Maharani

కథ: మహారాణి – పార్ట్ 1
✍️ రచన: ధను
హైదరాబాద్ నగరానికి దూరంగా, శివార్ల మధ్యలో ఒక భారీ భవనం నిలబడి ఉండేది. రాత్రి వేళల్లో ఆ ఇంటి వెలుగులు దూరం నుంచే కనిపించేవి. బయట నుంచి చూస్తే అది ఒక పెద్ద హోటల్‌లా అనిపించేది. కానీ దగ్గరికి వెళ్తే అర్థమయ్యేది… అది ఒక ఇంటి కంటే ఎక్కువ. ఒక రాజ్యంలా ఉంది. ఎత్తైన గేట్లు, వాటి ముందు నల్ల కారు దగ్గర నిలబడే సెక్యూరిటీ, లోపలికి వెళ్లే రోడ్డుకి రెండు వైపులా అమర్చిన విదేశీ మొక్కలు… అన్నీ చూసిన వాళ్లకి ఒక్కసారి అయినా ఆశ్చర్యం కలిగేది. ఆ ఇంటి పేరు “వర్మ హౌస్.” కానీ నగరంలో చాలామంది దాన్ని మరో పేరుతో పిలిచేవారు. “మహారాణి ప్యాలెస్.”
ఆ పేరు ఎందుకు వచ్చిందో అక్కడ పని చేసే వాళ్లకి బాగా తెలుసు. ఎందుకంటే ఆ ఇంట్లో నడిచేది రాజశేఖర్ మాట కాదు… ఆయన కూతురు మహతి మాట. ఆమె ఇంట్లోకి అడుగుపెడితే చాలామంది సైలెంట్ అయిపోతారు. సర్వెంట్స్ నిలబడి నమస్కారం చెబుతారు. మేనేజర్లు కూడా ఫైల్ పట్టుకుని ఆమె సమాధానం కోసం ఎదురు చూస్తారు. ఆమె వయసు కేవలం ఇరవై ఆరు. కానీ ఆమె మాట్లాడే తీరు చూస్తే ఏళ్ల అనుభవం ఉన్న బిజినెస్ ఉమెన్‌లా అనిపించేది.
మహతి చిన్నప్పటి నుంచే వేరేలా పెరిగింది. ఆమెకు “లేదు” అనే మాట ఎప్పుడూ వినిపించలేదు. ఏది కావాలన్నా వెంటనే దొరికేది. కానీ ఆ పెంపకం ఆమెను పాడుచేయలేదు. బదులుగా ఆమెకు ఒక గర్వాన్ని ఇచ్చింది. “నేను ఎవరికి తక్కువ కాదు” అనే భావన చిన్నప్పటి నుంచే బలంగా పెరిగింది. స్కూల్‌లోనూ అదే. కాలేజీలోనూ అదే. ఎవరు ఎదురు మాట్లాడినా ఆమె సహించేది కాదు. కానీ ఆమె అహంకారానికి ఒక కారణం ఉండేది. ఆమెకు తనమీద ఉన్న నమ్మకం.
చాలామంది అమ్మాయిలు తమ జీవితాన్ని పెళ్లి తర్వాత భర్త మీద ఆధారపడి చూసుకుంటారని ఆమెకి అసహ్యం. “ఎందుకు ఒక అమ్మాయి తన జీవితానికి తానే నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు?” అనే ప్రశ్న ఆమె మనసులో ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉండేది. ఆ ప్రశ్నతోనే ఆమె పెద్దదైంది. బిజినెస్‌లోకి వచ్చిన తర్వాత ఆ ఆలోచనలు ఇంకా పెరిగాయి. మీటింగ్స్‌లో మగవాళ్లు ఆమెను తక్కువ అంచనా వేసిన ప్రతిసారి ఆమె ఇంకా గట్టిగా మారింది. ఎవరో ఒకరు “మేడమ్, ఇది మీ వల్ల కాదేమో” అంటే చాలు… అదే పని చేసి చూపించే వరకు ఆమె ఆగేది కాదు.
