BODY SWAP WITH NEIGHBOR

అందరికీ నమస్కారం. నేను మీ సంధ్య శ్రీ. పార్ట్-3 లో సుశాంత్ శ్రావ్య శరీరంలో ఉంటూ అత్తగారి గయ్యాళితనాన్ని ఎలా భరించాడో, వంటగదిలో పడిన అవస్థలను చూశారు కదా! చికెన్ తీసుకురావడానికి సుశాంత్ (శ్రావ్య శరీరంలో), శ్రావ్య (సుశాంత్ శరీరంలో) ఇద్దరూ కలిసి మార్కెట్‌కి బయలుదేరారు. ఒకరినొకరు ఎదుర్కొన్న ఆ క్షణంలో అసలు శ్రావ్య గతం గురించి ఏం చెప్పింది? ఆ తర్వాత సుశాంత్ జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చేసిన ఆ ఊహించని ప్రమాదం ఏంటి? ఈ సుదీర్ఘమైన పార్ట్-4 లో చూద్దాం.
అపార్ట్‌మెంట్ గేటు దాటి రోడ్డుపైకి రాగానే నా గుండెల్లో దాగున్న ఆవేశం ఒక్కసారిగా బద్దలైంది. చుట్టూ జనాలు ఉన్నారనే స్పృహ కూడా లేకుండా నా పాత శరీరంలో ఉన్న శ్రావ్య చెయ్యి పట్టుకుని పక్కన ఉన్న సందులోకి లాగాను.
"అసలు ఏం అనుకుంటున్నావు శ్రావ్య నీ మనసులో? నన్ను ఎందుకు ఈ నరకంలోకి నెట్టావు? అక్కడ మీ అమ్మగారు నన్ను ఒక మనిషిలా కూడా చూడటం లేదు, పనిమనిషి కంటే హీనంగా చూస్తూ అరుస్తున్నారు. నా శరీరాన్ని నాకు ఇచ్చేయ్, దయచేసి నన్ను నా లాగా బతకనివ్వు" అని వణుకుతున్న స్వరంతో, కళ్లల్లో నీళ్లతో బతిమిలాడాను.
కానీ సుశాంత్ రూపంలో ఉన్న శ్రావ్య ముఖంలో ఎలాంటి కంగారు లేదు. ఆమె నా వైపు చాలా తీవ్రంగా, నిశ్శబ్దంగా చూసింది. ఆ కళ్లల్లో నన్ను చూసి నవ్వుతున్నట్టు లేదు, ఒక రకమైన లోతైన ఆవేదన, శతాబ్దాల నాటి నిస్సహాయత కనిపించాయి. ఆమె చాలా నెమ్మదిగా, భారమైన గొంతుతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
"సుశాంత్! నువ్వు నన్ను చూసి కేవలం నా అందాన్ని, నా సంప్రదాయమైన చీరకట్టుని, నా మల్లెపూలని చూసి మురిసిపోయావు. ఒక గృహిణి జీవితం ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంటుందో అని ఊహించుకున్నావు. కానీ ఈ అందమైన బంధనం వెనుక ఒక స్త్రీగా నేను ప్రతిరోజూ ఎంత చచ్చి బతుకుతున్నానో నీకేం తెలుసు? నాకు చిన్నప్పటి నుండి ఒక డాక్టర్ అవ్వాలని కల. రాత్రింబవళ్లు పుస్తకాలతోనే గడిపాను. ఎంతో కష్టపడి మెడిసిన్ (MBBS) లో సీటు తెచ్చుకుని, థర్డ్ ఇయర్ వరకు చదివాను. కానీ ఈ పురుషాధిక్య సమాజం ఏం చెప్పింది? 'ఆడపిల్ల ఎక్కువ చదువుకుంటే మొగుడిని లొంగదీసుకుంటుంది. చదువుకుని ఏం సాధిస్తావు? పెళ్లి చేసి ఒకడి చేతిలో పెడితే, ఇల్లాలుగా ఇల్లు సర్దుకుంటే చాలు' అని నా రెక్కలు కత్తిరించారు."
