సేల్స్ గర్ల్

అధ్యాయం 4 – ఒక చిన్న ఆలోచన

దీపావళి సీజన్.

హైదరాబాద్ నగరం మొత్తం వెలుగులతో మెరిసిపోతోంది.

ప్రతి షాపు ముందు రంగురంగుల లైట్లు.

ప్రతి మాల్‌లో భారీ డిస్కౌంట్ ఆఫర్లు.

ప్రతి వీధిలో పండగ సందడి.

కానీ...

"సౌమ్య సిల్క్స్"లో మాత్రం ఆశించినంత రద్దీ కనిపించలేదు.

అమ్మకాలు పెరిగాయి.

కానీ ఖర్చులు కూడా పెరిగాయి.

అద్దె.

జీతాలు.

కరెంట్ బిల్లులు.

కొత్త స్టాక్.

ఇవన్నీ కలిపి చూసేసరికి సౌమ్యకు రాత్రిళ్లు నిద్ర కూడా పట్టడం లేదు.

---

### లెక్కలు భయపెడుతున్నాయి

ఒక రాత్రి.

షాప్ మూసేసి అందరూ వెళ్లిపోయారు.

కౌంటర్ మీద లెక్కల పుస్తకాలు తెరిచి ఉన్నాయి.

సౌమ్య క్యాలిక్యులేటర్ పట్టుకుని మళ్లీ మళ్లీ లెక్కలు వేస్తోంది.

ఎంత చూసినా ఒకటే ఫలితం.

లాభం చాలా తక్కువ.

ఆమె నెమ్మదిగా కళ్లద్దాలు తీసి టేబుల్ మీద పెట్టింది.

అలసట ఆమె ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

అప్పుడే బయట నుంచి అడుగుల శబ్దం వినిపించింది.

"మేడం..."

అది కుమార్.

ఇంకా వెళ్లలేదు.

"నువ్వు ఇంటికి వెళ్లలేదా?"

"వెళ్తాను. ముందు మీరు వెళ్లాలి."

"నేను ఇంకొంచెం పని ఉంది."

"లెక్కలేనా?"

సౌమ్య ఆశ్చర్యంగా చూసింది.

"నీకు ఎలా తెలుసు?"

"మీరు టెన్షన్‌లో ఉన్నప్పుడు కుడి కనుబొమ్మను ఇలా పైకి లేపుతారు."

అని చూపించాడు.

సౌమ్య నవ్వకుండా ఉండలేకపోయింది.

"నువ్వు నిజంగానే డిటెక్టివ్ అవ్వాలి."

"జీతం పెంచితే అవుతాను."

"అదే డైలాగ్ మళ్లీ?"

"పనిచేస్తోంది కాబట్టి."

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత కుమార్ ముఖం సీరియస్ అయింది.

"మేడం..."

"హ్మ్?"

"భయపడుతున్నారా?"

సౌమ్య మొదట ఏమీ మాట్లాడలేదు.

కానీ తర్వాత నెమ్మదిగా అంది.

"కొంచెం."

"ఎందుకు?"

"ఈ షాప్ కోసం నా భర్త ఎంత కష్టపడ్డాడో తెలుసా?"

కుమార్ నిశ్శబ్దంగా వింటున్నాడు.

"ఆయన లేన తర్వాత దీన్ని నిలబెట్టడం నా బాధ్యత."

ఆమె గొంతు కాస్త బరువైంది.

"కానీ నేను విఫలమవుతున్నానేమో అనిపిస్తోంది."

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.

తర్వాత కుమార్ చిరునవ్వుతో అన్నాడు.

"మేడం."

"ఏమిటి?"

"మనం ఇంకా ఓడిపోలేదు."

"అంత నమ్మకంగా ఎలా చెప్తున్నావు?"

"ఎందుకంటే నేను ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నాను."

సౌమ్య అతన్ని చూసింది.

ఆ మాటలో సరదా ఉంది.

కానీ ఒక ధైర్యం కూడా ఉంది.

---

### ఉద్యోగులు కాదు... కుటుంబం

మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం.

షాప్‌లో కస్టమర్లు తక్కువగా ఉన్నారు.

అందరూ కలిసి టీ తాగుతున్నారు.

