సేల్స్ గర్ల్

అధ్యాయం 7 – అద్దంలో కనిపించిన అపరిచితురాలు

ఆ రాత్రి...

కుమార్‌కు అసలు నిద్ర పట్టలేదు.

చిన్న గదిలో ఫ్యాన్ తిరుగుతోంది.

బయట ఎక్కడో కుక్కలు మొరుగుతున్నాయి.

మొబైల్‌లో సమయం చూసాడు.

రాత్రి 12:40.

మళ్లీ కళ్లుమూశాడు.

కానీ...

ఒకే ఒక్క పదం అతని మనసులో తిరుగుతూనే ఉంది.

**"కుమారి..."**

సౌమ్య చెప్పిన ఆ పేరు.

నయన ఆలోచన.

సోషల్ మీడియాలో వచ్చిన కామెంట్లు.

అన్నీ కలగలిసి అతని మనసులో తుఫాన్ సృష్టిస్తున్నాయి.

"ఇది పిచ్చి ఆలోచన."

అనుకున్నాడు.

ఐదు నిమిషాల తర్వాత...

"కానీ పని చేస్తే?"

అనిపించింది.

మరో ఐదు నిమిషాల తర్వాత...

"నేను నిజంగా ఎలా కనిపిస్తాను?"

అనిపించింది.

తర్వాత తనకే కోపం వచ్చింది.

"ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్ కుమార్!"

అని తనను తానే తిట్టుకున్నాడు.

కానీ...

మనసు మాత్రం వినలేదు.

---

## ఉదయం అద్దం ముందు

మరుసటి రోజు.

స్నానం చేసి అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు.

సాధారణంగా చూసుకున్నట్టే చూసుకోవాలని ప్రయత్నించాడు.

కానీ ఈసారి ఏదో భిన్నంగా ఉంది.

తన ముఖాన్ని కొంచెం జాగ్రత్తగా గమనించాడు.

మృదువైన కళ్ళు.

సన్నటి ముక్కు.

పల్చని పెదవులు.

చిన్నగా నవ్వితే చెంపల దగ్గర వచ్చే సొట్టలు.

అతను ఒక్కసారిగా సిగ్గుపడ్డాడు.

"చాలు..."

అని అద్దం నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోయాడు.

కానీ...

మొదటిసారి అతను తన ముఖాన్ని వేరే కోణంలో చూసాడు.

---

## షాప్‌లో విచిత్రమైన రోజు

ఆ రోజు షాప్‌లో కూడా కుమార్ సాధారణంగా లేడు.

ప్రియ వెంటనే గమనించింది.

"ఏమైంది అన్నయ్యా?"

"ఏమీ లేదు."

"అబద్ధం."

"నిజంగానే."

"నిన్న లాటరీ కొట్టిందా?"

"లేదు."

"అయితే ప్రేమలో పడ్డావా?"

షాప్ మొత్తం నవ్వులతో మార్మోగిపోయింది.

కుమార్ తల పట్టుకున్నాడు.

"మీకు పని లేదా?"

"నువ్వే మా ఎంటర్టైన్మెంట్."

అంది దివ్య.

సౌమ్య దూరం నుంచి చూస్తోంది.

ఆమెకు అర్థమైంది.

కుమార్ ఇంకా ఆలోచిస్తున్నాడు.

అది మంచి సంకేతం.

ఎందుకంటే...

అతను నేరుగా "వద్దు" అనలేదు.

---

## నయనతో మొదటి నిజాయితీ సంభాషణ

సాయంత్రం.

నయన మళ్లీ షాప్‌కి వచ్చింది.

ఈసారి నేరుగా కుమార్ దగ్గరకు వెళ్లింది.

"హాయ్."

"హాయ్."

"నాపై కోపంగా ఉన్నావా?"

"ఎందుకు?"

"ఆ ఐడియా వల్ల."

కుమార్ చిన్నగా నవ్వాడు.

"మొదట షాక్ అయ్యాను."

"ఇప్పుడు?"

"ఇంకా షాక్‌లోనే ఉన్నాను."

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కొద్దిసేపు మౌనం.

