కూతురు ఇచ్చిన ధైర్యం

నా పేరు మోహన్. నావయస్సు 38 ఏళ్ళు. నేను విశాఖపట్నం గాజువాక లో ఒక డిగ్రీ కాలేజీలో తెలుగు లెక్చరర్ గా పనిచేస్తున్నాను. నేను ఒకసారి ఆంధ్ర యూనివర్సిటీ తెలుగు డిపార్ట్మెంట్ లో ఒక సెమినార్ కు వెళ్ళినప్పుడు మహిళలు పాడిన సినీగీతాలలో సాహిత్యపు విలువలు గురించి నా పరిశోధన పత్రాన్ని సమర్పించాను. అందులో భానుమతి రామకృష్ణ గారి పాటలంటే నాకెంతో ఇష్టం. అచ్చం ఆవిడలాగే నేను ఆవిడ పాడిన పాటలను చాలా వరకు పాడగలను. అందుకని నా ఉపన్యాసాన్ని అందరూ ఇష్టపడ్డారు. అంతా మన మంచికే సినిమా లో ఆవిడ పాడిన "నేనె రాధనోయి గోపాలా" అనే పాటతో నా ఉపన్యాసాన్ని మొదలు పెట్టాను. ఆ రోజు నిర్వాహకుల అనుమతితో భానుమతి గారి లాగా వేషం వేసుకుని వచ్చాను. నాపేరు మోహన అని అనౌన్స్ చేశారు. ఆ ఉపన్యాసం లో వారు విక్రయంలో "పలుకవేమి నా దైవమా", ధర్మపత్ని సినిమాలో "నిలు నిలుమా నీలవర్ణ", స్వర్గసీమ సినిమాలో "ఓహొహో పావురం", లైలా మజ్ను లో "ప్రేమే నేరమౌనా", అనురాగం సినిమా లో "సన్నజాజి తీవెలోయ్ సంపెంగ పూవులోయ్", అంతస్తులు సినిమాలో "దులపర బుల్లోడా".... ఇలా చాలా పాటలు ఆవిడలాగా అభినయిస్తూ పాడుతూ ఆ పాటల్లో ఉన్న సాహిత్యపు విలువలు గురించి వివరించాను. ఆ సెమినార్ లో సుజాత అని ఒక ఇరవై ఒక్క ఏళ్లమ్మాయి తెలుగు డిపార్ట్మెంట్ లో రిసెర్చ్ స్కాలర్ "ప్రబంధాలలో స్త్రీ గౌరవం" గురించి ప్రసంగించింది. ఆమె పద్యాలు చదివిన తీరు చాలా మధురం గా, హృద్యంగా ఉంది.
సెమినార్ చివర్లో నేను ఆమె వైపు కదిలాను. ఆమె నావైపు వచ్చింది. "అమ్మా, నమస్కారం." అంది. ఆమె నిండైన చీరకట్టు , కుచ్చిళ్ళు పేర్చుకున్నతీరు, ఎంతో హుందాగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంది. పలకరింపు ఆత్మీయంగా ఉంది. "సుజాత గారూ మీ ప్రసంగం చాలా బాగుంది." అన్నాను. "అమ్మా నన్ను గారు అనకండి. సుజాత అనండి చాలు." అంది. మాటల్లో నేను నా పేరు మోహన్ అని ఈ సందర్భంగా కావాలనే మోహనగా చెప్పించానని చెప్పాను. ఆమె కళ్ళు పెద్దవి చేసి మీరు మగవారని చెబుతే కానీ నాకు తెలియలేదు. మీరు అచ్చం భానుమతమ్మ లాగానే ఉన్నారు. అని చెప్పింది. ఆమె ఉద్యోగం కోసం వెతుకుతున్నానని చెప్పింది. మరునాడు మా కాలేజీకి రమ్మని చెప్పాను. ఆమెను ప్రిన్సిపాల్ గారి దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళి కాలేజీ లో ఆమెను కూడా తెలుగు లెక్చరర్ గా అవకాశం ఇమ్మని అడిగాను. ప్రిన్సిపాల్ గారు నామాట పై ఆమెకు ఉద్యోగం ఇచ్చారు.
అమె పట్టలేని ఆనందం తో నమస్కరించి "మిమ్మల్ని పేరు పెట్టి పిలవలేను వయసు లో మీరు పెద్ద వారు. సార్ అనటం ఇష్టం లేదు. ..." అని ఆగింది. "సందేహం ఎందుకు? అమ్మా అనే పిలు. నాకు అలా పిలిస్తే చాలా ఇష్టం." అన్నాను. (సశేషం)