ఆమె మాటలు వింటుంటే నా కోపం మెల్లగా తగ్గి, ఆశ్చర్యం కలగడం మొదలైంది. శ్రావ్య ఇంకాస్త ఆవేశంగా, కళ్లల్లో కన్నీళ్లతో అంది:
"విక్రమ్ ది నాది లవ్ కం అరేంజ్డ్ మ్యారేజ్. నేను ప్రేమిస్తున్నానని చెబితే మా ఇంట్లో ఒప్పుకున్నారు కానీ, విక్రమ్ వాళ్ల అమ్మకు నేను మెడిసిన్ చదవడం అస్సలు నచ్చలేదు. పెళ్లైన వెంటనే నా చదువు ఆపేసి, ఒక హౌస్‌వైఫ్ లాగా ఇంట్లోనే ఉండాలనే కఠినమైన షరతుపైనే ఈ పెళ్లి జరిగింది. విక్రమ్ మీద ఉన్న ప్రేమతో నా ఎంతో ఇష్టమైన చదువును త్యాగం చేసి ఈ ఇంట్లో అడుగుపెట్టాను. కానీ వల్ల అమ్మ నన్ను ఒక కోడలిలా కాకుండా, కేవలం ఒక పనిమనిషిలా చూసింది. ఎంత చేసినా ఆమె ద్వేషం తగ్గలేదు. రానురాను ఆమె ఒక గయ్యాళిలా తయారైంది. ఆ పోరు పడలేక, చదువుకోవాలనే కసితో ఇక్కడికి వస్తే... నీ క్రాస్-డ్రెస్సింగ్ అలవాటు నాకు తెలిసింది. అలాగే నాకెంతో ఇష్టమైన మెడిసిన్ కోర్సును నువ్వు ఫైనల్ ఇయర్ లో చదువుతున్నావని తెలిసి, నీకు క్లోజ్ గా మూవ్ అయ్యాను. మా కుటుంబంలో కొందరికి పరకాయ ప్రవేశం వంటి సిద్ధులు ఉన్నాయి. ఆ విద్యతోనే మన ఇద్దరి శరీరాలను మార్చేశాను. నువ్వు స్త్రీగా మారి అందంగా ముస్తాబు అవ్వాలని కోరుకున్నావు. నేనేమో ఒక పురుషుడిగా మారి నా సొంత కాళ్లపై నిలబడి, నా డాక్టర్ కలను నిజం చేసుకోవాలని కోరుకున్నాను. ఇద్దరి కోరికలూ తీరాయి కదా!"
నేను షాక్‌లో ఉండిపోయాను. ఆమె బాధ నాకు అర్థమైంది, కానీ నన్ను ఇలా ఇరికించడం ఎంతవరకు న్యాయం అనిపించింది. "సరే శ్రావ్య, నీ బాధ నాకు అర్థమైంది. కానీ నా కోర్సు పూర్తి అవ్వడానికి ఇంకా కేవలం 8 నెలల సమయం మాత్రమే ఉంది. ఈ లోగా మీ అత్తయ్యేమో శోభనం అంటుంది. నేను నిన్న రాత్రి ఒక చిన్న అబద్ధం చెప్పి 3 రోజులు ఆపాను. కానీ ఇంకా 8 నెలల పాటు విక్రమ్‌ని ఎలా ఆపాలో నాకు తెలియడం లేదు" అన్నాను కంగారుగా.
నా మాట వినగానే శ్రావ్య పెదవులపై ఒక వింతైన చిరునవ్వు నవ్వింది. "ఆ 8 నెలలు ఎలా ఆపాలో నీకు త్వరలోనే అర్థమవుతుంది" అని చెప్పి, సమాధానం పూర్తిగా ఇవ్వకుండానే మార్కెట్ వైపు నడిచింది. ఆ నవ్వు వెనుక ఉన్న అసలు అర్థం ఏమిటో అప్పుడు నాకు తెలియలేదు.
అలా మార్కెట్ నుండి చికెన్ తీసుకుని ఇంటికి వచ్చాము. ఆ తర్వాత 10 రోజులు గడిచిపోయాయి. ఆ 10 రోజులు నాకు ఒక యుగంలా గడిచాయి. రోజు ఉదయాన్నే లేవడం, అత్తగారి తిట్లు తినడం, గిన్నెలు కడగడం, వంట చేయడం... ఇవన్నీ నాకు అలవాటుగా మారిపోయాయి. విక్రమ్ నా దగ్గరకు రావడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ తలనొప్పి అని, ఒంట్లో బాగోలేదని రకరకాల అబద్ధాలు చెప్తూ అతన్ని దూరంగా పెడుతూ వచ్చాను. కానీ ప్రతిరోజూ ఒక భయం నన్ను లోపల నుండి తొలిచేస్తోంది.
ఒకరోజు శనివారం... ఇంట్లో పనులన్నీ పూర్తి చేసుకునేసరికి రాత్రి చాలా ఆలస్యమైంది. ఒళ్లంతా విపరీతంగా నొప్పులుగా ఉండటంతో, చాలా అలసటగా అనిపించి బెడ్‌పై అలా వాలిపోయాను. ఎంతగా అలసిపోయానంటే, చుట్టూ ఏం జరుగుతుందో తెలియని గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను. అదే నా జీవితాన్ని శాశ్వతంగా శ్రావ్య శరీరంలో బంధించేస్తుందని నాకు అస్సలు తెలియదు.
నేను అలా నిద్రపోతుండగా, విక్రమ్ ఆఫీస్ లో ఏదో సక్సెస్ పార్టీ ఉందని కొంచెం ఎక్కువగా తాగి ఇంటికి వచ్చాడు. బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చిన విక్రమ్, నిద్రపోతున్న నన్ను (శ్రావ్య రూపాన్ని) చూసి పూర్తిగా టెంప్ట్ అయిపోయాడు. మత్తులో ఉన్న అతను నాపైకి వచ్చి నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆ స్పర్శకు నాకు ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చింది. కళ్లెదుట తాగి ఉన్న విక్రమ్‌ని చూసి నా గుండె ఆగినంత పనైంది.
