അപരൻ

മേനോൻ കുടുംബത്തിലെ വലിയ ഹാളിൽ ആഘോഷത്തിന്റെ ആരവങ്ങൾ ഉയർന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ബിസിനസ്സ് പങ്കാളികൾക്കുമായി ഒരുക്കിയ ഗംഭീരമായ വിരുന്നായിരുന്നു അത്. "മരിച്ചെന്നു കരുതിയ മീര അത്ഭുതകരമായി തിരിച്ചുവന്നു" എന്ന വാർത്ത നാട്ടിലാകെ പടർന്നിരുന്നു. ആ 'അത്ഭുതത്തെ' നേരിട്ട് കാണാൻ എല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു.

മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ മാധവൻ ഒരു ചില്ലു പാവയെപ്പോലെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ വേഷം കൂടുതൽ ആഡംബരമുള്ളതായിരുന്നു. കടുംപച്ച നിറത്തിലുള്ള കാഞ്ചീപുരം പട്ടുസാരിയും, വജ്രം പതിപ്പിച്ച ആഭരണങ്ങളും അവനെ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. മേരി അവന്റെ മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂക്കൾ തിരുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഇന്ന് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസമാണ്. പലരും നിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കും. നടത്തത്തിലും നോട്ടത്തിലും ഒരു പിഴവും ഉണ്ടാകരുത്."

മാധവൻ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ ഇപ്പോൾ ക്രീമുകൾ പുരട്ടി വെണ്ണ പോലെയായിരിക്കുന്നു. കൈവിരലുകളിൽ വലിയ മോതിരങ്ങൾ. മുഖത്തെ മേക്കപ്പ് ഓരോ പാളികളായി അവന്റെ പഴയ വ്യക്തിത്വത്തെ പൂർണ്ണമായും മൂടിക്കഴിഞ്ഞു. ഒരു ലോറി ഡ്രൈവറുടെ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ ഇന്ന് പട്ടുസാരിയുടെ ഞൊറികൾ പിടിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ചിന്ത അവനിൽ വലിയൊരു അപമാനം നിറച്ചു. താൻ ഒരു പ്രദർശന വസ്തുവായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

"നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം," സിദ്ധാർത്ഥ് മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

അവൻ കറുത്ത സ്യൂട്ടിൽ അതീവ സുന്ദരനായിരുന്നു. മാധവന്റെ അരികിലെത്തി അവൻ അവന്റെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈചുറ്റി. മാധവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഹീലുള്ള ചെരുപ്പുകൾ ഇട്ടതുകൊണ്ട് മാധവന്റെ നടത്തം ഒരു പെണ്ണിന്റേതുപോലെ നൃത്തം വെക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങി.

താഴെ എത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവരിലുടക്കി. സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ മീരയെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരം സജീവമായി.

"മീരയ്ക്ക് പഴയതിലും എത്രയോ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു! കൂടുതൽ ഒതുക്കവും ലാവണ്യവും വന്നിട്ടുണ്ട്," ഒരു സ്ത്രീ മന്ത്രിക്കുന്നത് മാധവൻ കേട്ടു.

സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഓരോരുത്തരായി വന്നു പരിചയപ്പെട്ടു. പുരുഷന്മാർ തന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കുശലം ചോദിക്കുമ്പോൾ മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. അവരെപ്പോലെ ഒരു പുരുഷനായി നടക്കേണ്ട താൻ ഇന്ന് അവരുടെ കാമന കലർന്ന നോട്ടങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുകയാണ്. ചിലർ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ മാധവന് അവരോട് തർക്കിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവൻ ഒരു നാണം കുണുങ്ങിയ പെണ്ണിനെപ്പോലെ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

വിരുന്നിനിടയിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ അജയ് അടുത്തു വന്നു. അജയ് മീരയെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ അറിയുന്നവനാണ്.

"മീരേ, നിനക്ക് ആ പഴയ തമാശകളൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? കോളേജിൽ വെച്ച് നമ്മൾ കാണിച്ച കുസൃതികൾ?" അജയ് ചോദിച്ചു.

മാധവൻ വിക്കി. "അത്... അപകടത്തിന് ശേഷം എനിക്ക് പല കാര്യങ്ങളും മറന്നു പോയി അജയ്. ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞത് പതുക്കെ ഓർമ്മ വരുമെന്നാണ്."

അജയ് മാധവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "നിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു പന്തികേട് പോലെ. പഴയ മീരയുടെ ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി നേർത്തതായിരുന്നു."

മാധവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. സിദ്ധാർത്ഥ് വേഗം ഇടപെട്ടു. "അവൾക്ക് വോക്കൽ കോർഡിന് ചെറിയൊരു ഇഞ്ചുറി ഉണ്ടായിരുന്നു അജയ്. അതിന്റെ മാറ്റമാണ്."

