അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 11: അയൽപക്കത്തെ വിരുന്നുകാരും കടുത്ത പരീക്ഷണവും

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ രാഹുൽ പതിവുപോലെ പ്രോജക്ട് സൈറ്റിലേക്ക് പോയി. തൊട്ടുപിന്നാലെ,
ചില ബാങ്കിംഗ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അഞ്ജനയ്ക്കും അടുത്തുള്ള ടൗണിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു.

"ഞാൻ ഉച്ചയോടെ തിരിച്ചെത്തും അരവിന്ദ്... സോറി, അവന്തികാ," പോകുന്നതിന് മുൻപ് അഞ്ജന
ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "വാതിൽ എപ്പോഴും പൂട്ടിയിടണം. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അധികം
സംസാരിക്കരുത്. ശ്രദ്ധിക്കണം."

അഞ്ജന പോയതോടെ ആ വലിയ ഫ്ലാറ്റിൽ അരവിന്ദ് ഒറ്റയ്ക്കായി.

അവൻ ഒരു ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ സൽവാർ ധരിച്ച്, ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലിരുന്ന്
ലാപ്ടോപ്പിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നെഞ്ചിലെ സിലിക്കൺ ഭാരവും, താഴത്തെ
പ്രോസ്തെറ്റിക് ഷീറ്റും, മൂക്കിലെ ചെറിയ കല്ലുവെച്ച മൂക്കുത്തിയും ഇപ്പോൾ അവന്
പൂർണ്ണമായും പരിചിതമായി മാറിയിരുന്നു. ജോലിക്കിടയിലും ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശീലങ്ങൾ പോലെ
അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഷോളെടുത്ത് മാറിലേക്ക് ഒതുക്കി വെക്കുകയും, മുടിയിഴകൾ വിരലുകൾ
കൊണ്ട് ചെവിക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കുകയും ചെയ്തു.

പെട്ടെന്നാണ് ആ കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങിയത്.

'ടിങ്... ടോങ്...'

അരവിന്ദിന്റെ വിരലുകൾ ലാപ്ടോപ്പ് കീബോർഡിൽ തറഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ ഹൃദയം പടപടാ
മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഭയത്തോടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി. അഞ്ജനയും രാഹുലും
കൂടെയില്ലാത്ത ഈ സമയത്ത് ആരായിരിക്കും?

അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പതുക്കെ നടന്ന് വാതിലിന്റെ ലെൻസിലൂടെ (Peephole) പുറത്തേക്ക്
നോക്കി.

പുറത്ത് മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടൗൺഷിപ്പിലെ സീനിയർ വൈസ്
പ്രസിഡന്റിന്റെ ഭാര്യ ശോഭനയും, തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റുകളിലെ മറ്റ് രണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ
ഭാര്യമാരും! അവരുടെ കയ്യിൽ ഒരു പ്ലേറ്റിൽ മധുരപലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പുതിയതായി
വന്ന അയൽവാസികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് പുതിയ വധുവിനെ കാണാൻ വന്നതാണ് അവർ.

അരവിന്ദിന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. വാതിൽ തുറക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല, അത് കൂടുതൽ
സംശയങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കും. അവൻ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി തന്റെ ദുപ്പട്ട ശരിയാക്കി,
സിന്ദൂരം തൊട്ട നെറ്റിയിലെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി, മനസ്സിൽ ഈശ്വരനെ വിളിച്ച് വാതിൽ
പതുക്കെ തുറന്നു.

"ഹലോ മോളേ...!" ശോഭന മാഡം സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വന്നു. "ഞങ്ങൾ
ഇന്നലെ തന്നെ വരണമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ. രാഹുൽ പുതിയതായി ജോയിൻ ചെയ്തതല്ലേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ
ശോഭന, ബി-ബ്ലോക്കിലെ റെസിഡന്റ്സ് അസോസിയേഷൻ പ്രസിഡന്റാണ്. ഇത് ഗീത, ഇത് മായ."

"ന... നമസ്കാരം... വരൂ, അകത്തേക്ക് ഇരിക്കൂ," അരവിന്ദ് അഞ്ജന പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ
ശബ്ദം പരമാവധി മൃദുവാക്കി, കാറ്റിലൂടെ എന്നപോലെ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ
അല്പം താഴ്ത്തി, നാണത്തോടെ അവൻ വാതിൽ കൂടുതൽ തുറന്നുകൊടുത്തു.

"ശ്ശോ... എന്ത് ഐശ്വര്യമുള്ള കുട്ടിയാ!" ഗീത എന്ന സ്ത്രീ അകത്തേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട്
അരവിന്ദിനെ അടിമുടി നോക്കി പറഞ്ഞു. "രാഹുൽ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, തികച്ചും ഒരു
നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി സുന്ദരി."

സ്ത്രീകൾ മൂന്നുപേരും സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അരവിന്ദ് വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ
അവർക്ക് മുന്നിൽ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു നിന്നു. അവന്റെ കാൽവിരലുകളിലെ നെയിൽ പോളിഷും
നേർത്ത മണിപ്പാദസരങ്ങളും അവരുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടു.

"മോളെന്താ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്? വന്നിരിക്ക് ഇവിടെ," ശോഭന മാഡം സ്നേഹത്തോടെ
അരവിന്ദിന്റെ കൈപിടിച്ച് സോഫയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചിരുത്തി.

