గజగామిని (Gajagamini)

అధ్యాయం 6 – రాణి సమక్షంలో

మరుసటి రోజు ఉదయం, రాజమహేంద్రవరం నగరం మీద బంగారు కిరణాలు విరజిమ్ముతున్నాయి. గజగామిని తన జీవితంలోనే అత్యంత ముఖ్యమైన పనికి సిద్ధమవుతోంది.

గజానన్ నుంచి గజగామినిగా మార్పు పూర్తయింది. ఆమె జుట్టు అందంగా అలంకరించబడింది. ఆమె ధరించిన ప్రతి ఆభరణం ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతోంది. ఆమె నడకలో ఒక ధైర్యం, ఒక గంభీరత కనిపిస్తోంది. కానీ ఆ అందమైన రూపం వెనుక ఒక యువకుడు రాజ్యాన్ని కాపాడాలనే బాధ్యతను మోస్తున్నాడు.

మాజీ ప్రధానమంత్రితో కలిసి గజగామిని రాజభవనానికి చేరుకుంది. భారీ చెక్క గేట్లు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి. భటులు గౌరవంగా నిలబడ్డారు. సేవకులు నిశ్శబ్దంగా తమ పనులు చేసుకుంటూ వెళ్తున్నారు. చందనం, మల్లెపూల పరిమళం గాలిలో తేలుతోంది.

కొద్దిసేపటికి వారు రాజా రవీంద్ర సమక్షానికి చేరుకున్నారు. రాజు తన సింహాసనంపై కూర్చొని ఉన్నాడు. గజగామిని లోపలికి అడుగు పెట్టగానే రాజు తన సీటు నుంచి లేచి నిలబడ్డాడు. కొన్ని క్షణాల పాటు ఎందుకు ఆమెను పిలిచాడో కూడా మర్చిపోయాడు. అంత అద్భుతంగా కనిపించింది గజగామిని.

భామాకలాపంలో నృత్యం చేసిన గజానన్ పూర్తిగా కనిపించకుండా పోయాడు. అతని స్థానంలో ఒక అద్భుత సౌందర్యం కలిగిన మహిళ నిలబడి ఉంది. నల్లటి పొడవాటి జడ నడుము కింద వరకు వేలాడుతోంది. జడలో అడవి పూలు అందంగా అలంకరించబడ్డాయి. ఆమె కళ్ళలో తెలివితేటలు, దయ, ఆత్మవిశ్వాసం మెరిసిపోతున్నాయి. ఆమె చర్మం బంగారం లాగా కాంతివంతంగా ఉంది. ఆమె దగ్గర నుంచి వచ్చే చందనం పరిమళం అందరినీ ఆకర్షిస్తోంది. ఆమె ఒక సాధారణ మహిళలా కాదు. అడవిలో నుంచి వచ్చిన దేవతలా కనిపిస్తోంది.

“నా బిడ్డా, నిన్ను నేనే గుర్తుపట్టలేకపోతున్నాను,” అని రాజు చిరునవ్వుతో అన్నాడు.

గజగామిని వినయంగా తల వంచింది.

రాజు వెంటనే అముక్త సేవకులను పిలిపించాడు.

“ఈరోజు నుంచి గజగామిని రాణి అముక్తకు వ్యక్తిగత సహాయకురాలు. మీరు రాణికి ఇచ్చే గౌరవమే ఆమెకు కూడా ఇవ్వాలి,” అని ఆజ్ఞాపించాడు.

అందరూ వెంటనే నమస్కరించారు.

తర్వాత అందరినీ పంపించి ఒకరిని మాత్రమే అక్కడ ఉండమన్నాడు. ఆమె పేరు చంపా. చంపా చిన్నప్పటి నుంచి రాజ కుటుంబానికి సేవ చేస్తోంది. అముక్త చిన్న పాపగా ఉన్నప్పటి నుంచి ఆమెను చూసుకుంటూ వచ్చింది.

రాజు చంపాను చూసి అడిగాడు, “చంపా, ఈ అమ్మాయిని ఎప్పుడైనా చూసినట్టుగా అనిపిస్తోందా?”

చంపా కొద్దిసేపు గజగామినిని పరిశీలించింది.

“మహారాజా, ఒకప్పుడు చూసిన కూచిపూడి నర్తకిని గుర్తు చేస్తోంది,” అంది.