తర్వాత నయన సీరియస్‌గా అంది.

"కుమార్."

"హ్మ్?"

"ఎవరూ నిన్ను బలవంతం చేయడం లేదు."

"తెలుసు."

"ఇది వ్యాపారం కోసం మాత్రమే కాదు."

"అంటే?"

"నువ్వు కంఫర్ట్‌గా ఉంటేనే."

"అలా కాకపోతే?"

"అక్కడితో ముగిసిపోతుంది."

కుమార్ ఆమె కళ్లలోకి చూశాడు.

అక్కడ ఒత్తిడి లేదు.

మోసం లేదు.

కేవలం నిజాయితీ మాత్రమే ఉంది.

---

## ఒక పాత జ్ఞాపకం

ఆ రోజు రాత్రి.

షాప్ మూసే ముందు.

సౌమ్య, కుమార్ ఇద్దరూ ఒంటరిగా ఉన్నారు.

"ఏమన్నావ్ నయనకి?"

అడిగింది సౌమ్య.

"ఇంకా నిర్ణయం తీసుకోలేదు."

"పర్లేదు."

కొద్దిసేపు మౌనం.

తర్వాత కుమార్ నెమ్మదిగా అన్నాడు.

"ఒక విషయం చెప్పనా?"

"చెప్పు."

"నేను చిన్నప్పుడు..."

అతను ఆ సాంస్కృతిక కార్యక్రమం గురించి చెప్పాడు.

చీర కట్టిన విషయం.

అందరూ చప్పట్లు కొట్టిన విషయం.

అద్దంలో చూసుకుని సంతోషపడిన విషయం.

అన్నీ.

సౌమ్య శ్రద్ధగా విన్నది.

మధ్యలో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు.

కథ పూర్తయ్యాక...

ఆమె చిరునవ్వు నవ్వింది.

"అంటే ఇది పూర్తిగా కొత్త విషయం కాదు."

కుమార్ ఆశ్చర్యపోయాడు.

"ఏమిటి?"

"నీ మనసులో ఎప్పటినుంచో ఎక్కడో ఒక మూలలో ఉంది."

అతను సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.

ఎందుకంటే...

ఆమె చెప్పింది నిజమే అనిపిస్తోంది.

---

## "ఒక్కసారి ప్రయత్నిద్దాం"

రెండు రోజుల తర్వాత.

నయన ఒక పెద్ద బ్యాగ్ పట్టుకుని షాప్‌కి వచ్చింది.

"ఇదిగో."

"ఏమిటి ఇది?"

అడిగింది దివ్య.

"మ్యాజిక్."

"నువ్వు హ్యారీ పాటర్‌వా?"

అంది ప్రియ.

అందరూ నవ్వేశారు.

నయన బ్యాగ్ తెరిచింది.

లోపల...

వివిధ రకాల విగ్స్.

మేకప్ కిట్లు.

చెవిపోగులు.

బిందీలు.

అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

"వావ్!"

"ఇన్ని?"

"ఇది బ్యూటీ పార్లరా?"

నయన నవ్వింది.

"ఇంకా మొదలే."

కుమార్ మాత్రం కొంచెం టెన్షన్‌గా నిలబడి ఉన్నాడు.

---

## మొదటి ప్రయోగం

షాప్‌లోని చిన్న ట్రయల్ రూమ్‌ను తాత్కాలిక మేకోవర్ స్టూడియోగా మార్చేశారు.

దివ్య బయట నిలబడి అంది.

"నాకు చాలా ఎగ్జైటింగ్‌గా ఉంది."

"నాకైతే భయంగా ఉంది."

అంది లత.

"ఎందుకు?"

"లోపల నుంచి హీరోయిన్ బయటికి వస్తే?"

మళ్లీ నవ్వులు.

లోపల...

నయన కుమార్‌తో మాట్లాడుతోంది.

"రిలాక్స్."

"ట్రై చేస్తున్నామంతే."

"నాకు చాలా విచిత్రంగా ఉంది."

"అది సహజం."

ముందుగా ఒక సాఫ్ట్ మేకప్.

తర్వాత చిన్న బిందీ.

