Family · Tamil

செங்கோட்டை

Completed | Part 14 of 24 | 0 Likes

Part 14

விக்ரமன் :சேரி ஆனால் கூட துணையாக யாராவது குட்டி வந்து இருக்கலாமே. இந்த இடத்தில் என்னை தவிர வேறு யாராவது இருந்திருந்தாங்க ரொம்பவும் தவறு அரசி, இந்த தவறை இனிமேல் செய்ய வேண்டாம். சேரி இப்போ எப்படி போவீர்கள், நானும் உங்கள் குதிரை துரத்தி விட்டேன். நீங்கள் இப்பொழுது ஏன் குதிரை எடுத்து கொண்டு செல்லுங்கள் என்றான்.
அந்த சண்டைக்கு பிறகு எனக்குள் பயம் வந்து விட்டது. உண்மையிலே இப்போ நான் முழுமையான பெண், .இதே போல் வேறு யாராவது வழியில் வந்து இருந்தாள் என்னால் மறுபடியும் சண்டை போடா பலம் இல்லை என்று யோசித்தேன்.
விக்ரமன் :என்ன யோசிக்கிறீர்கள், வேண்டும் என்றால் நான் உங்களை கொண்டு வந்து விடவா என்றான்.
இளவரசன் :சேரி என்றேன்.
எனக்கு வழியும் இல்லை,
என்னை குதிரையில் அமர வைத்து அவன் கிழே இழுத்து கொண்டு அந்த நடு இரவில் நடந்தான், அதை பார்க்கும் போது ஓரு பெண்ணுக்கு ஆண் துணை கண்டிப்பாக தேவை படுவதை உணர்ந்தேன்,
அவன் நடந்து செல்வதை பார்த்தால் மறுநாள் காலையில் தான் செல்ல நேரிடும்.
இளவரசன் :நீங்களும் மேலே வந்து குதிரை நடத்துங்கள் நேரம் இல்லை என்றேன்.
விக்ரமன் :இல்லை வேண்டாம் இளவரசியே தப்பு என்னுடையாது என் பிழைக்கு தான் நான் நடக்கிறேன்.
சற்று நேரத்தில் மழை போலியா ஆரம்பித்தது
இளவரசன்(சி ): இப்படி நடந்தே சென்றால் நாளை மறுநாள் ஆகிவிடும் , மழையும் நிற்காமல் பொழிகிறது சீக்கரம் போய் ஆக வேண்டும் அரசே.
விக்ரமன்: தயக்கத்தில் "நீங்கள் பெண் அதுவும் செங்கோட்டையின் இளவரசி, எனக்கு உங்கள் பின்னால் அமரா தயக்கமாக இருக்கிறது என்றான்.
இளவரசன்(சி ):பெண்! நானே ஒப்புக்கொள்ளும் போது, உங்களுக்கு என்ன தயக்கம். ஆபத்துக்கு பாவம் இல்லை வாருங்கள்,சீக்கரம் குதிரையை வேகமாக நடத்துங்கள் அரசே என்றேன்
சேரி! என்று என் பின்னால் ஏறி அமர்ந்தான், எனக்கும் சோர்வாக இருந்ததால், அவனிடம் குதிரைசவுக்கை குடுத்து விட்டேன் ,அவனும் இடை விட்டு தான் அமர்ந்தான்.
குதிரை வேகத்தை கூட்டினான், மழை சாரல் வேகமாக அடித்தது,ஏன் சால்வை கொண்டு என்னை மறைத்து கொண்டேன். இருந்தும், என் ஆடைகள் மழை சாரலுக்கு கட்டுப்படுத்தா முடியவில்லை சில தொலைவில் ஏன் பட்டு ஆடை அனைத்தும் நனைந்து விட்டது. மழை சாரல் ஏன் மேனியில் அணைத்து அங்கங்கில் ஊறா, அவன் கைகள் என் மேனியை உரசா ஓரு புது வித்யாசமான உணர்ச்சிகள் எனக்குள் உண்டானது , அதையும் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.பெண்கள் ஆடைகள் மிகமெல்லியதாக இருக்க சில நொடிகளில் ஏன் மேனி குளிர்ச்சியில் நடுங்க ஆரம்பித்தாது .