రాజు చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“నువ్వు ఎప్పటిలాగే చాలా తెలివైనదానివి. కానీ ఇక నుంచి ఆమె గజగామిని. ఆమెను జాగ్రత్తగా చూసుకో. నీ సొంత కూతురిలా ప్రేమించు,” అన్నాడు.

“అలాగే మహారాజా,” అని చంపా చేతులు జోడించింది.

కొద్దిసేపటి తరువాత చంపా గజగామినిని తీసుకుని రాణి అముక్త గదికి వెళ్లింది. గజగామిని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఈ భేటీ మీదే మొత్తం ప్రణాళిక ఆధారపడి ఉంది.

భారీ తలుపులు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి.

లోపల అముక్త రాజ్యానికి సంబంధించిన పత్రాలు పరిశీలిస్తోంది. ఆమె తల పైకెత్తి చూసింది.

అంతే...

సమయం ఆగిపోయినట్టుగా అనిపించింది.

అముక్త గజగామినిని చూస్తూనే ఉండిపోయింది. ఆమె గుండెలో ఏదో తెలియని అనుభూతి కలిగింది. ఇది అడవిలో నుంచి వచ్చిన గిరిజన మహిళ అని చెప్పినా ఆమె నమ్మలేకపోయింది.

కిటికీ నుంచి వస్తున్న సూర్యకాంతి గజగామిని ముఖంపై పడుతోంది. ఆమె చర్మం మెరిసే బంగారంలా కనిపిస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో అమాయకత్వం, ధైర్యం రెండూ కలిసి కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె దగ్గర నుంచి వస్తున్న చందనం వాసన గదంతా వ్యాపిస్తోంది. జడలో ఉన్న పూలు ఆమెను అడవి దేవతలా చూపిస్తున్నాయి. ఆమె నిలబడిన తీరు కూడా ఎంతో గంభీరంగా ఉంది.

అముక్త ఎన్నో రాజకుమార్తెలను చూసింది. ఎన్నో నర్తకులను చూసింది. కానీ గజగామిని లాంటి వారిని ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఎందుకో ఆమె చూపులు గజగామిని మీద నుంచి తొలగడం లేదు.

చంపా నమస్కరిస్తూ చెప్పింది, “మహారాణి, మహారాజు ఆజ్ఞ ప్రకారం గజగామిని ఇకమీదట మీ వ్యక్తిగత సహాయకురాలు.”

అముక్త కొద్దిసేపు మౌనంగా చూసి చివరకు తల ఊపింది.

“సరే.”

కానీ ఆమె మనసులో ఆసక్తి మొదలైపోయింది.

ఆ సాయంత్రం అముక్త తన గదిలో విశ్రాంతి తీసుకుంటోంది. మళ్లీ తీవ్రమైన మైగ్రేన్ తలనొప్పి మొదలైంది. ఔషధంలో ముంచిన తడి వస్త్రం ఆమె నుదుటిపై ఉంది. గది మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

గజగామిని నెమ్మదిగా లోపలికి వచ్చింది. రాణి పరిస్థితిని చూసి అర్థం చేసుకుంది.

“మహారాణి, మీ జుట్టులో ఉన్న మల్లెపూలను తీసేయనా?” అని అడిగింది.

అముక్త బాధతో కళ్లు మూసుకుని, “సరే... తీసేయి,” అంది.

గజగామిని మల్లెపూలను తీసేసింది. వాటి స్థానంలో రెండు సంపంగి పూలు పెట్టింది. ఆ పరిమళం గదంతా వ్యాపించింది.

తర్వాత రాజభవనం తోటకు వెళ్లి తాజా పుదీనా ఆకులు తీసుకొచ్చింది. వాటిని కర్పూరంతో కలిపి బాగా నూరింది. అందులో నుంచి వచ్చిన రసాన్ని అముక్త నుదుటిపై మెల్లగా రాసింది.

కొన్ని నిమిషాల్లోనే చల్లదనం వ్యాపించింది. తలనొప్పి నెమ్మదిగా తగ్గసాగింది.

అముక్త ఆశ్చర్యపోయింది. ఏళ్ల తరబడి తనను బాధపెట్టిన నొప్పి తగ్గిపోతోంది.

“ఇది ఎలా చేశావు?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.

గజగామిని చిరునవ్వుతో సమాధానమిచ్చింది.

“ప్రకృతి దగ్గర ఎన్నో ఔషధాలు ఉంటాయి మహారాణి. కొన్నిసార్లు వైద్యులు కూడా వాటిని గమనించరు.”

