അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 2: ഒരുക്കങ്ങളുടെ വേദനയും മാറ്റങ്ങളും

അഞ്ജനയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അരവിന്ദിന്റെ തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൾക്ക് അവന്റെ
രഹസ്യ ചിന്തകളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു അറിവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം അനുജന്റെ ഭാവി
രക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു തികച്ചും പ്രായോഗികമായ, എന്നാൽ അത്യന്തം വിചിത്രമായ ഒരു ആശയമായി
മാത്രമാണ് അവൾ ഇതിനെ കണ്ടത്. അരവിന്ദിന്റെ മെലിഞ്ഞ ശരീരവും, കട്ടിമീശയില്ലാത്ത
മുഖവും, ഉയർന്ന ശബ്ദവുമെല്ലാം വെറുമൊരു സാങ്കേതിക സൗകര്യമായി അവൾ കണക്കുകൂട്ടി.

"അഞ്ജനാ... നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്? ഇതൊരിക്കലും നടക്കില്ല!" അരവിന്ദ് ഉള്ളിലെ
വല്ലാത്തൊരു വിറയലോടെ, പരമാവധി ദേഷ്യം ഭാവിച്ച് പറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ കൗതുകം
നാമ്പിടുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പുറമെ അവൻ സാധാരണ ഒരു പുരുഷനെപ്പോലെ തികഞ്ഞ
എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു. "ഞാൻ ഒരു പുരുഷനാണ്. എനിക്ക് ഓഫീസിൽ മീറ്റിംഗുകൾ
ഉള്ളതാണ്. എന്നെക്കൊണ്ട് എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ സാധിക്കും?"

"അരവിന്ദ്, നീ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് മീറ്റിംഗ് അറ്റൻഡ് ചെയ്യാറില്ലല്ലോ. കോഡിങ്ങും
മെയിലുകളും മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ? ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം," അഞ്ജന ഒട്ടും
വിട്ടുകൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞു. "രാഹുലിന്റെ ജീവിതം വെച്ച് കളിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല.
കുറച്ചു മാസങ്ങൾ... അവൻ അവിടെയൊന്ന് സെറ്റിലാകുന്നത് വരെ മാത്രം. ആരും സംശയിക്കാത്ത
വിധം എല്ലാം ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്യാം."

രാഹുൽ കണ്ണീരോടെ അരവിന്ദിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. "അരവിന്ദേട്ടാ... പ്ലീസ്... എനിക്ക്
വേറെ വഴിയില്ല. ഇത്തവണ കൂടി എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്ക്..."

ആ നിസ്സഹായതയ്ക്കും അഞ്ജനയുടെ നിർബന്ധത്തിനും മുന്നിൽ, ഒടുവിൽ അരവിന്ദിന്
സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. എന്നാൽ ആ സമ്മതം അവനെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കാൻ പോകുന്നത്
എത്രത്തോളം കഠിനമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലേക്കാണെന്ന് അവൻ അപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി
തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അടുത്ത നാല് ദിവസങ്ങൾ ആ അപ്പാർട്ട്‌മെന്റിൽ നടന്നത് ഒരു മനുഷ്യനെ അടിമുടി
മാറ്റിമറിക്കുന്നതിനുള്ള തീവ്രമായ തയ്യാറെടുപ്പുകളായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ പടി അരവിന്ദിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പുരുഷലക്ഷണങ്ങളെയും തുടച്ചുനീക്കുക
എന്നതായിരുന്നു. ഇതിനായി വിപുലമായ വാക്സിംഗ് കിറ്റുകളും സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളും
അഞ്ജന ഓൺലൈനായി വരുത്തിച്ചു.

ബാത്ത്റൂമിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ഷർട്ട് ഊരി നിന്ന അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക്
ചൂടുള്ള വാക്സ് പുരട്ടുമ്പോൾ അവന് ശരീരം മുഴുവൻ പൊള്ളുന്നതുപോലെ തോന്നി. "അല്പം
വേദനിക്കും, അനങ്ങാതെ നിൽക്ക്," അഞ്ജന കർശനമായി പറഞ്ഞു.