இதை கண்டுகொண்ட விக்ரமன் "தயக்கம் வேண்டாம் இளவரசி பின்னால் வந்து என் மார்பில் சாய்ந்து கொள்ளுங்கள் இளவரசி" எனக்கும் வேறு வழி இல்லாமல் அவன் படார்ந்த மூடி கொண்ட மார்பில் ஏன் முதுகை அணைத்து கொண்டேன். அவனுடைய கம்பளி போன்ற ஆண் ஆடைகொண்டு என்னை முழுவதுமாக போர்த்தி கொண்டான். சூடான அவன் மார்பு என் குளிராய் முழுவதும் தனித்தது, அவனை உரசி கொண்டு அவன் அரவணைப்பில் இருக்க எனக்கு ஒரு விதமான பாதுகாப்பு குடுத்தது. நிலவில் ஆனலும் எனக்குள் இருக்கும் மலரின் வன்மையும் உண்டு என்று உன் மேல் உரசும் போது தெரிகிறது டா என்று நினைத்து கொண்டே . அவன் ஆண்மை ஏன் பின்னால் தடவுவது பெரின்பம் அடைவதை நான் உணர்ந்தேன், ஆனால் அதை அவன் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தான். சில நொடியில் அவன் குறி விறைப்பு கொண்டது அது ஏன் பிட்டத்தை தடவா எனக்குள் இருந்த பெண்மையின் அர்த்தத்தை இப்பொழுது உணர, ஏன் உணர்வுகளும் துண்டா திராவியம் தானாகவே வழியா ஆரம்பித்தாது அதுவும் ஒரு மாறுபட்ட பாதுகாப்பாக தான் இருந்தது. அவன் அரவணைப்பில் இன்னும் இருக்கமாக என் தலையை கொண்டு, அந்த வேகத்தின் சத்தத்தில் அவன் மார்பில் முத்தம் குடுத்தேன்.அதுவும் அவன் கண்டு கொள்ளவில்லை என்று நினைத்து கொண்டு, அப்படியே அவன் மார்பில் தூங்கி விட்டேன். நாட்டின் இலக்கை அடைந்தோம்.
கோட்டை நுழைவாயில் முன்பு என்னை எழுப்பி விட்டான், நான் எழுந்தவுடன். ஏதோ ரொம்பவும் பழகியவரை பரி கொடுக்க போகிறமோ என்ற வேதனை தான் முதலில் தோன்றியாது. இவனிடம் என்னை நானே தொலைத்து விட்டேனோ.இந்த பயணம் ஏன் வாழ்க்கை பாதையே மாற்றிவிட்டதோ என்ற கேள்வி குறியில் அவனை விட்டு செல்ல மணம் சம்மதிக்கவில்லை
இரங்குங்கள் அரசி,என்றான்.
ஏதோ ஏக்கத்தில் அவனை பார்த்தேன்.
என்னாச்சு? என்றான்.
நான் எதுவும் பேசாமல் அவன் கண்களையே பார்த்து இருந்தேன்.
திரும்பவும் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்புது போல், அவனே என்னை குழந்தையை இரு கைகளை தூக்கி பிடித்து கொண்டு என்னை கிழே இறக்கிவிட்டான் . என்னை நானே மறந்தேன். அவன் அடுத்து அடுத்து செயலில் ஏக்கங்கள் போங்க அவனை கட்டி பிடித்து என்னை விட்டு செல்ல வேண்டாம் என்று அழுது விடலாமா என்று மணம் வெம்பியது !
விக்ரமன் :என்னாச்சு இளவரசி?
அவன் கேள்வியில், நான் தெளிந்தேன், ஏன் மனதும் "இப்போ நான் மாவீரன் இல்லை ஒரு பெண் இந்த நாட்டின் இளவரசி என்று என்னை நானே தேர்த்தி கொண்டேன் .
இளவரசன்(சி ):ஒன்றும் இல்லை அரசே என்று அவனை ஓரு கிளர்ச்சியில் பார்த்தேன்.
அவன் என்ன நினைத்தனோ தெரியவில்லை அவன் ஏன் கிழே மண்டியிட்டு, என் கை வீரல்களை தடவி கொண்டு முத்தம் குடுத்தான். அப்பொழுது என் கையில் இருந்த அந்த பெரிய மச்சத்தை பார்த்து விட்டான். அதை பார்த்ததும் அவன் அதிர்ச்சி ஆனான். பின் எதையும் பற்றி பேசாமல் அங்கு இருந்து சென்று விட்டான்.

9774 Views 2 Comments
Disclaimer

CD Stories is a multilingual open platform. Stories published are generated by writers. The platform has not reviewed, modified, or validated contents and holds no liability regarding content quality or copyright infringements.

Discussion (2)

Maha
Maha 2 weeks ago

Very longtime you could not write stories in tamil...please write it..kindly sister

Divyadv
Divyadv 1 year ago

தமிழ் பதிவிற்கு நன்றி

Want to comment? Please Login or Sign Up.
Reading preferences
100%
Home Discover 0 Alerts Writers Login