അവന്തിക: മായാരൂപത്തിന്റെ മഞ്ഞച്ചരട്

ഭാഗം 5: അമ്പലനടയിലെ താലികെട്ട്

കമ്പനിയിൽ സമർപ്പിക്കാൻ വിശ്വസനീയമായ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റിന്റെ രേഖകളും ഫോട്ടോകളും
ആവശ്യമായിരുന്നു. അതിനായി കൊച്ചി നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള, അധികം തിരക്കില്ലാത്ത ഒരു
ചെറിയ ഗ്രാമീണ ക്ഷേത്രമാണ് അഞ്ജന തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അതിരാവിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ നേരത്ത്
ലളിതമായ ഒരു താലികെട്ട് നടത്തുക, ഫോട്ടോകൾ എടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു പദ്ധതി.

പുലർച്ചെ നാലുമണിക്ക് തന്നെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.

അഞ്ജന അരവിന്ദിനെ അണിയിച്ചൊരുക്കിയത് ഒരു പരമ്പരാഗത മലയാളി
വധുവിനെപ്പോലെയായിരുന്നു. കടും ചുവപ്പും സ്വർണ്ണക്കസവുമുള്ള ഒരു കാഞ്ചീപുരം
പട്ടുസാരിയാണ് അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഓരോന്നായി മടക്കി, അഡീസീവ്
പ്രോസ്തെറ്റിക്സുകൾ കാരണം രൂപപ്പെട്ട ഇടുപ്പിന്റെ വടിവുകളോട് ചേർത്ത് വളരെ ഇറുക്കി
അവൾ സാരിയുടുപ്പിച്ചു. വയറിലെ നേവൽ റിംഗ് അല്പം പുറത്തുകാണുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു
സാരിയുടെ നിൽപ്പ്. അരക്കെട്ട് കൂടുതൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കാൻ സ്വർണ്ണ നിറത്തിലുള്ള ഒരു
ഒട്ടിയാണം (Oddiyanam) അരയിൽ മുറുക്കി പൂട്ടി.

കഴുത്തിൽ പാലക്കാ മാലയും, മാങ്ങാമാലയും, കാതുകളിൽ വലിയ ജിമിക്കികളും അണിയിച്ചു.
കൈകളിൽ ചുവപ്പും പച്ചയും കലർന്ന കുപ്പിവളകൾ നിറച്ചു. മുടിയിൽ തിങ്ങിനിറച്ച് ചൂടിയ
നല്ല ഫ്രഷ് മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നു. നെറ്റിയിൽ ചെറിയൊരു
ചന്ദനപ്പൊട്ടും അതിനു നടുവിൽ ഒരു ചുവന്ന കുങ്കുമപ്പൊട്ടും തൊട്ടതോടെ, അരവിന്ദ് എന്ന
പുരുഷന്റെ അവസാനത്തെ കണികയും അവിടെ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയ അരവിന്ദിന് സ്വന്തം രൂപം കണ്ട് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിക്കേണ്ടി
വന്നു. പട്ടുസാരിയുടെ മൃദുലതയും, ആഭരണങ്ങളുടെ ഭാരവും, മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും
അവനിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് തികച്ചും ഒരു യഥാർത്ഥ പെൺമനസ്സായിരുന്നു. അവൻ അണിഞ്ഞിരുന്ന
ആഭരണങ്ങൾ ചലിക്കുമ്പോഴൊക്കെ കുപ്പിവളകളും പാദസരങ്ങളും കിലുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ പുലർകാലത്തെ നേർത്ത മഞ്ഞും മണിനാദവും അന്തരീക്ഷത്തിൽ
നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

കസവു മുണ്ടും മേൽമുണ്ടും ധരിച്ച് രാഹുൽ ക്ഷേത്രനടയിൽ നിന്നിരുന്നു. അരവിന്ദ്
പട്ടുസാരിയുടെ തലപ്പ് പിടിച്ച്, ചെറിയ ചുവടുകളോടെ രാഹുലിന്റെ അരികിലേക്ക്
നടന്നുചെന്നപ്പോൾ, രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ഒരു വിറയൽ പടർന്നു. ഒരു വധുവിന്റെ
എല്ലാ നാണത്തോടും ലളിത്യത്തോടും കൂടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ രൂപം രാഹുലിന്റെ
ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടി. അവൻ ഒരു നിമിഷം മറന്നുപോയി—ഇത് തന്റെ അളിയനാണെന്ന സത്യം.

"സമയം കളയണ്ട, പൂജാരിയോട് ഞാൻ സ്പെഷ്യൽ വഴിപാടാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫോട്ടോകൾ
ക്ലിയറായി വരണം," ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫറെപ്പോലെ ക്യാമറയുമായി നിന്ന അഞ്ജന
ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

രാഹുലും അരവിന്ദും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെ പടികളിൽ അടുത്തടുത്തു നിന്നു.