തുണി വെച്ച് ഒട്ടിച്ച്, ഒരൊറ്റ വലിക്ക് അഞ്ജന വാക്സ് സ്ട്രിപ്പ് പറിച്ചെടുത്തപ്പോൾ
അരവിന്ദ് വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വെള്ളം ചാടി.
നെഞ്ചിലെയും കൈകളിലെയും കാലുകളിലെയും ഓരോ രോമകൂപങ്ങളും പിഴുതുമാറ്റപ്പെടുമ്പോൾ
അരവിന്ദ് വല്ലാത്തൊരു എരിച്ചിൽ അനുഭവിച്ചു. കാലുകളിൽ വാക്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ
കാൽമുട്ടിന്റെ പിൻഭാഗത്തെ അതിലോലമായ തൊലി ചുവന്നു തുടുത്തു. ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ഒരു പുരുഷനായി ജനിച്ച താൻ, സ്വന്തം വീട്ടിൽ വെച്ച് ഇത്തരമൊരു പീഡനത്തിലൂടെ
കടന്നുപോകേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.

ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ മുഴുവൻ നീക്കം ചെയ്ത ശേഷം, അടുത്തത് മുഖമായിരുന്നു.

അഞ്ജന ഒരു ത്രെഡ് എടുത്ത് അരവിന്ദിന്റെ പുരികങ്ങൾ ഷേപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണിന്
മുകളിലെ അതിലോലമായ ഭാഗത്ത് നൂലിഴകൾ കുരുങ്ങി ഓരോ രോമങ്ങളായി പിഴുതെടുക്കുമ്പോൾ സൂചി
കുത്തിയിറക്കുന്നതുപോലെയുള്ള മൂർച്ചയുള്ള വേദന അരവിന്ദിനെ പിടിച്ചുലച്ചു.
"അനങ്ങരുത് അരവിന്ദ്, പുരികം അല്പം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞാലേ
പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖത്തിന്റെ ഭംഗി വരൂ," അഞ്ജന അവനെ ശാസിച്ചു. താടിയുടെയും
മീശയുടെയും ഭാഗങ്ങളിൽ നേരിയ തോതിൽ പോലും പരുക്കൻ ഭാവം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ഡീപ്
ക്ലെൻസിംഗും ഷേവിംഗും ബ്ലീച്ചിംഗും നടത്തി. മുഖത്തെ തൊലി എരിഞ്ഞുപൊള്ളുന്നതുപോലെ
തോന്നി അരവിന്ദിന്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ തന്റേതല്ലാത്ത, അതിലോലമായ ഒരു പുതിയ
മുഖം അവൻ കണ്ടു.

എന്നാൽ ശാരീരികമായ വേദനകളേക്കാൾ വലിയ വെല്ലുവിളി വരാനിരിക്കുന്നതേ
ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

അഞ്ജന ഓർഡർ ചെയ്ത സ്പെഷ്യൽ മെഡിക്കൽ-ഗ്രേഡ് പാക്കേജുകൾ എത്തിയത് അന്നാണ്. അതിൽ
അതിസൂക്ഷ്മമായി നിർമ്മിച്ച സിലിക്കൺ അഡീസീവ് ബോഡി പ്രോസ്തെറ്റിക്സുകൾ
ഉണ്ടായിരുന്നു.

"ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം," ആ ബോക്സ് തുറന്നുകൊണ്ട് അഞ്ജന പറഞ്ഞു. "ഇത് സാധാരണ ബ്രാ
ഉള്ളിൽ വെക്കുന്ന പാഡുകളല്ല. മെഡിക്കൽ ഗ്ലൂ ഉപയോഗിച്ച് ശരീരത്തോട് ചേർത്ത്
ഒട്ടിക്കുന്ന സിലിക്കൺ ബ്രെസ്റ്റ് ഫോമുകളാണ്. ദിവസങ്ങളോളം ഇത് ശരീരത്തിൽ നിന്ന്
ഇളകിപ്പോകില്ല. കുളിക്കുമ്പോഴും ഇത് ധരിച്ചിരിക്കണം."

