సేల్స్ గర్ల్

అధ్యాయం 8 – కుమార్ నుండి కుమారి

ట్రయల్ రూమ్ తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.

లోపల నుంచి బయటకు అడుగుపెట్టిన వ్యక్తిని చూసి షాప్‌లో ఉన్నవాళ్లు ఒక్క క్షణం మాటలు మరిచిపోయారు.

ప్రియ నోరు తెరిచి చూస్తోంది.

దివ్య కళ్లను రుద్దుకుంది.

స్నేహ రెండు అడుగులు ముందుకు వచ్చింది.

లత అయితే ఆశ్చర్యంతో చేతులు చప్పరించింది.

"అయ్యో దేవుడా..."

అంది మెల్లగా.

వారి ముందు నిలబడి ఉన్నది...

కుమార్‌లా కనిపిస్తోంది.

అయితే అదే సమయంలో...

ఒక కొత్త అందం, కొత్త సౌమ్యత, కొత్త వ్యక్తిత్వం కూడా కనిపిస్తోంది.

పొడవాటి నల్లటి జుట్టు.

చిన్న బిందీ.

సాఫ్ట్ మేకప్.

సిగ్గుతో వంగిన కళ్ళు.

అద్దంలో చూసినప్పుడు కుమార్‌కి ఎలా అనిపించిందో తెలియదు.

కానీ బయట నిలబడి ఉన్నవాళ్లకు మాత్రం ఒక విషయం స్పష్టంగా అర్థమైంది.

**ఇది సరదాగా చేసిన మేకోవర్ కాదు.**

ఇందులో ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది.

---

## "ఇది నిజంగా మన కుమారేనా?"

మొదట మాట్లాడింది దివ్యే.

"ఒక్క నిమిషం."

అందరూ ఆమె వైపు చూశారు.

"నువ్వు నిజంగా మన కుమారేనా?"

షాప్ అంతా నవ్వులతో మార్మోగిపోయింది.

కుమార్ కూడా నవ్వేశాడు.

"లేదమ్మా... నేను అమెరికా నుంచి వచ్చిన హీరోయిన్."

"అది కూడా నమ్మేస్తాం."

అంది ప్రియ.

లత దగ్గరకు వచ్చి జాగ్రత్తగా చూసింది.

"అన్నయ్యా..."

"ఏమిటి?"

"నిన్ను అన్నయ్యా అనాలా? అక్కా అనాలా?"

మళ్లీ అందరూ నవ్వేశారు.

కుమార్ చెంపలు ఎర్రబడ్డాయి.

---

## సౌమ్య కళ్లలో ఆనందం

ఇతరులందరూ సరదాగా మాట్లాడుతున్నా...

సౌమ్య మాత్రం నిశ్శబ్దంగా చూస్తోంది.

ఆమెకు కుమార్ మొదట షాప్‌లో చేరిన రోజు గుర్తొచ్చింది.

చిన్న బ్యాగ్.

సాధారణ దుస్తులు.

ఎవరూ లేని ఒంటరి జీవితం.

కానీ పెద్ద మనసు.

అంతటి కష్టాల్లో కూడా నవ్వుతూ పని చేసిన అబ్బాయి.

ఇప్పుడు...

ఆ అబ్బాయి కళ్లలో ఒక కొత్త వెలుగు కనిపిస్తోంది.

ఆమె దగ్గరకు వెళ్లింది.

"ఎలా ఫీల్ అవుతున్నావు?"

కుమార్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.

"విచిత్రంగా."

"భయంగా?"

"కొంచెం."

"పశ్చాత్తాపమా?"

అతను వెంటనే తల ఊపాడు.

"లేదు."

ఆ సమాధానం విన్న సౌమ్య మనసు ప్రశాంతమైంది.

---

## నయన తదుపరి ప్లాన్

"సరే."

అంది నయన.

"ఇది కేవలం ట్రయల్."

అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

"ఇదే ట్రయల్ అయితే ఫైనల్ ఎలా ఉంటుంది?"

అడిగింది ప్రియ.