ആ സ്ത്രീയുടെ സ്പർശനം അരവിന്ദിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നലുണ്ടാക്കി. സ്വന്തം കയ്യിലെ
കുപ്പിവളകൾ കിലുങ്ങുന്നത് അവൻ ഭയത്തോടെ കേട്ടു. അവൻ കാൽമുട്ടുകൾ രണ്ടും
ചേർത്തുവെച്ച്, ദുപ്പട്ട നെഞ്ചിലേക്ക് നന്നായി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് ഒതുക്കത്തോടെ
ഇരുന്നു.

"ഞാൻ... കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും... ചായ എടുക്കാം," അരവിന്ദ് എഴുന്നേൽക്കാൻ
ശ്രമിച്ചു.

"അയ്യോ, അതൊന്നും വേണ്ട മോളേ. ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാൻ വന്നതാ. ദാ, ഇത്
ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഉണ്ണിയപ്പമാണ്, പുതിയ പെണ്ണല്ലേ, മധുരം കഴിക്കട്ടെ," ശോഭന ആ
പ്ലേറ്റ് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു.

തുടർന്ന് ആ സ്ത്രീകൾ തുടങ്ങിയത് പെൺസംസാരങ്ങളായിരുന്നു.

"രാഹുലിന്റെ ചേച്ചിയെ കണ്ടില്ലല്ലോ, എവിടെ പോയി?" മായ ചോദിച്ചു.

"ചേച്ചി... ബാങ്കിൽ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾക്ക് പോയതാണ്. ഉച്ചയ്ക്ക് വരും," അരവിന്ദ്
ശബ്ദത്തിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ കൃത്യമായി നിയന്ത്രിച്ചു പറഞ്ഞു.

"കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് അധികം ദിവസമായില്ലല്ലോ അല്ലേ? അമ്പലത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു
അല്ലേ താലികെട്ട്?" ഗീത അരവിന്ദിന്റെ കഴുത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞച്ചരടിലെ
താലിയിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

"അതെ... ചെറിയൊരു ചടങ്ങായിരുന്നു," അരവിന്ദ് തലകുനിച്ചു, കവിളിൽ നാണം വരുത്തി
മറുപടി നൽകി.

"മോളുടെ ഈ മൂക്കുത്തി നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് ട്ടോ. മുഖത്തിന് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട്.
എവിടുന്നാ എടുത്തത്?" ശോഭന മാഡം അരവിന്ദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക്
നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അവരുടെ ആ സൂക്ഷ്മമായ നോട്ടം അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിട്ടു. ഒരു സ്ത്രീ
മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ വിലയിരുത്തുന്ന ആ നോട്ടത്തിൽ തന്റെ മേക്കപ്പോ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ
സ്കിന്നോ പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.

"ഇത്... തൃശൂർ നിന്നാണ് എടുത്തത്," അവൻ പരമാവധി ശാന്തത നടിച്ച് പറഞ്ഞു.

"ശരീരമൊക്കെ നല്ല ഒതുക്കമുള്ളതാണല്ലോ. യോഗ വല്ലതും ചെയ്യാറുണ്ടോ? അതോ ഡയറ്റിങ്
ആണോ?" മായ തമാശയായി ചോദിച്ചു. "അടുത്ത മാസം നമ്മുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ ഒരു വലിയ ഫാമിലി
മീറ്റും കൾച്ചറൽ പ്രോഗ്രാമും ഉണ്ട്. അന്ന് പുതിയ ദമ്പതികളുടെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ
പ്രോഗ്രാം വെക്കുന്നുണ്ട്. രാഹുലിനെയും കൂട്ടി മോൾ തീർച്ചയായും വരണം."

"ശരി... വരാം," അരവിന്ദ് പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.

ഏകദേശം അരമണിക്കൂറോളം ആ സ്ത്രീകൾ അവിടെയിരുന്ന് സംസാരിച്ചു.
പാചകക്കുറിപ്പുകളെക്കുറിച്ചും ക്വാർട്ടേഴ്സിലെ വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ വാതോരാതെ
സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അരവിന്ദ് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു യഥാർത്ഥ വീട്ടമ്മയെപ്പോലെ മറുപടികൾ
നൽകി. ഒടുവിൽ അവർ യാത്രപറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.

"എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാണേ മോളേ... വൈകുന്നേരം വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ
ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വാ," ശോഭന മാഡം സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി.

അവർ പോയി വാതിലടച്ച നിമിഷം, അരവിന്ദ് ആ വാതിലിലേക്ക് ചാരിനിന്ന് താഴേക്ക്
ഊർന്നിരുന്നു. അവൻ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ വിയർത്തു
കുളിച്ചു.

താൻ ഒരു പുരുഷനാണെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മറച്ചുവെച്ച്, ജീവിച്ചു പരിചയമുള്ള മൂന്ന്
സ്ത്രീകളെ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ഭയത്തോടൊപ്പം
തന്നെ, ഒരു സ്ത്രീയായി ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ അത്യന്തം
വിചിത്രവും ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു നിർവൃതി അരവിന്ദിന്റെ സിരകളിൽ പടർന്നു
കയറുകയായിരുന്നു.