അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 7: പ്രണയത്തിന്റെ അഭിനയപാഠങ്ങൾ

യാത്രയ്ക്ക് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള രാത്രിയിൽ അഞ്ജന മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം കൂടി
മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ രാഹുലും അരവിന്ദും അല്പം അകലം പാലിച്ച്
ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് അവൾക്കത് ബോധ്യപ്പെട്ടത്.

"ഇങ്ങനെ അകന്നുനിന്നാൽ അവിടെയുള്ളവർ ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കും," അഞ്ജന
കൈകൾ കെട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരു പുതിയ ദമ്പതികളാണ്.
പ്രണയിച്ച് വിവാഹം കഴിച്ച ചെറുപ്പക്കാർ. അയൽപക്കത്തുള്ള സ്ത്രീകൾ വരുമ്പോഴോ,
രാഹുലിന്റെ കൂടെയുള്ള ഓഫീസുകാർ വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴോ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ അടുപ്പവും
പ്രണയവും സ്വാഭാവികമായി കാണണം. വിറച്ചു മാറിനിന്നാൽ സംശയം തോന്നും."

"ചേച്ചീ... അത്രയൊക്കെ വേണമെന്നുണ്ടോ?" രാഹുൽ അല്പം ചമ്മലോടെ ചോദിച്ചു.

"വേണം!" അഞ്ജന തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "രാഹുൽ, നീ അവന്തികയെ വെറുമൊരു അന്യവ്യക്തിയായി
കാണരുത്. നിന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയായിത്തന്നെ കാണണം. അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും, തോളിൽ
കൈവെക്കാനും മടിക്കരുത്. അവന്തികാ... നീ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരിക്ക്."

അരവിന്ദ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. നേർത്ത പിങ്ക് ചുരിദാറണിഞ്ഞ അവന്റെ ശരീരം ഇപ്പോഴും
പ്രോസ്തെറ്റിക്സിന്റെ ഇറുക്കത്തോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ചെറിയ
ചുവടുകളോടെ രാഹുലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് സോഫയിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.

"ഇങ്ങനെയല്ല," അഞ്ജന നിർദ്ദേശം നൽകി. "അവന്തികാ, നീ രാഹുലിന്റെ തോളിലേക്ക് അല്പം
ചാരിയിരിക്ക്. ഒരു കൈ അവന്റെ കയ്യിൽ കോർത്തുപിടിക്ക്."

അരവിന്ദ് വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ രാഹുലിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ടു. അവന്റെ തല
രാഹുലിന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ ചായ്ച്ചുവെച്ചു. തലയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും,
പെർഫ്യൂമിന്റെ നേർത്ത മണവും രാഹുലിന്റെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് പടർന്നു. രാഹുലിന്റെ
ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷം വേഗത്തിലായി. തോളിൽ അമരുന്ന ആ മൃദുവായ തലയും, ഒപ്പമുള്ള
അതിലോലമായ ശരീരവും രാഹുലിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടാക്കി.

"ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം," അഞ്ജന സോഫയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും
കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ച് വരുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വീകരണമുറിയിൽ വെറുതെ
സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു രംഗം നോക്കാം. അവന്തികാ, നീ രാഹുലിന്റെ മടിയിൽ
ഇരിക്ക്."

"അഞ്ജനാ... അ... അത് വേണമെന്നുണ്ടോ?" അരവിന്ദിന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി. അവന്റെ നേർത്ത
ശബ്ദത്തിൽ കടുത്ത ആശങ്ക നിഴലിച്ചു.

"നാണം മാറ്റിവെക്ക് അവന്തികാ! ഇതൊക്കെ സാധാരണയായി ഒരു നവവധു ചെയ്യുന്നതാണ്. മടിയിൽ
ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നതും, ചിണുങ്ങുന്നതുമെല്ലാം കണ്ടാലേ ആളുകൾക്ക് നിങ്ങളുടെ
ബന്ധത്തിൽ വിശ്വാസം വരൂ. ഇരിക്ക് അവിടെ!" അഞ്ജന കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.

മനസ്സിലെ കടുത്ത ലജ്ജയോടും ഉള്ളിൽ പടരുന്ന വിചിത്രമായ വികാരങ്ങളോടും പൊരുതിക്കൊണ്ട്
അരവിന്ദ് എഴുന്നേറ്റു. അവൻ രാഹുലിന്റെ മടിയിലേക്ക് പതുക്കെ കയറിയിരുന്നു.

