ట్రాన్స్ జెండర్ కావాలంటే . . . . పరీక్ష

రామనాయకితో ఆ పదిహేను మందితో కలిసి నేనూ 16 వ దానిగా బయల్దేరటం నాకు ఎంతో ఆనందం కలిగించింది. సైదాపేటలో లోకల్ రైలెక్కాం . మిగిలిన సిస్టర్స్ అంతా రెండు చేతులూ జోడించి గట్టిగా చప్పుడు చేస్తూ ట్రైన్ లో అందరి దగ్గరకి వెళ్ళి యాచన చేస్తున్నారు. నేను ఎందుకో కూర్చోవాలి అనిపించి అక్కడ ఆడవాళ్ళ మధ్య కాళీ ఉంటే కూర్చో బోయాను. వెంటనే ఒక మామీ నన్ను గట్టిగా తోసి అక్కడ కూర్చోవద్దు అని నన్ను, మిగిలిన సిస్టర్స్ ని అందరినీ తమిళం లో తెగ తిడుతోంది. ఆమెతో జత కలిపి మిగిలిన ఆడవాళ్ళు కూడా మిమ్మల్ని అందరినీ తిడుతున్నారు అప్పుడు దూరం నుంచి చూస్తున్న నాయిక నన్ను కూర్చోవద్దని సైగ చేసి తన దగ్గరకు రమ్మని పిలిచింది. చూశావా మన కమ్యూనిటీకి ప్రజలలో ఉన్న స్పందన. ఆడా, మగ లతో సమానంగా మనకు కూడా సమాజంలో జీవించే హక్కు ఉండాలని మన TN ట్రాన్సజెండర్ వెల్ఫేర్ సంస్థ కృషి చేస్తోంది. అంత వరకూ మనకు భిక్షాటన తప్పదు. అయితే ఇక్కడ ఒక విషయం మనం ట్రైన్ లో ఎక్కితే టిక్కెట్ అడిగేవాడు ఎవ్వడూ ఉండడు. అని చెప్పింది. ట్రైన్ మాంబలం, కోడంబాక్కం, నుంగంబాక్కం, చెట్ పేట, ఎగ్మోర్ స్టేషన్లు దాటి చెన్నై పార్క్ స్టేషన్ వచ్చింది. అందరం పార్క్ స్టేషన్ లో దిగాం. ఇంక అక్కడ అక్కడి నుండి అందరం అండర్ గ్రౌండ్ వాకింగ్ పాత్ లో నడుస్తున్నాం. వచ్చి పోయే వాళ్ళను చిన్న, పెద్ద దుకాణదారుల్ని కూడా యాచన చేస్తున్నాం. ఈ సారి నేను కూడా యాచన చేస్తున్నాను. నన్ను చూశాకా నాయకి కళ్ళు మెరిశాయి. అయితే నేను చాలా శ్రావ్యంగా తెలుగు, హిందీ, తమిళం పాటలు పాడుతూ చిన్న చిన్న డాన్సు చేస్తూ షాప్ షాప్ కే వెళ్ళి అడుగుతున్నాను. నా పాటలకి మెచ్చుకుని అందరూ డబ్బులు ఇస్తున్నారు. ఇలా వంటి గంట వరకూ ఆ బజార్ లన్నింటిలో తిరిగాం. అంత తక్కువ టైమ్ లో నాకు ఇంచుమించు గా రెండు వేలు వచ్చాయి. మిగిలిన వాళ్ళకి ఒక్కొక్కరికి ఐదొందలు చొప్పున వచ్చాయి. అవచ్చిన డబ్బులు వచ్చినట్లు చేతివేళ్ళ ,మధ్యలో పెట్టుకుని మరీ అందరినీ అడుగుతూ ముందుకు వెళ్తున్నాం. అలా మధ్యాహ్నం ఒంటి గంటకి అందరం మళ్ళీ చెన్నై పార్క్ స్టేషన్ కి వచ్చాకా డబ్బులన్నీ రామ నాయకి ఇచ్చేశాం. ఒక చెలా ని పంపించి అందరికీ బిర్యానీ పాకెట్లు తెమ్మంది. బిర్యానీ పాకెట్లు వచ్చాకా మేమంతా పార్క్ స్టేషన్ లో బిర్యానీ తినేసి అక్కడి నించి లోకల్ ట్రైన్ లో బీచ్ స్టేషన్ కి చేరుకున్నాం. అక్కడ చాలా సేపు అందరం డాన్స్ చేశాం. నేను పాటలు నేర్పుతుంటే నాతో పాటు అందరూ ఆడుతూ పాడుతున్నారు. ఆటలు, పాటలు నాలుగింటిదాకా అయ్యాకా అక్కడి నుంచి బీచ్ లో మళ్ళీ యాచన మొదలు పెట్టాం. అయితే ఈ సారి మాలో కొంతమంది కనబడటం లేదు. అటు ఇటు వెళ్లిపోయారు. కొంత మందిమి మాత్రమే యాచన చేస్తున్నాము. నాయకి వయస్సు ఒక నలభై ఏళ్లు ఉంటాయి. ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చి “గంగ నువ్వు గమనించే ఉంటావు. మనలో కొందరు కనబడటం లేదు. కారణం వాళ్ళ కోసం ఆశ పడి వచ్చే ఒక రోజు మొగుళ్లు వాళ్ళని అటు ఇటు తీసుకుని వేడుతుంటారు. అలాగే నీకోసం కూడా అక్కడ ఒకడు ఎదురు చూస్తున్నాడు. వెడతావా? గంటకు నీకు మూడువేలు ఇస్తాడంట. చూడు. మీకు అల్లా వచ్చే డబ్బులో నాకు మూడవ వంతు ఇస్తే చాలు. మిగిలినది మీరే అట్టే పెట్టుకోవచ్చు. వెడతావా? మళ్ళీ ఒక గంట లో ఇక్కడికి రావాలి.” అని అడిగింది. నాయకిని నేను అక్క అని పిలవటం అలవాటు. అందుకని “అక్క, నేను నాలుగు సంవత్సరాలు బాగా నలిగి పోయి ఉన్నాను. నన్ను ఈ వృత్తి కి బలవంతం చేయకు. యాచన మాత్రం చేస్తాను.” అన్నాను. “నీ ఇష్టమే గంగ” అని చెప్పింది నాయకీ. ఒక గంట సమయం లో అందరూ మేము ఉన్న చోటుకి వచ్చేశారు. ఆ తరువాత వాళ్ళు సంపాదించిన సొమ్ములు నాయకి కి ఇచ్చేశారు. మళ్ళీ అందరం బీచ్ నుంచి పార్క్ స్టేషన్ కు అక్కడి నుంచి సైదాపేట కి లోకల్ ట్రైన్ లో వచ్చేశాం. అక్కడి నుంచి నెమ్మది గా ఇంటికి చేరుకున్నాం.
అప్పుడు నీ పెర్ఫార్మెన్స్ బాగుంది. ఈ రోజు పరీక్షలో నువ్వు నెగ్గావు. నిజానికి మేం మన ఇంటిలో ఉండే వాళ్ళకి కొన్ని స్కిల్స్ లో ట్రైనింగ్ ఇస్తున్నాము. సమాజం లో ట్రాన్సజెండర్లు పడుపు వృత్తి మీద బ్రతకకూడదు. అని మా నియమం. నిన్ను పరీక్షించటానికి వాళ్ళు అలా వెళ్లారు అని చెప్పాను. అలాగే నీకోసం ఎవరో ఎదురు చూస్తున్నారు. అని చెప్పాను. నువ్వు ఆశ పడలేదు. అయితే యాచన లో కొత్త పద్ధతి చూపించావు. పాడుతూ యాచించటం. అది నెమ్మదిగా అందరికీ అలవాటు చేద్దాం. ఇక పై నువ్వు వీళ్ళకి మ్యూజిక్ టీచర్ వి మాత్రమే కాదు. మన కమ్యూనిటీ లో మెంబర్ వి కూడా. ఇక్కడికి వచ్చిన చెలాలకి పాత దేశవాళీ పద్ధతులలో మగ అవయవాలను కోసేసి లేక చితక బాది తొలగించి తరువాత స్థానిక వైద్యుల సహాయం తో స్త్రీ అవయవాల ఆకృతిని ఏర్పరుస్తాం. అప్పుడు అల్లా శస్త్ర చికిత్స తరువాత నలభై రోజులకు ఒక మంచి ఉత్సవం చేస్తాం.” అంది అక్క. వెంటనే నేను నువ్వు ఎప్పుడు నిశ్చయిస్తే అప్పుడు ఆ శస్త్ర చికిత్స చేయించుకుంటా. అన్నాను. ఆ రోజు అక్క పెట్టిన పరీక్షలో నెగ్గినందుకు ఎంతో ఆనందించాను.
000000000