తర్వాత ఒక పొడవాటి నల్లటి విగ్.

నయన జాగ్రత్తగా సెట్ చేసింది.

కుమార్ ఇంకా అద్దం వైపు చూడలేదు.

"చూడకూడదా?"

అడిగాడు.

"ఇంకో రెండు నిమిషాలు."

---

## బయట వేచి ఉన్న వాళ్లు

ట్రయల్ రూమ్ బయట.

ప్రియ, లత, దివ్య, స్నేహ అందరూ ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్నారు.

"ఇంకెంత సేపు?"

"నాకు కుతూహలం చంపేస్తోంది."

"నాకైతే నవ్వొస్తోంది."

"ఎందుకు?"

"మన కుమార్ ఇప్పుడు ఎలా ఉంటాడో ఊహిస్తున్నాను."

అందరూ నవ్వారు.

సౌమ్య మాత్రం మౌనంగా ఉంది.

ఆమె గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది.

ఎందుకో...

ఇది కేవలం మార్కెటింగ్ ప్రయోగంలా అనిపించడం లేదు.

ఇంకేదో జరుగుతోంది.

---

## అద్దం ముందు

చివరికి...

నయన వెనక్కి అడుగు వేసింది.

"సరే."

"ఇప్పుడు చూడు."

కుమార్ మెల్లగా తల ఎత్తాడు.

అద్దం వైపు చూశాడు.

ఒక్క క్షణం...

అతని శ్వాస ఆగిపోయినట్టైంది.

అద్దంలో కనిపిస్తున్న వ్యక్తి...

తనకు తెలిసిన కుమార్ కాదు.

పొడవాటి నల్లటి జుట్టు.

సాఫ్ట్ ముఖం.

చిన్న బిందీ.

సున్నితమైన చిరునవ్వు.

అతని కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.

"ఇది..."

అతను మాటలు వెతుక్కుంటున్నాడు.

"నేనా?"

నయన నెమ్మదిగా నవ్వింది.

"అవును."

అతను అద్దానికి దగ్గరగా వెళ్లాడు.

చేతితో తన చెంపను తాకాడు.

మళ్లీ చూశాడు.

మళ్లీ.

మళ్లీ.

అతని కళ్లలో ఆశ్చర్యం మాత్రమే లేదు.

ఎందుకో...

ఒక విచిత్రమైన ప్రశాంతత కూడా ఉంది.

---

## బయట ఎదురుచూస్తున్నవాళ్లు

ట్రయల్ రూమ్ తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది.

మొదట బయటకు నయన వచ్చింది.

ఆమె ముఖంలో విజయపు చిరునవ్వు.

"రెడీ?"

అడిగింది.

"అవును."

అంది లోపల నుంచి ఒక స్వరం.

అందరూ తలుపు వైపు చూశారు.

మెల్లగా...

ఒక ఆకారం బయటకు అడుగు వేసింది.

ప్రియ నోరు తెరిచింది.

దివ్య కళ్లు పెద్దవయ్యాయి.

లత చేతిలో ఉన్న ఫోన్ కింద పడిపోవడానికి వచ్చింది.

స్నేహ ఆశ్చర్యంతో నిలబడిపోయింది.

సౌమ్య అయితే కదలకుండా చూస్తోంది.

ఎందుకంటే...

వాళ్ల ముందుకు నడిచి వస్తున్నది కుమార్ కాదు.

కానీ...

ఇంకా పూర్తిగా కుమారి కూడా కాదు.

ఆ రెండు ప్రపంచాల మధ్య నిలబడి ఉన్న ఒక కొత్త వ్యక్తిత్వం.

అందరూ నిశ్శబ్దంగా చూస్తుండగా...

కుమార్ మెల్లగా అడిగాడు.

"ఎలా ఉన్నాను?"

ఎవరూ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేకపోయారు.

ఎందుకంటే...

వాళ్లు చూసింది వారి ఊహలకంటే చాలా భిన్నంగా ఉంది.

ఆ నిశ్శబ్దంలో...

ఒక కొత్త అధ్యాయం ప్రారంభమైంది.

**కొనసాగుతుంది...**