പൂജാരി മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് തുളസിമാലകൾ എടുത്തു നൽകി. രാഹുൽ തുളസിമാല വാങ്ങി
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അരവിന്ദിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ചാർത്തി. അരവിന്ദ് തലകുനിച്ചു
കൊടുത്തു. തുടർന്ന് അരവിന്ദ് ഒരു മാലയെടുത്ത് രാഹുലിന്റെ കഴുത്തിലും അണിയിച്ചു. ആ
നിമിഷത്തിൽ അരവിന്ദിന്റെ കൈവിരലുകൾ രാഹുലിന്റെ തോളിൽ തൊട്ടപ്പോൾ രണ്ടുപേരിലും ഒരു
ചെറിയ മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി.

തുടർന്ന് അഞ്ജന കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന മഞ്ഞച്ചരടിൽ കോർത്ത ചെറിയ സ്വർണ്ണത്താലി
രാഹുലിന് നേരെ നീട്ടി.

"രാഹുൽ... കെട്ടിക്കോ..." അഞ്ജന പറഞ്ഞു.

രാഹുലിന്റെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അരവിന്ദിന്റെ തൊട്ടടുത്തേക്ക്
നീങ്ങിനിന്നു. അരവിന്ദിന്റെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും അവന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെ
സുഗന്ധവും രാഹുലിന്റെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. അരവിന്ദ് സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ
നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, ഒരു യഥാർത്ഥ വധുവിനെപ്പോലെ തല
അല്പം ചായ്ച്ചുകൊടുത്തു.

രാഹുൽ ആ മഞ്ഞച്ചരട് അരവിന്ദിന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിലൂടെ ചുറ്റി, മൂന്ന് കെട്ടുകൾ
ഇട്ടു. ആ സ്വർണ്ണത്താലി അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിലെ സിലിക്കൺ ക്ലീവേജിന് നടുവിലേക്ക്
തണുപ്പോടെ അമർന്നു വീണു.

ആ നിമിഷം ക്യാമറയുടെ ഫ്ലാഷ് മിന്നിമറഞ്ഞു.

താലിയുടെ തണുപ്പ് നെഞ്ചിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അരവിന്ദിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് തകർന്നു
വീഴുന്നതുപോലെയും, പകരം മറ്റെന്തോ ഒന്ന് ജനിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി. ഒരു പുരുഷൻ
മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടുക! അതൊരു വ്യാജ നാടകമാണെങ്കിൽപ്പോലും, ആ
ക്ഷേത്രനടയിൽ വെച്ച്, ആ താലി സ്വന്തം കഴുത്തിൽ വീണ നിമിഷം അവൻ സ്വയം 'അവന്തിക' എന്ന
പൂർണ്ണ സ്ത്രീയായി കീഴടങ്ങിയിരുന്നു.

"ഇനി സിന്ദൂരം തൊടൂ രാഹുൽ," അഞ്ജന അടുത്ത നിർദ്ദേശം നൽകി.

രാഹുൽ വിരലിൽ ചുവന്ന സിന്ദൂരമെടുത്ത് അരവിന്ദിന്റെ നെറ്റിയിലെ മുടിപ്പിളർപ്പിലേക്ക്
(സീമന്തരേഖയിൽ) ചാർത്തി. ആ ചുവന്ന പൊടി അരവിന്ദിന്റെ മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിലേക്ക്
നേരിയതായി വീണു. അവൻ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. അവന്റെ കവിളുകൾ നാണം കൊണ്ട്
സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ ചുവന്നു തുടുത്തു.

"പെർഫെക്റ്റ്!" അഞ്ജന ക്യാമറയിലെ ചിത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ച് സംതൃപ്തിയോടെ പറഞ്ഞു. "ഈ
ഫോട്ടോകൾ കണ്ടാൽ ആരും സംശയിക്കില്ല. പക്കാ ട്രഡീഷണൽ കല്യാണം!"

ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരി അവർക്ക് പ്രസാദവും ഒരു രസീതും നൽകി. ആ രസീതിൽ എഴുതിയിരുന്നു:
വരൻ: രാഹുൽ വധു: അവന്തിക

അരവിന്ദ് ആ രസീതിലേക്കും സ്വന്തം കഴുത്തിലെ താലിയിലേക്കും നോക്കി. ഇനി പിന്നോട്ട്
ഒരു പോക്കില്ല. വസ്ത്രധാരണത്തിലും ശരീരത്തിലും മാത്രമല്ല, ആചാരപരമായിപ്പോലും അവൻ
ഇപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ സ്വന്തം അവന്തികയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

"വാ, വേഗം വണ്ടിയിൽ കയറ്. നമുക്ക് ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്ക് പോകാനുള്ള സമയമായി," അഞ്ജന
ധൃതികൂട്ടി.

സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഇടതുകൈയിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്, പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങിക്കൊണ്ട് അരവിന്ദ്
കാറിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു പുതിയ ലോകം, ഒരു കമ്മ്യൂണിറ്റി ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ
നിയമങ്ങളും പുതിയ ജീവിതവും അവരെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.