അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 8: അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ ദാമ്പത്യം

രാത്രി വളരെ വൈകിയിരുന്നു. പരിശീലനങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് രാഹുൽ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക്
പോയപ്പോൾ, അരവിന്ദും അഞ്ജനയും അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.

ഹാളിൽ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ എല്ലാ പ്രകടനങ്ങൾക്കും ശേഷം, സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക്
വന്നപ്പോൾ അരവിന്ദിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൻ കണ്ണാടിയിലേക്ക്
നോക്കി. അവിടെ നിൽക്കുന്നത് അഞ്ജനയുടെ ഭർത്താവായ അരവിന്ദല്ല; വശ്യമായ വസ്ത്രങ്ങളും
ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച അവന്തികയാണ്. അഡീസീവ് സിലിക്കൺ ബ്രെസ്റ്റുകൾ നെഞ്ചിൽ അപ്പോഴും
ഭാരത്തോടെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. താഴത്തെ സിലിക്കൺ പെൽവിക് ഷീറ്റ് അവന്റെ
പുരുഷത്വത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരഘടനയിലേക്ക് അവനെ
പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു.

അരവിന്ദ് കട്ടിലിലിരിക്കുന്ന അഞ്ജനയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.

"അഞ്ജനാ..." അവൻ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ശബ്ദം തന്റെ യഥാർത്ഥ പുരുഷശബ്ദത്തിലേക്ക്
മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തൊണ്ടയിലെ തുടർച്ചയായ പരിശീലനം കാരണം അതിൽ നേർത്തൊരു
വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

അഞ്ജന പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേരത്തെ കണ്ട ആ
കർക്കശക്കാരിയായ മേൽനോട്ടക്കാരിയുടെ ഭാവമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, കടുത്ത കുറ്റബോധവും
സങ്കടവുമായിരുന്നു.

"അരവിന്ദ്..." അഞ്ജനയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൾ പെട്ടെന്ന് അരവിന്ദിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
"എനിക്ക്... എനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റാത്ത തെറ്റാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് എന്നറിയാം.
പക്ഷേ... എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ജീവിതം അതോടെ
തീർന്നുപോകുമായിരുന്നു. ആ ജോലി പോയാൽ അവൻ ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകും? നമ്മുടെ കുടുംബം..."

അഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയിറങ്ങി.

അരവിന്ദിന്റെ മനസ്സിലെ ദേഷ്യവും അസ്വസ്ഥതയും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അലിഞ്ഞുപോയി. അവൾ
ഇതൊന്നും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതല്ലെന്നും, നിസ്സഹായതയാണ് അവളെ ഇതിലേക്ക്
നയിച്ചതെന്നും അവന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. ഉള്ളിൽ തന്റെ രഹസ്യ മോഹങ്ങൾ
ഉണ്ടെങ്കിൽപ്പോലും, സ്വന്തം ഭാര്യയെ വിഷമത്തോടെ കാണാൻ അവന് സാധിച്ചില്ല.

"സാരമില്ല അഞ്ജനാ... ഞാൻ... ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്," അരവിന്ദ് അവളെ
ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി കട്ടിലിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

അവൻ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ അധികാരത്തോടെ, സ്നേഹത്തോടെ അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കൈകൾ
നീട്ടി. എന്നാൽ ആ ആലിംഗനത്തിൽ വലിയൊരു വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ജനയെ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നത് അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിലെ സിലിക്കൺ
ബ്രെസ്റ്റുകളായിരുന്നു. അവന്റെ മിനുസമാർന്ന, രോമങ്ങളില്ലാത്ത കൈകളും, മുടിയിലെ
മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ലേഡീസ് പെർഫ്യൂമിന്റെയും ഗന്ധവും അഞ്ജനയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു
സ്ത്രീയുടെ സാമീപ്യമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.

അഞ്ജന അവന്റെ തോളിൽ മുഖമമർത്തി കരഞ്ഞു. "ഒരു പെണ്ണായി അഭിനയിക്കാൻ സ്വന്തം
ഭർത്താവിനെത്തന്നെ നിർബന്ധിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു ഭാര്യയും ലോകത്ത് ഉണ്ടാവില്ല
അരവിന്ദ്. നിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഈ പിയേഴ്സിംഗുകളും, ഈ മാറ്റങ്ങളുമെല്ലാം കാണുമ്പോൾ
എനിക്ക് നെഞ്ചുപൊട്ടുന്നുണ്ട്."

അരവിന്ദ് അവളുടെ തലമുടിയിൽ വിരലുകളോടിച്ചു. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ ഭർത്താവായിരിക്കാൻ,
അവളെ ഒരു പുരുഷനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ അവന്റെ മനസ്സ് അതിയായി കൊതിച്ചു. അവൻ അഞ്ജനയുടെ
മുഖം കൈകളിൽ എടുത്ത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിക്കാൻ കുനിഞ്ഞു.

അഞ്ജന അവന്റെ ചുംബനം സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ ആ നിമിഷത്തിൽ അരവിന്ദിന്റെ മൂക്കിലെ
മൂക്കുത്തി അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി. അവന്റെ മൃദുവായ ലിപ്സ്റ്റിക് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ
പടർന്നു.

അരവിന്ദ് അവളെ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് ചേർക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, താഴത്തെ ആ അഡീസീവ്
പ്രോസ്തെറ്റിക് പെൽവിക് ഷീറ്റ് അവന്റെ ശരീരത്തെ പൂർണ്ണമായും പൂ