నయన చిరునవ్వు నవ్వింది.

"రేపు షాపింగ్."

"మళ్లీనా?"

"అవును."

"ఎందుకు?"

"కుమారిని పూర్తిగా ప్రపంచానికి పరిచయం చేయాలంటే..."

అని ఆగింది.

"ఆమెకు తన స్టైల్ ఉండాలి."

---

## కొత్త ప్రపంచంలోకి అడుగు

మరుసటి రోజు.

సౌమ్య, నయన, కుమార్ ముగ్గురూ కలిసి ఒక పెద్ద షాపింగ్ మాల్‌కు వెళ్లారు.

కుమార్‌కు ఇదంతా కొత్త అనుభవం.

విగ్స్.

చెవిపోగులు.

బ్యాంగిల్స్.

బిందీలు.

హ్యాండ్‌బ్యాగ్స్.

సాండల్స్.

అన్నీ చూస్తూ ఆశ్చర్యపోతున్నాడు.

"ఇంత కష్టమా?"

అడిగాడు.

నయన నవ్వింది.

"ఇంకా సగం కూడా చూడలేదు."

---

## చెవి పోగుల కథ

ఒక జ్యువెలరీ షాప్ ముందు నయన ఆగింది.

"ఇక్కడికి వెళ్దాం."

"ఎందుకు?"

అడిగాడు కుమార్.

సౌమ్య చిరునవ్వు నవ్వింది.

"లోపలికి రా."

లోపలికి వెళ్లగానే విషయం అర్థమైంది.

చెవి కుట్టించే స్టూడియో.

"అయ్యో!"

అన్నాడు కుమార్.

"నిజంగానా?"

"అవును."

"నొప్పి ఉంటుంది."

"రెండు నిమిషాలు మాత్రమే."

అంది నయన.

"రెండు నిమిషాలు అంటే మీకు."

"నాకు జీవితకాలం."

అందరూ నవ్వేశారు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత...

చెవులు కుట్టించబడ్డాయి.

"అయ్యో..."

అన్నాడు కుమార్.

"చాలా నొప్పిగా ఉందా?"

అడిగింది సౌమ్య.

"కొంచెం."

"హీరోలా భరించు."

"ఇక్కడ హీరోయిన్ కావాలని చూస్తున్నారు కదా."

అన్నాడు.

మళ్లీ నవ్వులు.

---

## మొదటి చీర

సాయంత్రం.

షాప్‌కి తిరిగి వచ్చారు.

నయన ఒక ప్రత్యేకమైన చీర తీసుకొచ్చింది.

లావెండర్ రంగు.

సిల్వర్ బోర్డర్.

సున్నితమైన డిజైన్.

ఆ చీరను చూసిన క్షణంలో కుమార్ ఆగిపోయాడు.

అదే రంగు.

కొన్ని నెలల క్రితం స్టాక్ రూమ్‌లో చూసి ఇష్టపడిన రంగు.

సౌమ్య గమనించింది.

"నచ్చిందా?"

అతను నెమ్మదిగా తల ఊపాడు.

---

## చీర కట్టే క్షణం

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత.

నయన సహాయంతో చీర కట్టడం మొదలైంది.

ఒక్కో ప్లీట్.

ఒక్కో మడత.

ఒక్కో పిన్.

కుమార్ జీవితంలో ఎన్నో వందల చీరలు కట్టాడు.

కానీ...

ఈసారి చీర తన మీద ఉంది.

అది పూర్తయ్యాక...

అద్దం ముందు నిలబెట్టారు.

అతను మెల్లగా తల ఎత్తాడు.

ఆ క్షణం...

అతని కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.

"ఏమైంది?"

అడిగింది సౌమ్య.

"తెలియదు."

అన్నాడు.

"ఎందుకో..."

"చాలా సహజంగా అనిపిస్తోంది."

షాప్‌లో నిశ్శబ్దం.

ఎవరూ సరదాగా మాట్లాడలేదు.

ఎందుకంటే...

ఆ మాట హృదయం నుంచి వచ్చింది.