"వద్దు విక్రమ్... ప్లీజ్ వద్దు... నన్ను వదిలేయ్" అని గట్టిగా అరుస్తూ అతన్ని పక్కకు నెట్టడానికి ప్రయత్నించాను. కానీ ఒక స్త్రీ శరీరానికి ఉండే పరిమితులు, బలహీనత నాకు అప్పుడు తెలిసొచ్చాయి. మగ బలంతో ఉన్న విక్రమ్‌ను ఎదిరించే శక్తి శ్రావ్య శరీరానికి లేదు. నా శారీరక శక్తి అతని ముందు మోకరిల్లింది. మా ఇద్దరికీ తెలియకుండానే, నా మనసు ఎంత వద్దంటున్నా... ఆ రాత్రి మా శోభనం జరిగిపోయింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం నిద్ర లేవగానే నా కళ్లలో నుండి కన్నీళ్లు ఆగకుండా ప్రవహించాయి. ఒళ్లంతా విపరీతమైన నొప్పులు. నా ఒంటిపై బట్టలు లేకుండా చిందరవందరగా పడి ఉన్నాయి. ఒక మగవాడి ఆత్మ పరాయి మగవాడితో శోభనంలో పాల్గొనాల్సి వచ్చినందుకు నాకు నాపైనే అసహ్యం వేసింది. నన్ను నేను అద్దంలో చూసుకుంటూ తిట్టుకున్నాను, గట్టిగా ఏడ్చాను. ఈ విషయాన్ని శ్రావ్యకు చెప్పకూడదని డిసైడ్ అయ్యాను.
కానీ ప్రకృతి తన పని తాను చేసుకుంటూ పోయింది. అలా కొన్ని వారాలు గడిచాక నా శరీరంలో కొన్ని వింత మార్పులు రావడం గమనించాను. ఉదయాన్నే వాంతులు అవ్వడం, నీరసంగా ఉండటంతో భయపడి ప్రెగ్నెన్సీ కిట్ తెచ్చి టెస్ట్ చేసుకున్నాను. ఆ కిట్ పై రెండు గులాబీ గీతలు కనిపించగానే నా కాళ్ల కింద భూమి బద్దలైనంత పనైంది.
నేను ప్రెగ్నెంట్! ఒక మగవాడినైన నేను... గర్భం దాల్చాను!
ఈ విషయం తెలియగానే పిచ్చివాడిలా పరుగున పక్క ఫ్లాట్‌కి వెళ్లి సుశాంత్ (శ్రావ్య) కాలర్ పట్టుకున్నాను. "చూడు శ్రావ్య! ఇదంతా నీ వల్లే జరిగింది. నేను ప్రెగ్నెంట్ అయ్యాను. నాకు ఇదంతా వద్దు. ఇకనైనా మన బాడీస్ ఎక్స్ఛేంజ్ చేసుకుందాం, ప్లీజ్ ఆ మంత్రం చదివి నన్ను నా శరీరంలోకి మార్చేయ్" అని ఏడుస్తూ బతిమిలాడాను.
అప్పుడు శ్రావ్య నా వైపు ఎంతో జాలిగా, అంతే నిస్సహాయంగా చూస్తూ ఒక ఘోరమైన నిజాన్ని చెప్పింది.
"సుశాంత్... నేను ఇక ఆ పని ఎప్పటికీ చేయలేను. మన శరీరాలను మళ్ళీ మార్చడం నా వల్ల కాదు!" అంది.
"ఎందుకు కాదు? నువ్వే కదా మార్చావు, మళ్ళీ మార్చేయ్!" అని గట్టిగా అరిచాను.
"ఎందుకంటే నువ్వు ఇప్పుడు ప్రెగ్నెంట్! ఒక స్త్రీ శరీరంలో మరో ప్రాణం ఎదుగుతున్నప్పుడు, ఆ గర్భంలో జీవం ఉన్నప్పుడు ఈ పరకాయ ప్రవేశ మంత్రాలు అస్సలు పనిచేయవు. ఒకవేళ బలవంతంగా ప్రయత్నిస్తే... లోపల ఉన్న బిడ్డతో పాటు నీ ప్రాణాలు, నా ప్రాణాలు కూడా గాల్లో కలిసిపోతాయి. మనం శాశ్వతంగా ఇలానే ఉండిపోవాలి సుశాంత్!" అని పెద్ద షాక్ ఇచ్చింది.
ఆ మాట వినగానే నా చేతులు వదిలేసి అక్కడే కింద కూలబడిపోయాను. శ్రావ్య మార్కెట్ లో నవ్విన ఆ వింత చిరునవ్వుకు అసలు అర్థం ఇదా? నేను శాశ్వతంగా ఒకరి భార్యగా, ఒక బిడ్డకు తల్లిగా ఉండిపోవాలా? నా డాక్టర్ చదువు, నా మగతనం... అన్నీ ఇక్కడితో ముగిసిపోయాయా?
PART – 5 (చివరి భాగం) కోసం వేచి ఉండండి