അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 20: കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങളും പതർച്ചയും

പൂൾ സൈഡിലെ വലിയ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ ഡിന്നർ ഒരുക്കിയിരുന്നു. ചിക്കൻ
ബിരിയാണിയും, റോസ്റ്റും, ഡെസേർട്ടുകളും നിരത്തിവെച്ച ആ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും എല്ലാവരും
ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.

അരവിന്ദ് രാഹുലിന്റെ തൊട്ടടുത്ത കസേരയിലാണ് ഇരുന്നത്. വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം
ഭക്ഷണം പ്ലേറ്റിലെടുത്ത്, കുപ്പിവളകൾ കിലുങ്ങാതെ, അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ അവൻ ഓരോ സ്പൂണും
കഴിച്ചു. ആ വസ്ത്രങ്ങളുടെയും പ്രോസ്തെറ്റിക്സിന്റെയും ഇറുക്കത്തിൽ അധികം ഭക്ഷണം
കഴിക്കാൻ അവന് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

ഭക്ഷണത്തിനിടയിലാണ് ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ വിഷയം ഉയർന്നുവന്നത്.

ശോഭന മാഡത്തിന്റെ അടുത്തിരുന്ന, കമ്പനിയിലെ ഒരു സീനിയർ ഡയറക്ടറുടെ ഭാര്യയായ വയോധിക
മേനോൻ ആന്റി പെട്ടെന്ന് അരവിന്ദിന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.

"അവന്തികാ മോളേ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ കുറച്ചു മാസങ്ങളായല്ലോ അല്ലേ?
എപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾക്കൊരു നല്ല വിശേഷം തരുന്നത്?"

മേനോൻ ആന്റിയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രാഹുലിന് പെട്ടെന്ന്
തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. അവൻ ശക്തിയായി ചുമച്ചുപോയി!

അരവിന്ദിന്റെ കൈയിലെ സ്പൂൺ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വീണു. അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു നിമിഷം
തണുത്തു മരവിച്ചുപോയി. നെഞ്ചിടിപ്പ് ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി. ഒരു
പുരുഷനായ തന്നോട്, അതും ഒരു കൂട്ടം സ്ത്രീകളുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും നടുവിൽ വെച്ച്
ഗർഭധാരണത്തെക്കുറിച്ചും കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചോദിക്കുന്നു!

"എന്താ രാഹുൽ... ചുമയ്ക്കുന്നത്?" ശോഭന മാഡം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഇക്കാലത്തെ
ചെറുപ്പക്കാർക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യം പറയുമ്പോഴേ പേടിയാണ്!"

"അ... അതല്ല മാഡം, ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല,"
രാഹുൽ വിയർപ്പു തുടച്ചുകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് ചിരിച്ചു. "ഇവിടെ ജോയിൻ ചെയ്തിട്ടല്ലേ
ഉള്ളൂ. കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞ് മതി എന്ന് വിചാരിച്ചു..."

"അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല രാഹുൽ," മേനോൻ ആന്റി വിട്ടില്ല. "പെൺകുട്ടികൾക്ക്
ഇരുപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ ആദ്യത്തെ പ്രസവം കഴിയുന്നതാണ് ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലത്.
നോക്കൂ... നമ്മുടെ അവന്തികയുടെ മുഖത്തെ ഈ തിളക്കവും തുടുപ്പും കണ്ടോ? നല്ല
ആരോഗ്യമുള്ള ശരീരമാണ്. വല്ല വിശേഷവും ഉണ്ടോ മോളേ? വല്ല ഛർദ്ദിയോ തലകറക്കമോ ഉണ്ടോ?"

മേനോൻ ആന്റിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുന്ന സ്ത്രീകളെല്ലാം
അരവിന്ദിന്റെ നേർക്ക് കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

സോയാ മിൽക്കും ഈസ്ട്രജൻ ഡയറ്റും കാരണം അരവിന്ദിന്റെ ശരീരത്തിൽ വന്ന ആ പുതിയ
മാറ്റങ്ങളും, മുഖത്തെ മിനുസവും അവർ ഒരു തുടക്ക ഗർഭത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി
തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു!

അരവിന്ദിന്റെ മുഖം ചെമ്പരത്തിപ്പൂവ് പോലെ ചുവന്നു തുടുത്തു. ഉള്ളിൽ കടുത്ത
പരിഭ്രാന്തിയും അതിലേറെ തീവ്രമായ ലജ്ജയും അവനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അവൻ സാരിത്തലപ്പ്
വിരലുകളിൽ വലിഞ്ഞു മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് തല പൂർണ്ണമായും താഴേക്ക് കുനിച്ചു.

ആ ഭാവം കണ്ടതും സ്ത്രീകൾ പരസ്പരം നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു.

"അയ്യോ... എന്റെ ഭഗവതിയെ! ഈ കാലത്തും ഇത്രയും നാണമുള്ള പെൺകുട്ടികളുണ്ടോ!" ശോഭന
മാഡം സ്നേഹത്തോടെ അരവിന്ദിന്റെ തോളിൽ തട്ടി. "കണ്ടോ... ഒരു ചോദ്യം
ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും ആ കുട്ടി നാണം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായി! രാഹുൽ, നീ ശരിക്കും
ഭാഗ്യവാനാണ്."

"മോൾ കൂടുതൽ ടെൻഷൻ ആവണ്ട," മേനോൻ ആന്റി അടുത്ത ഉപദേശം തുടങ്ങി. "രാവിലെ നല്ല
ചൂടുപാലിൽ കുങ്കുമപ്പൂവ് ഇട്ട് കുടിക്കണം. അനാവശ്യമായ ചാട്ടവും ഓട്ടവുമൊന്നും ഇനി
വേണ്ട. ഈ പ്രായത്തിൽത്തന്നെ ഒരു ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ കയ്യിൽ തന്നാൽ രാഹുലിന്റെ അച്ഛനും
അമ്മയ്ക്കും അതൊരു വലിയ സന്തോഷമാകും."

അരവിന്ദ് ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ, തലയാട്ടി ആ നാണം നടിച്ച് ആ നിമിഷത്തിൽ നിന്ന്
രക്ഷപ്പെട