---

## "కుమారి"

సౌమ్య నెమ్మదిగా అతని దగ్గరకు వచ్చింది.

చేతిని పట్టుకుంది.

"కుమార్."

అంది.

అతను ఆమె వైపు చూశాడు.

కొన్ని క్షణాలు ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

తర్వాత మెల్లగా అంది.

"కుమారి."

ఆ పేరు ఈసారి భిన్నంగా అనిపించింది.

మొదటిసారి విన్నప్పుడు షాక్ ఇచ్చింది.

ఇప్పుడు...

ఆ పేరు తనకు దూరంగా అనిపించలేదు.

కుమార్ కళ్లలోకి చూసి సౌమ్య చిరునవ్వు నవ్వింది.

"వెల్‌కమ్, కుమారి."

---

## కుటుంబం ఇచ్చిన బహుమతి

అప్పుడే ప్రియ, లత, దివ్య, స్నేహ అందరూ దగ్గరకు వచ్చారు.

ప్రియ ముందుకు వచ్చి చిన్న బాక్స్ ఇచ్చింది.

"ఇది ఏమిటి?"

అడిగింది కుమారి.

అందరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు.

ఎందుకంటే...

అది మొదటిసారి.

తనే తనను "కుమారి"గా అంగీకరించింది.

ప్రియ కళ్లలో ఆనందం మెరిసింది.

"తెరువు."

బాక్స్‌లో అందమైన గాజులు ఉన్నాయి.

"ఇది మా తరఫున."

అంది లత.

"ఫ్యామిలీ గిఫ్ట్."

కుమారి కళ్లలో మళ్లీ తేమ కనిపించింది.

తనకు కుటుంబం లేదనుకున్న జీవితం...

ఇప్పుడు చుట్టూ నిలబడి ఉంది.

---

## మొదటి ఫోటోషూట్

ఆ రాత్రే.

షాప్‌లో చిన్న ఫోటోషూట్ ఏర్పాటు చేశారు.

కుమారి మొదట సిగ్గుపడింది.

"నాకు పోజులు రావు."

"నీకు చీరలు వస్తాయి."

అంది నయన.

"మిగతావి నేర్పిస్తాం."

కొన్ని ఫోటోలు.

కొన్ని నవ్వులు.

కొన్ని సరదా తప్పులు.

చివరికి అద్భుతమైన చిత్రాలు వచ్చాయి.

---

## ప్రపంచానికి పరిచయం

రాత్రి 11 గంటలు.

అందరూ ఒకే ఫోన్ చుట్టూ కూర్చున్నారు.

నయన కొత్త రీల్ ఎడిట్ చేసింది.

మొదట కుమార్ పాత వీడియో.

తర్వాత స్లో ట్రాన్సిషన్.

చివరగా...

లావెండర్ చీరలో చిరునవ్వుతో నిలబడి ఉన్న కుమారి.

వీడియో చివర ఒక వాక్యం.

**"మీ అభ్యర్థన మేరకు... ఇకపై మీతో చీరల ప్రపంచాన్ని పంచుకోబోయేది కుమారి."**

సౌమ్య పోస్ట్ బటన్ దగ్గర వేలిని ఉంచింది.

అందరూ ఊపిరి బిగబట్టారు.

"రెడీ?"

అందరూ ఒకేసారి అరిచారు.

"రెడీ!"

క్లిక్.

రీల్ అప్లోడ్ అయింది.

కొన్ని సెకన్లు...

కొన్ని నిమిషాలు...

ఎవరూ మాట్లాడలేదు.

ఎందుకంటే...

ఆ చిన్న వీడియో ఇప్పుడు ఎలాంటి తుఫాన్ సృష్టించబోతోందో ఎవరికీ తెలియదు.

కానీ ఒక విషయం మాత్రం ఖాయం.

ఈ రాత్రితో...

కుమార్ జీవితంలోని ఒక అధ్యాయం ముగిసింది.

మరొక కొత్త అధ్యాయం ప్రారంభమైంది.

ఆ అధ్యాయం పేరు...

**"కుమారి."**

**కొనసాగుతుంది...**