അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 23: കുപ്പിവളകളുടെ കിലുക്കവും സീമന്തവും

മാസങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിലാണ് കടന്നുപോയത്.

അഞ്ചാം മാസവും ആറാം മാസവും പിന്നിട്ട് ഏഴാം മാസത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, സിലിക്കൺ
വയറിന്റെ വലിപ്പവും ഭാരവും അഞ്ജന വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ അരവിന്ദിന്റെ വയറ്റിൽ
ഏഴുമാസം തികഞ്ഞ ഒരു പൂർണ്ണ ഗർഭത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള വലിയൊരു സിലിക്കൺ ബെല്ലിയാണ്
ഒട്ടിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്. ആ കൃത്രിമ വയറിന്റെ ഭാരവും, നെഞ്ചിലെ സിലിക്കൺ
മാറിടങ്ങളും, താഴത്തെ പ്രോസ്തെറ്റിക് ഷീറ്റും ചേർന്ന് അരവിന്ദിന്റെ ശരീരത്തിന്
കടുത്ത ആയാസമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. നടുവിന് വല്ലാത്ത വേദന തോന്നി. നടക്കുമ്പോൾ ശരിക്കും
നടുവ് വളച്ച്, ഒരു കൈ വയറിന് താഴെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് മാത്രമേ അവന് ചുവടുകൾ വെക്കാൻ
കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗർഭിണിയായ അഞ്ജനയുടെ വയറും ഇപ്പോൾ ചെറുതായി പുറത്തേക്ക് കാണാൻ
തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ അവൾ വളരെ അയഞ്ഞ വലിയ കുർത്തകളും ഷോളുകളും ധരിച്ച് അധികം
പുറത്തിറങ്ങാതെ ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിൽത്തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

എന്നാൽ ഏഴാം മാസം തികഞ്ഞ ആ ആഴ്ചയിൽ ടൗൺഷിപ്പിൽ മറ്റൊരു വലിയ പ്രഖ്യാപനമുണ്ടായി.

ശോഭന മാഡവും ക്വാർട്ടേഴ്സിലെ സ്ത്രീകളും ചേർന്ന് ഫ്ലാറ്റ് 204-ലേക്ക് ഒരുമിച്ച്
കയറിവന്നു.

"നമ്മുടെ അവന്തിക മോളുടെ ഏഴാം മാസമാണ്," ശോഭന മാഡം സ്നേഹത്തോടെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
"ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു പുതിയ കുഞ്ഞ് ജനിക്കാൻ പോകുന്നത്
ആദ്യമായിട്ടാണ്. അതുകൊണ്ട് ലേഡീസ് അസോസിയേഷന്റെ വകയായി വരുന്ന ഞായറാഴ്ച
കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാളിൽ വെച്ച് ഗംഭീരമായ ഒരു 'വളകാപ്പ്' (സീമന്തം - Bangle Ceremony)
ഞങ്ങൾ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു!"

"അയ്യോ മാഡം... ഇതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു..." അരവിന്ദ് നടുവിന് കൈവെച്ച്,
കിതപ്പോടെ സോഫയിലിരുന്ന് ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. സ്ത്രീകളുടെ ഒരു വലിയ കൂട്ടത്തിന്
നടുവിൽ, അവർ ഓരോരുത്തരായി തൊട്ടു അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കുക എന്നത്
ആത്മഹത്യാപരമായിരിക്കും എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.

"ഒരു തർക്കവും വേണ്ട മോളേ," മേനോൻ ആന്റി പറഞ്ഞു. "ഗർഭിണിയായ പെൺകുട്ടിക്ക്
കുപ്പിവളകൾ ഇട്ടുകൊടുത്ത്, മധുരം കൊടുത്ത് അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടത് നാട്ടുനടപ്പാണ്. രാഹുൽ
ഇതിനകം സമ്മതിച്ചു കഴിഞ്ഞു."

ആ ചടങ്ങിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ അവർക്ക് ഒരു വഴിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാൾ പൂക്കളാലും നിലവിളക്കുകളാലും
അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു.

അഞ്ജന അരവിന്ദിനെ അണിയിച്ചൊരുക്കിയത് ഒരു പരമ്പരാഗത ഗർഭിണിയെപ്പോലെയായിരുന്നു. കടും
പച്ച നിറത്തിലുള്ള കാഞ്ചീപുരം പട്ടുസാരിയാണ് അവൾ ഉടുപ്പിച്ചത്. സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ആ
വലിയ സിലിക്കൺ വയറിന് മീതെ മനോഹരമായി വിടർന്നുനിന്നു. നെറ്റിയിൽ വലിയ ചുവന്ന
കുങ്കുമപ്പൊട്ടും, മുടിയിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ മുല്ലപ്പൂമാലയും, കഴുത്തിൽ
സ്വർണ്ണത്താലിയും ചാർത്തി. അരവിന്ദ് വയറിന് താഴെ കൈവെച്ച് പതുക്കെ നടക്കുമ്പോൾ
അവന്റെ ഭാവത്തിൽ ഒരു പൂർണ്ണ ഗർഭിണിയുടെ ക്ഷീണവും വശ്യതയും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

ഹാളിന്റെ നടുവിൽ നിലവിളക്കിന് മുന്നിലുള്ള അലങ്കരിച്ച കസേരയിലേക്ക് അരവിന്ദിനെ
ഇരുത്തി.