ആ നിമിഷം രണ്ടുപേരിലും വലിയൊരു ഞെട്ടലുണ്ടായി. സിലിക്കൺ പാഡുകൾ ഉറപ്പിച്ച
അരവിന്ദിന്റെ ഒതുങ്ങിയ ഇടുപ്പ് രാഹുലിന്റെ തുടകളിൽ അമർന്നു. അരവിന്ദിന്റെ
ശരീരത്തിന്റെ ഭാരവും മൃദുലതയും രാഹുലിനെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു. അരവിന്ദ് ബാലൻസ്
നിലനിർത്താനായി രാഹുലിന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും അറിയാതെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
അവന്റെ നെഞ്ചിലെ സിലിക്കൺ ബ്രെസ്റ്റുകൾ രാഹുലിന്റെ ഷർട്ടിലേക്ക് മൃദുവായി അമർന്നു.

അരവിന്ദിന്റെ മുഖം രാഹുലിന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു. അവന്റെ വിടർന്ന
കണ്ണുകളും, മൂക്കുത്തിയുടെ തിളക്കവും, ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ട ചുണ്ടുകളും
രാഹുലിന്റെ കൺമുന്നിൽ വിറച്ചുനിന്നു. അരവിന്ദിന്റെ കവിളുകൾ സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ
ലജ്ജകൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു.

"ഗുഡ്... ഇനി അന്യോന്യം നോക്ക്," അഞ്ജന ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "രാഹുൽ, നീ അവളുടെ കവിളിൽ
ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്ക്. യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ."

രാഹുൽ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അരവിന്ദിന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനം
അരവിന്ദിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപോലെ പാഞ്ഞുപോയി. രാഹുൽ മുഖം മുന്നോട്ട്
നീട്ടി അരവിന്ദിന്റെ മിനുസമുള്ള കവിളിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.

ആ മൃദുവായ ചുംബനം കവിളിൽ വീണ നിമിഷം അരവിന്ദിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ കൂമ്പിപ്പോയി.
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ തിരമാല അടിച്ചുയർന്നു. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ കൺമുന്നിൽ
വെച്ച്, മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മടിയിലിരുന്ന് അവന്റെ ചുംബനം സ്വീകരിക്കുന്ന ഈ അവസ്ഥ
അവനിൽ ഒരേസമയം കടുത്ത പാപബോധവും, അതിലേറെ ഒരു യഥാർത്ഥ സ്ത്രീയായി പൂർണ്ണമായി
കീഴടങ്ങുന്നതിന്റെ അഗാധമായ അനുഭൂതിയും നിറച്ചു.

"ഇനി അവന്തികാ, നീ രാഹുലിന്റെ നെറ്റിയിലോ കവിളിലോ തിരിച്ചൊരു ഉമ്മ കൊടുക്ക്," അഞ്ജന
തുടർന്നു.

അരവിന്ദ് വായുവിൽ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ
നോട്ടത്തിൽ ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ എല്ലാ നിസ്സഹായതയും വശ്യതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ്, രാഹുലിന്റെ താടിയുടെ ഭാഗത്ത് മൃദുവായി സ്വന്തം
ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.

ആ സ്പർശനം രാഹുലിന്റെ ശരീരത്തിൽ വലിയൊരു വിറയലുണ്ടാക്കി. രാഹുൽ അറിയാതെ അവന്റെ കൈകൾ
അരവിന്ദിന്റെ ഇടുപ്പിലേക്ക് കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

"തികച്ചും സ്വാഭാവികമായിരിക്കുന്നു!" അഞ്ജന പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെ ഈ
കെമിസ്ട്രി അവിടെയും കാണിച്ചാൽ മതി. ആരും ഒരു സംശയവും പറയില്ല."

അഞ്ജന പറഞ്ഞതുകേട്ട് അരവിന്ദ് രാഹുലിന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ താഴെയിറങ്ങി
നിന്നു. അവന്റെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ ഒരു
അഭിനയത്തിന്റെ പരിധികൾ കടന്ന്, രാഹുലിന്റെ 'അവന്തിക' എന്ന പൂർണ്ണ
സ്ത്രീരൂപത്തിലേക്ക് ഓരോ നിമിഷവും ആഴത്തിൽ വീണുപോവുകയാണെന്ന് അരവിന്ദ് ഭയത്തോടെയും
ഒപ്പം തീവ്രമായൊരു പരവശതയോടെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"ഇനി ഉറങ്ങിക്കോളൂ. നാളെ അതിരാവിലെ നമ്മൾ കമ്മ്യൂണിറ്റി ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്ക്
പുറപ്പെടുന്നു," അഞ്ജന എല്ലാവർക്കുമായി നിർദ്ദേശം നൽകി.

നാളെ മുതൽ ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു പുതിയ ജീവിതമാണ്—അയൽവാസികളുടെയും കമ്പനി
ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഒരു നവവധുവായി
ജീവിക്കേണ്ട ഒരു അതിസാഹസികമായ ജീവിതം!