దివ్య ఒక్కసారిగా అంది.

"మేడం."

"ఏమిటి?"

"మనందరం ఒక ఫ్యామిలీ లాంటివాళ్లం కదా?"

"అవును."

"అయితే ఒక ఫ్యామిలీ మీటింగ్ పెట్టుకుందాం."

ప్రియ వెంటనే నవ్వింది.

"నువ్వు ప్రధాని అవ్వాలనుకుంటున్నావా?"

"విను ముందుగా."

సౌమ్య కూడా ఆసక్తిగా చూసింది.

"సరే. చెప్పు."

దివ్య చేతులు చప్పరించింది.

"మన షాప్‌ను ఎలా పెద్దది చేయాలో అందరం ఐడియాలు చెప్పాలి."

"బాగుంది." అంది సౌమ్య.

"ముందు నువ్వే చెప్పు."

"నేనా?"

"అవును."

"మనం లక్కీ డ్రా పెట్టాలి."

"సరే."

ప్రియ అంది.

"మనం సెలబ్రిటీలను పిలవాలి."

"బడ్జెట్ ఎంత తెలుసా?" అంది లత.

అందరూ నవ్వారు.

స్నేహ అంది.

"ఫ్రీ గిఫ్ట్స్ ఇవ్వాలి."

"మనమే అప్పుల్లో ఉన్నాం." అంది దివ్య.

మళ్లీ నవ్వులు.

చివరికి అందరి చూపు కుమార్ వైపు తిరిగింది.

"ఇప్పుడు గురూజీ చెప్పాలి."

"అవును."

"మార్కెటింగ్ మహర్షి."

"ఫ్యాషన్ ఫకీర్."

కుమార్ తల పట్టుకున్నాడు.

"మీరు నన్ను వదిలిపెట్టరు కదా?"

"లేదు."

"సరే."

అతను కాసేపు ఆలోచించాడు.

"మనం కస్టమర్లకు ఇంకా దగ్గరవ్వాలి."

"ఎలా?"

"అది ఇంకా తెలియదు."

"అంటే?"

"ఐడియా సగం మాత్రమే వచ్చింది."

అందరూ ఒకేసారి అరిచారు.

"బూ!"

---

### నయన ప్రవేశం

ఆ సాయంత్రం షాప్‌లోకి ఒక స్టైలిష్ యువతి వచ్చింది.

జీన్స్.

లాంగ్ కుర్తా.

ఫ్యాషన్ బ్యాగ్.

చేతిలో టాబ్లెట్.

ఆమెను చూసి సౌమ్య వెంటనే లేచింది.

"నయన!"

ఇద్దరూ హగ్ చేసుకున్నారు.

"ఎన్నాళ్లకి కనిపించావే!"

"పని వల్ల."

ఇతర అమ్మాయిలు ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు.

సౌమ్య అందరినీ పరిచయం చేసింది.

"ఇది నా కాలేజ్ ఫ్రెండ్ నయన."

"హాయ్."

"హాయ్."

నయన ఫ్యాషన్ కన్సల్టెంట్.

పెద్ద పెద్ద బుటిక్‌లకు సలహాలు ఇస్తుంది.

ఆమె షాప్ మొత్తం ఒకసారి పరిశీలించింది.

చీరలు.

డిస్ప్లే.

లైటింగ్.

స్టాఫ్.

అన్నీ గమనించింది.

చివరికి కుమార్ దగ్గర ఆగింది.

అతను ఒక కస్టమర్‌కు చీరలు చూపిస్తున్నాడు.

కొన్ని నిమిషాలు ఆమె అతన్ని గమనించింది.

తర్వాత సౌమ్య వైపు తిరిగింది.

"ఆ అబ్బాయి ఎవరు?"

"కుమార్."

"సేల్స్ ఎగ్జిక్యూటివ్?"

"అవును."

"ఇతను చాలా ప్రత్యేకంగా ఉన్నాడు."

సౌమ్య నవ్వింది.

"నాకూ అదే అనిపిస్తుంది."

---

### ఒక ఆశ్చర్యకరమైన పరిశీలన

కస్టమర్ వెళ్లిన తర్వాత నయన నేరుగా కుమార్ దగ్గరకు వచ్చింది.