అముక్త హృదయపూర్వకంగా, “ధన్యవాదాలు,” అంది.

చాలా రోజుల తరువాత ఆమె ప్రశాంతంగా అనిపించింది.

రాత్రి సమయం దగ్గరపడింది. గజగామిని వెళ్లడానికి సిద్ధమైంది. కానీ అముక్తకు ఆమె వెళ్లడం నచ్చలేదు.

“ఈ రాత్రి ఇక్కడే ఉండు,” అంది.

ఆ మాట విన్న చంపా వెంటనే ముందుకు వచ్చింది.

“మహారాణి, గజగామిని గిరిజన కుటుంబానికి చెందినది. సూర్యాస్తమయం కంటే ముందు ఆమె తన గ్రామానికి వెళ్లాలి. ప్రతి సాయంత్రం వారు చెంచు లక్ష్మీ అమ్మవారికి పూజ చేస్తారు,” అంది.

అముక్త కొద్దిగా నిరాశపడింది. అయినా సంప్రదాయాలను గౌరవించింది.

“సరే. రేపు ఉదయం తిరిగి రా,” అంది.

గజగామిని వెళ్లే ముందు ఇద్దరి చూపులు కలిశాయి. ఆ క్షణంలో ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ వారి మధ్య ఏదో కొత్త అనుబంధం పుట్టింది.

రోజులు వారాలుగా మారాయి. ప్రతి ఉదయం గజగామిని రాజభవనానికి వస్తోంది. ప్రతి సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్తోంది.

అముక్త మాత్రం ఆమెతో ఎక్కువ సమయం గడపడానికి కారణాలు వెతుకుతోంది. కొన్నిసార్లు రాజ్య విషయాలు, కొన్నిసార్లు ఔషధాల గురించి, కొన్నిసార్లు అడవుల కథలు, మరికొన్నిసార్లు కారణమే లేకుండా.

గజగామిని వస్తే అముక్త మనసు ప్రశాంతంగా మారేది. ఆమె నవ్వితే అముక్త కూడా నవ్వేది. ఆమె వెళ్లిపోయాక రాజభవనం ఖాళీగా అనిపించేది.

కానీ గజగామినికి ఇవేమీ అర్థం కాలేదు. తన పని బాగా సాగుతోందని మాత్రమే అనుకుంది.

ప్రతి సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్లి నందినికి జరిగిన విషయాలన్నీ చెప్పేది.

ఒకరోజు, “ఈరోజు రాణి నన్ను ఎక్కువసేపు ఉండమంది,” అంది.

మరొక రోజు, “రాజ ఉద్యానవనంలో నాతో కలిసి నడిచింది,” అంది.

ఇంకో రోజు, “ఈరోజు నా పక్కనే కూర్చొని భోజనం చేసింది,” అంది.

నందిని నిశ్శబ్దంగా వింటూ ఉండేది. ఆమె పెదవులపై చిన్న చిరునవ్వు కనిపించేది.

ఒక రోజు గజగామిని, “నేను వెళ్తుంటే రాణి కొంచెం బాధపడినట్టుగా అనిపించింది,” అంది.

నందిని నవ్వు ఆపుకుంది. చివరకు చెప్పింది.

“నా ప్రియమైన భర్తా...”

“ఏమైంది?” అని గజగామిని అడిగింది.

“రాణి నీ స్నేహాన్ని మాత్రమే ఇష్టపడుతోంది అనుకోవడం లేదు,” అంది నందిని.

గజగామిని ఆశ్చర్యపోయింది.

“అంటే?”

నందిని అర్థవంతంగా నవ్వింది.

“రాణి అముక్త నిన్ను ప్రేమించడం మొదలుపెట్టిందనుకుంటున్నాను.”

గది మొత్తం నిశ్శబ్దమైంది.

గజగామిని పెద్దగా నవ్వేసింది.

“అది అసంభవం!”

నందిని మాత్రం నవ్వుతూ ఉండిపోయింది. ఎందుకంటే గజగామినికి తెలియని విషయం ఆమెకు అర్థమైపోయింది.

ఇప్పుడు అసలు సవాలు రాణి నమ్మకాన్ని పొందడం కాదు. రాణి హృదయంలో మెల్లగా పెరుగుతున్న ప్రేమను ఎలా ఎదుర్కోవాలన్నదే.

ఆ ప్రేమ రాజమహేంద్రవరం భవిష్యత్తును ఎలా మార్చబోతోందో ఇంకా ఎవరికీ తెలియదు...