ചുറ്റും മുപ്പതോളം സ്ത്രീകൾ പാട്ടുകൾ പാടിക്കൊണ്ട് നിന്നു.

ആദ്യം ശോഭന മാഡം മുന്നോട്ട് വന്നു. അവർ ചുവപ്പും പച്ചയും നിറത്തിലുള്ള ഡസൻ കണക്കിന്
കുപ്പിവളകൾ അരവിന്ദിന്റെ ഇരു കൈകളിലേക്കും അണിയിച്ചു കൊടുത്തു. വളകൾ അവന്റെ
കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ ആ കുപ്പിവളകളുടെ മനോഹരമായ കിലുക്കം ആ ഹാളിലാകെ
മുഴങ്ങി. തുടർന്ന് ശോഭന മാഡം അരവിന്ദിന്റെ വലിയ സിലിക്കൺ വയറ്റിൽ സ്നേഹത്തോടെ
കൈവെച്ച് തലോടി.

ആ സ്പർശനത്തിൽ അരവിന്ദിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചുപോയി. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു.
എന്നാൽ ആ സിലിക്കൺ പ്രോസ്തെറ്റിക്സിന്റെ മൃദുലതയിൽ യാതൊരു സംശയവും അവർക്ക്
തോന്നിയില്ല. ശോഭന മാഡം ഒരു സ്പൂൺ പായസം എടുത്ത് അരവിന്ദിന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക്
വെച്ചുകൊടുത്തു. അരവിന്ദ് തലകുനിച്ച്, നാണത്തോടെ അത് കഴിച്ചു.

തുടർന്ന് ഓരോ സ്ത്രീകളായി വരിവരിയായി വന്നു. അവർ അരവിന്ദിന്റെ കൈകളിൽ വളകൾ നിറച്ചു.
അവന്റെ രണ്ട് കൈകളും മുട്ടറ്റം വരെ ചുവപ്പും പച്ചയും കുപ്പിവളകളാൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു.
ഓരോരുത്തരും അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം തൊടുകയും, വയറിൽ തലോടി അനുഗ്രഹിക്കുകയും
ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഒടുവിൽ ആ നിരയിൽ അഞ്ജനയുടെ ഊഴമെത്തി.

ഒരു അവിവാഹിതയായ നാത്തൂന്റെ വേഷത്തിൽ, സ്വന്തം ഉദരത്തിൽ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്
ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അഞ്ജന അരവിന്ദിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നുനിന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ രണ്ട് സ്വർണ്ണ വളകൾ
അരവിന്ദിന്റെ കൈകളിലേക്ക് അണിയിച്ചു. തുടർന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം അരവിന്ദിന്റെ
കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഈ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ സ്നേഹവും, ത്യാഗവും,
വേദനയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അഞ്ജന സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ വ്യാജ ഗർഭവയറിലേക്ക് കൈവെച്ചു. ആ കൈകളിൽ നിന്ന് ഒരു
വിറയൽ അരവിന്ദിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നു.

"എന്റെ കുഞ്ഞിന്... എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഒരു ആപത്തും വരാതെ ഭഗവതി
കാത്തുകൊള്ളട്ടെ..." അഞ്ജന വളരെ പതുക്കെ, ആരും കേൾക്കാതെ മന്ത്രിച്ചു.

അരവിന്ദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അറിയാതെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി.
ചുറ്റും നിന്ന സ്ത്രീകൾ വിചാരിച്ചത് അത് ഒരു നവവധുവിന്റെ സ്വാഭാവികമായ
വികാരപ്രകടനമാണെന്നാണ്.

ഹാളിലാകെ കുപ്പിവളകളുടെ കിലുക്കവും സ്ത്രീകളുടെ ചിരിയും മംഗളഗാനങ്ങളും
നിറഞ്ഞുനിന്നു.

എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും, അഞ്ജനയുടെ പ്രസവ തീയതി അടുത്തുവരികയായിരുന്നു. വ്യാജ
ഗർഭത്തിന്റെ ഈ ആഘോഷങ്ങൾക്കപ്പുറം, ആശുപത്രിയിലെ യഥാർത്ഥ പ്രസവവും, ആ കുഞ്ഞിനെ
ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതുമായ ഏറ്റവും ഭീകരമായ ആ അഗ്നിപരീക്ഷയിലേക്ക്
അവരുടെ ദിനങ്ങൾ അതിവേഗം വിരൽ ചൂണ്ടുകയായിരുന്നു.