"హాయ్."

"హాయ్ మేడం."

"నువ్వు ఫ్యాషన్ చదివావా?"

"లేదు."

"డిజైన్?"

"లేదు."

"స్టైలింగ్?"

"లేదు."

నయన ఆశ్చర్యపోయింది.

"అయితే ఇన్ని ఎలా తెలుసు?"

కుమార్ నవ్వాడు.

"చీరలు నేర్పించాయి."

నయన కూడా నవ్వింది.

"ఇంట్రెస్టింగ్."

ఆమె వెళ్లిపోయాక ప్రియ అంది.

"అన్నయ్యా."

"ఏమిటి?"

"ఇప్పుడే నువ్వు ఫ్యాషన్ ఇండస్ట్రీకి సెలెక్ట్ అయ్యావు."

---

### ఆ ఒక్క క్షణం

రాత్రి.

షాప్ మూసే సమయం.

నయన, సౌమ్య ఇద్దరూ కౌంటర్ దగ్గర మాట్లాడుతున్నారు.

"సౌమ్య."

"హ్మ్?"

"నీ సమస్య నాకు అర్థమైంది."

"ఏమిటి?"

"నీ షాప్‌లో మంచి ప్రొడక్ట్ ఉంది."

"అది తెలుసు."

"మంచి స్టాఫ్ ఉంది."

"అది కూడా తెలుసు."

"కానీ..."

"ఏమిటి?"

"ప్రజలకు అది తెలియదు."

సౌమ్య మౌనంగా ఉంది.

నయన మొబైల్ తీసింది.

ఇన్‌స్టాగ్రామ్ ఓపెన్ చేసింది.

వందలాది ఫ్యాషన్ రీల్స్ స్క్రోల్ చేస్తోంది.

"ఇవాళ వ్యాపారం షాపులో జరగదు."

"అంటే?"

"మొదట మొబైల్‌లో జరుగుతుంది."

సౌమ్య ఆలోచనలో పడింది.

"సోషల్ మీడియా?"

"అవును."

"కానీ మాకు అవి రావు."

"నేర్చుకోవచ్చు."

అప్పుడే కుమార్ అక్కడికి వచ్చాడు.

"ఏమవుతోంది?"

నయన చిరునవ్వు నవ్వింది.

"మీ భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడుతున్నాం."

"అంత భయపెట్టకండి మేడం."

అందరూ నవ్వారు.

---

### పుట్టిన ఆలోచన

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత.

అందరూ వెళ్లిపోయారు.

కానీ సౌమ్య మాత్రం ఇంకా ఆలోచిస్తూనే ఉంది.

ఇన్‌స్టాగ్రామ్...

రీల్స్...

వీడియోలు...

కస్టమర్లకు చేరుకోవడం...

అంతలో ఆమె కళ్ల ముందు ఒక దృశ్యం మెరిసింది.

ఒక కస్టమర్‌కు చీర గురించి వివరిస్తున్న కుమార్.

అతని మాటలు.

అతని ఉత్సాహం.

అతని జ్ఞానం.

అతని స్టైల్.

ఆమె ఒక్కసారిగా లేచింది.

"అదే!"

నయన ఆశ్చర్యపోయింది.

"ఏమైంది?"

"మనం రీల్స్ చేద్దాం."

"అది నేను కూడా చెప్తున్నాను."

"కాదు."

"మరి?"

"ప్రతి స్టాఫ్ ఒక్కో రీల్ చేయాలి."

నయన కళ్లలో ఆసక్తి మెరిసింది.

"ఇంట్రెస్టింగ్."

సౌమ్య మెల్లగా నవ్వింది.

"చూద్దాం."

"ఏమవుతుందో?"

"మన అదృష్టం మారుతుందేమో."

ఆ రాత్రి అందరికీ అది ఒక చిన్న ప్రయోగంలా అనిపించింది.

కానీ...

ఆ చిన్న ఆలోచనే కొన్ని వారాల్లో లక్షల మంది చూసే వైరల్ సంచలనంగా మారబోతోంది.

మరియు...

అందరి జీవితాలను మార్చబోయే "కుమారి" అనే పేరుకు తొలి అడుగు కాబోతోంది.

**కొనసాగుతుంది...**