അഞ്ജന അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രത്യേകതരം പശ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ തണുപ്പ്
നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. തുടർന്ന് ഭാരമുള്ള ആ സിലിക്കൺ ബ്രെസ്റ്റുകൾ കൃത്യമായ
സ്ഥാനത്ത് വെച്ച് അമർത്തി ഒട്ടിച്ചു. സ്വന്തം ശരീരഭാരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് വന്ന
മാറ്റവും, നെഞ്ചിൽ അനുഭവപ്പെട്ട ആ പുതിയ ഭാരവും അരവിന്ദിന് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത്
പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. നെഞ്ചിൽ ഒരു അന്യവസ്തു എപ്പോഴും
ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ കടുത്ത അസ്വസ്ഥത അവനിൽ നിറഞ്ഞു.

തുടർന്ന് അഞ്ജന എടുത്തത് താഴത്തെ ഭാഗത്ത് ഘടിപ്പിക്കാനുള്ള കൃത്രിമ പെൽവിക്
ഷീറ്റാണ് (Adhesive Prosthetic Genitalia).

"ഇത് ധരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ നീ ഒരു പുരുഷനെപ്പോലെ നിന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ കഴിയില്ല," അഞ്ജന
ഗൗരവത്തോടെ വ്യക്തമാക്കി. "ഇതിനുള്ളിൽ വളരെ ചെറിയൊരു ദ്വാരം മാത്രമേയുള്ളൂ.
സ്ത്രീകൾ ചെയ്യുന്നതുപോലെ പൂർണ്ണമായും ഇരുന്ന് മാത്രമേ നിനക്ക് ബാത്ത്റൂം
ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അതും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ. അവിടെ ആരും നിന്നെ സംശയിക്കാൻ
പാടില്ല."

അരവിന്ദിന്റെ പുരുഷാവയവങ്ങളെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ച് ഒതുക്കി, ആ സിലിക്കൺ
പ്രോസ്തെറ്റിക് അവന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് ഒട്ടിച്ചപ്പോൾ അരവിന്ദിന് വല്ലാത്തൊരു
തളർച്ചയും വിറയലും അനുഭവപ്പെട്ടു. സ്വന്തം ശരീരത്തിന് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം
പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ. വായുസഞ്ചാരമില്ലാതെ, വല്ലാത്തൊരു ഇറുക്കവും ചൂടും ആ
ഭാഗത്ത് അനുഭവപ്പെട്ടു. കാലുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് നടക്കാൻ അവൻ നിർബന്ധിതനായി.

ആദ്യമായി ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി പൂർണ്ണമായും ഒരു സ്ത്രീയെപ്പോലെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ,
അരവിന്ദിന്റെ മനസ്സ് ലജ്ജകൊണ്ടും അപമാനം കൊണ്ടും നീറിപ്പുകഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ
വേദനകൾക്കും ലജ്ജയ്ക്കും അടിയിൽ, അവന്റെ മനസ്സിലെ പഴയ ആ രഹസ്യ മോഹങ്ങൾ അവനറിയാതെ
ഉണരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ സ്വയം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി—നെഞ്ചിലെ പുതിയ വളവുകളും,
മിനുസമാർന്ന ശരീരവും, സ്ത്രീസഹജമായ പുതിയ ഭാവങ്ങളും അവനിൽ ഭയത്തോടൊപ്പം തന്നെ
അജ്ഞാതമായ ഒരു അനുഭൂതിയും പടർത്തി.

"ഇനി ഡ്രസ്സ് ട്രയൽ ആണ്," കയ്യിൽ ഒരു സെറ്റ് സാരിയും ബ്ലൗസുമായി അഞ്ജന മുറിയിലേക്ക്
കടന്നുവന്നു.

അരവിന്ദിന്റെ പെൺവേഷത്തിലേക്കുള്ള രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.