రాజశేఖర్ తన కూతురి స్వభావం గురించి పూర్తిగా తెలుసు. బయట వాళ్ల ముందు ఆమెను ఎప్పుడూ గర్వంగా చూపించేవాడు. కానీ లోపల మాత్రం ఒక భయం ఉండేది. “ఈ అమ్మాయికి సరిపోయే వ్యక్తి దొరుకుతాడా?” అన్న భయం. ఎందుకంటే మహతి సాధారణ భార్యలా ఉండదు అని అతనికి తెలుసు. ఆమెను భరించాలంటే ఓపిక ఉండాలి. ఆమెతో జీవించాలంటే ఆత్మగౌరవం మాత్రమే కాదు… అర్థం చేసుకునే మనసు కూడా ఉండాలి.
ఒక రోజు ఆఫీసులో ఉద్యోగుల రికార్డ్స్ చూస్తూ ఉండగా రాజశేఖర్ కళ్లకి ఒక ఫైల్ కనిపించింది. “ఆదిత్య.” సాధారణ మిడిల్ క్లాస్ ఫ్యామిలీ. కంపెనీలో మూడేళ్లుగా పని చేస్తున్నాడు. పనిలో నిజాయితీ. ఎలాంటి బ్యాడ్ రిపోర్ట్ లేదు. అతని ఫోటోలో ఒక అమాయకత్వం కనిపించింది. అదే రాజశేఖర్ దృష్టిని ఆకర్షించింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత ఆదిత్యకి కాల్ వచ్చింది. “చైర్మన్ సర్ ఇంటికి రావాలి.” ఆ ఒక్క మాట విన్నాక అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ఎందుకంటే కంపెనీలో రాజశేఖర్ ఇంటికి పిలవబడటం అంటే చిన్న విషయం కాదు. అతను సింపుల్ వైట్ షర్ట్ వేసుకుని, టెన్షన్‌తో ఆ ఇంటి ముందు నిలబడ్డాడు. గేటు తెరుచుకున్న క్షణం నుంచి అతనికి తన ప్రపంచం మారిపోయినట్టు అనిపించింది.
లోపలికి వెళ్లిన తర్వాత అతను చూసింది అతని ఊహలకు మించినది. పెద్ద హాల్, బంగారు లైట్స్, ఖరీదైన పెయింటింగ్స్… ప్రతి మూలలో సంపద కనిపిస్తోంది. అతను ఇంకా చుట్టూ చూస్తూనే ఉండగా మెట్లపై నుంచి హీల్స్ శబ్దం వినిపించింది. అతను తలెత్తి చూసాడు. అక్కడ మహతి నిలబడి ఉంది.
ఎరుపు రంగు డిజైనర్ చీరలో, మెడ నిండా డైమండ్స్, కళ్లలో ఒక విచిత్రమైన ధైర్యం. ఆమె నడకలోనే ఆధిపత్యం కనిపిస్తోంది. ఆదిత్య కాసేపు ఆమెని చూస్తూ ఉండిపోయాడు. జీవితంలో మొదటిసారి అతను ఒక అమ్మాయిని చూసి భయపడ్డాడు.
మహతి మాత్రం అతన్ని పూర్తిగా గమనిస్తోంది. అతని చేతుల్లో చెమట. కళ్లలో టెన్షన్. మాట్లాడాలా వద్దా అన్న అయోమయం. ఆ భయం ఆమెకు నచ్చింది. ఎందుకంటే చాలామంది ఆమెతో మాట్లాడేటప్పుడు నటిస్తారు. కానీ ఆదిత్య నటించడం రాదు. అతని ముఖంలో కనిపిస్తున్న ప్రతి భావం నిజమే.
“సిట్.” ఆమె ఒక్క మాట చెప్పింది.
ఆదిత్య నెమ్మదిగా కూర్చున్నాడు. అతని గొంతు ఎండిపోయినట్టు అనిపిస్తోంది. మహతి ఎదురుగా కూర్చుని అతన్ని చూస్తూనే ఉంది. ఆ చూపులో పరీక్ష ఉంది. అతను ఎలాంటి మనిషో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి ఉంది.
“నన్ను చూసి భయమేస్తుందా?” అకస్మాత్తుగా అడిగింది ఆమె.
ఆ ప్రశ్నకి ఆదిత్య షాక్ అయ్యాడు. ఏమి చెప్పాలో అర్థం కాలేదు.
“కొంచెం…” అని చిన్నగా అన్నాడు.
మహతి పెదవులపై చిన్న నవ్వు మెరిసింది. “గుడ్. కనీసం నిజం చెప్పావు.”
