఆడుకొనివ్వాలి.

అమ్మ - okay.