ఆ రోజు పెద్దగా మాటలు జరగలేదు. కానీ మహతి అప్పటికే ఒక నిర్ణయం తీసుకుంది. “ఇతను నటించడు.” అదే ఆమెకి నచ్చింది. చాలామంది ఆమె డబ్బు కోసం దగ్గరయ్యారు. చాలామంది ఆమె అందం కోసం ఆకర్షితులయ్యారు. కానీ ఆదిత్య మాత్రం ఆమె ముందు సింపుల్‌గా, భయపడుతూ కూర్చున్నాడు. ఆ అమాయకత్వం ఆమెకి కొత్తగా అనిపించింది.
కొన్ని వారాల్లో పెళ్లి ఫిక్స్ అయిపోయింది. ఆదిత్య కుటుంబానికి ఇది కలలా అనిపించింది. వాళ్లు ఇంత పెద్ద ఇంటికి సంబంధం వస్తుందని ఊహించలేదు. కానీ ఆదిత్య మనసులో మాత్రం ఇంకా ఒక సందేహం ఉంది. మహతి తనని ఎందుకు ఎంచుకుంది?
పెళ్లి రోజు మొత్తం మీడియా, బిజినెస్ వాళ్లు, సెలబ్రిటీలు… అందరూ అక్కడే ఉన్నారు. ఆ ఫంక్షన్ ఒక సినిమా సెట్‌లా కనిపించింది. కానీ ఆ హడావిడిలో కూడా మహతి ముఖంలో టెన్షన్ లేదు. ఆమెకి ఇది ఒక సాధారణ విషయం లా అనిపిస్తోంది.
ఆదిత్య మాత్రం ప్రతి నిమిషం కొత్త ప్రపంచంలోకి అడుగుపెడుతున్నట్టు ఫీలయ్యాడు. చాలామంది వచ్చి అతనితో చేతులు కలిపారు. “లక్కీ ఫెలో” అని నవ్వారు. కానీ అతనికి మాత్రం ఎందుకో లోపల చిన్న భయం పెరుగుతూనే ఉంది.
ఆ రాత్రి ఫస్ట్ నైట్ గది పూర్తిగా పూలతో అలంకరించారు. గదిలో మృదువైన సువాసన. వెలుతురు కూడా మసకగా ఉంది. ఆదిత్య నెమ్మదిగా తలుపు తెరిచి లోపలికి వెళ్లాడు.
అతను ఊహించింది ఒక సాధారణ సిగ్గరించే వధువు. కానీ అక్కడ కనిపించింది మాత్రం ఒక రాణి.
మహతి పెద్ద చెక్క కుర్చీలో కూర్చుంది. ఎరుపు పట్టు చీర, భారీ నగలు, కాళ్లు ఒకదానిపై ఒకటి వేసుకుని కూర్చున్న తీరు… ఆమె మొత్తం ఆ గదినే కంట్రోల్ చేస్తున్నట్టు అనిపించింది.
ఆదిత్య కాసేపు మాట్లాడలేక నిలబడ్డాడు.
“కూర్చో.”
ఆమె స్వరం ప్రశాంతంగా ఉంది. కానీ ఆ మాట ఆర్డర్‌లా వినిపించింది.
ఆదిత్య నెమ్మదిగా ఎదురుగా కూర్చున్నాడు. అతని గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది.
కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం. ఆ తర్వాత మహతి ముందుకు వాలి అతని కళ్లలోకి చూసింది.
“ఆదిత్య… నేను నటించడం రాదు.”
ఆ మాట విన్న వెంటనే అతను ఆమె వైపు చూశాడు.
“చాలామంది పెళ్లి తర్వాత అసలు స్వభావం దాచిపెడతారు. కానీ నేను అలా చేయను.”
ఆమె కళ్లలో ధైర్యం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
“ఈ ఇంట్లో నా మాటే ఫైనల్. మన రిలేషన్‌లో కూడా నేను డామినేట్ చేస్తాను. ఎందుకంటే నాకు అలా ఉండటం ఇష్టం.”
ఆ మాటలు వినగానే ఆదిత్యకి షాక్ వేసింది. ఇంత నేరుగా మాట్లాడే అమ్మాయిని అతను ఎప్పుడూ చూడలేదు.
“మేడమ్…” అనబోతుండగా ఆమె వెంటనే ఆపేసింది.
“మేడమ్ కాదు.”
ఆమె కుర్చీ నుంచి లేచి నెమ్మదిగా అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
“మహారాణి అని పిలువు.”
ఆ ఒక్క క్షణంలో గదిలోని వాతావరణం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఆదిత్యకి తన గొంతు ఎండిపోయినట్టు అనిపించింది.
“ఇష్టం లేకపోతే ఇప్పుడే చెప్పు,” అంది మహతి. “తలుపులు తెరిచే ఉన్నాయి. కానీ ఒకసారి ఒప్పుకున్నాక వెనక్కి తగ్గడం ఉండదు.”
ఆ మాటల్లో బెదిరింపు లేదు. కానీ స్పష్టత ఉంది.
ఆదిత్య మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు తిరిగాయి. ఆమె పొగరు అతనికి నచ్చలేదు. కానీ ఆమె నిజాయితీ మాత్రం నచ్చింది. ఆమె తన అసలు స్వభావాన్ని దాచలేదు. అదే అతన్ని ఆకర్షించింది.
“నేను… ట్రై చేస్తాను… మహారాణి…” అని చివరకు చిన్నగా అన్నాడు.
ఆ మాట విన్నాక మొదటిసారి మహతి ముఖంలో నిజమైన చిరునవ్వు కనిపించింది.
“గుడ్.”
ఆమె నెమ్మదిగా అతని పక్కన కూర్చుంది.
“రూల్ నంబర్ వన్…” ఆమె నెమ్మదిగా చెప్పింది. “నీ జీవితానికి సంబంధించిన నిర్ణయాలు నువ్వు తీసుకోవచ్చు. కానీ మన జీవితానికి సంబంధించిన నిర్ణయాలు నేను తీసుకుంటాను.”
ఆదిత్య మౌనంగా వింటున్నాడు.
“రూల్ నంబర్ టూ… నువ్వు నన్ను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి. ఎందుకంటే నా ప్రపంచం చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది.”
ఆమె కాసేపు ఆగింది.
“రూల్ నంబర్ త్రీ… మన మధ్య అబద్ధం ఉండకూడదు.”
ఆ రాత్రి వాళ్ల మధ్య ఎలాంటి రొమాన్స్ జరగలేదు. కానీ ఒక ఒప్పందం జరిగింది. ఒక రాణికి… ఆమె ఎంచుకున్న మనిషికి మధ్య జరిగిన ఒప్పందం.
తెల్లారేసరికి ఆదిత్య నిద్రలేచాడు. గదిలో మహతి కనిపించలేదు. కానీ టేబుల్ మీద ఒక చీర, గాజులు, చిన్న బొట్టు పెట్టి ఉన్నాయి.
అతను అయోమయంగా వాటిని చూస్తుండగా వెనక నుంచి మహతి స్వరం వినిపించింది.
“ఆదిత్య…”
అతను తిరిగి చూసాడు. ఆమె చేతిలో కాఫీ కప్పు ఉంది. ముఖంలో ప్రశాంతమైన నవ్వు.
“ఈరోజు నుంచి నా ప్రపంచాన్ని నీకు చూపిస్తాను.”
ఆదిత్యకి ఇంకా ఏమీ అర్థం కాలేదు.
మహతి ఆ చీర వైపు చూపించింది.
“ప్రపంచం ఎప్పుడూ మగాళ్ల కళ్లతోనే చూసింది. ఒక్కరోజైనా ఆడవాళ్ల కోణం నుంచి చూసావా?”
ఆమె ప్రశ్నలో వ్యంగ్యం లేదు. గంభీరత ఉంది.
“నాలా ఒక్కరోజు జీవించు,” అంది. “అప్పుడు నాకు ఎందుకు ఇలా ఆలోచనలు వచ్చాయో నీకే అర్థమవుతుంది.”
ఆమె కొన్ని క్షణాలు ఆగి చిన్నగా నవ్వింది.
“ఇది ఆర్డర్ కాదు… రిక్వెస్ట్.”
ఆదిత్య ఆమె కళ్లలోకి నేరుగా చూశాడు. ఆ క్షణంలో అతనికి ఒక విషయం అర్థమైంది. మహతి కేవలం డామినేట్ చేయాలనుకునే అమ్మాయి కాదు. తన ప్రపంచాన్ని ఎవరో అర్థం చేసుకోవాలని కోరుకునే వ్యక్తి.
అతను నెమ్మదిగా తల ఊపాడు.
“సరే… మహారాణి.”
ఆ మాట వినగానే మహతి కళ్లలో గెలుపు మెరిసింది.
ఆట మొదలైంది.
[పార్ట్ 1 సమాప్తం]