അന്ന് രാത്രി വിരുന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാധവൻ ആകെ തളർന്നിരുന്നു. കാലിലെ ഹീലുകൾ കാരണം അവന്റെ പാദങ്ങൾ വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആഭരണങ്ങളുടെ ഭാരം അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് വല്ലാതെ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. "ഇന്ന് എല്ലാവരും നിന്നെ പുകഴ്ത്തുകയായിരുന്നു മീരേ. നീ തിരിച്ചുവന്നത് എനിക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം നൽകി."

സിദ്ധാർത്ഥ് മാധവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. ആ നിമിഷം മാധവന്റെ ഉള്ളിലെ പൗരുഷം വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. ഒരു പുരുഷൻ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മടിയിൽ ഒരു പെണ്ണായി ഇരിക്കുക! സിദ്ധാർത്ഥ് അവന്റെ കഴുത്തിലെ ആഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ മാധവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ, മാധവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തെ ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"സിദ്ധു... എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം തനിയെ ഇരിക്കണം," മാധവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"എന്തുപറ്റി മീരേ? നിനക്ക് വയ്യേ?" സിദ്ധാർത്ഥ് ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല... ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടതുകൊണ്ട് തലവേദന പോലെ."

സിദ്ധാർത്ഥ് അവനെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. മാധവൻ ബാത്റൂമിൽ പോയി വാതിൽ അടച്ചു. അവൻ തന്റെ കണ്ണാടിയിലെ രൂപത്തെ നോക്കി വെറുപ്പോടെ കാർക്കിച്ചു തുപ്പി. 'നീ ആരാണ് മാധവാ? നീ ഒരു പുരുഷനാണോ അതോ ഇവരുടെയൊക്കെ കയ്യിലെ കളിപ്പാവയോ?'

പെട്ടെന്ന് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളി കേട്ടു. മാധവൻ വേഗം ഓടിച്ചെന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു വിയർത്തു കുളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"മീര... ആ വണ്ടി... ചോര... മീര നീ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു!" സിദ്ധാർത്ഥ് അലറി.

അപകടത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് മിന്നൽ പോലെ കടന്നുവരികയാണ്. മാധവൻ പകച്ചുപോയി. അവൻ സിദ്ധാർത്ഥിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ശാന്തനാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട് സിദ്ധു... നോക്കൂ, എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല."

സിദ്ധാർത്ഥ് മാധവന്റെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ സംശയം നിഴലിച്ചു. "നീ മീര തന്നെയാണോ? എനിക്ക്... എനിക്ക് എന്തോ ഒരപരിചിതത്വം തോന്നുന്നു."

മാധവൻ നടുങ്ങിപ്പോയി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചു വരുന്നത് തന്റെ പദ്ധതിയുടെ വിജയമാണോ അതോ പരാജയമാണോ? സത്യം വെളിപ്പെട്ടാൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മാനസികനില തകരും. കൂടെ തന്റെ കുടുംബത്തിന് കിട്ടേണ്ട പണവും നഷ്ടമാകും.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മേനോൻ മാധവനെ രഹസ്യമായി വിളിച്ചു. "സിദ്ധാർത്ഥിന് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മ വരാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് നിർണ്ണായകമായ ഘട്ടമാണ്. നീ മീരയായി കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അഭിനയിക്കണം. അവന് ഒരു സംശയവും തോന്നാൻ ഇടവരുത്തരുത്. അതിനായി ഞങ്ങൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുണ്ട്."

"എന്ത് തീരുമാനം?" മാധവൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരു ഹണിമൂൺ യാത്ര പോകണം. ഊട്ടിയിലുള്ള നമ്മുടെ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക്. അവിടെ ആരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം. സിദ്ധാർത്ഥിന് നിന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം തോന്നുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ശാന്തമാകും."

മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർന്നു. വീടിനുള്ളിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ താൻ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകുന്നു. എന്നാൽ ഊട്ടിയിലെ ആ വിജനമായ എസ്റ്റേറ്റിൽ, സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൂടെ മാത്രം കഴിയുമ്പോൾ തന്റെ രഹസ്യം എത്രകാലം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ കഴിയും? തന്റെ ശരീരം ഓരോ ഇഞ്ചും സിദ്ധാർത്ഥിന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടേണ്ടി വരും. ഒരു പുരുഷന്റെ പൗരുഷത്തെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉടയാടകളിൽ എത്രത്തോളം ഒളിപ്പിക്കാനാകും?

യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. സരള ഈ വാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കും ആശങ്കയുണ്ടായി. എങ്കിലും അവൾ മാധവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "ഏട്ടാ, ഇതാണ് അവസാനത്തെ കടമ്പ. ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ അയാൾക്ക് ഓർമ്മകൾ പൂർണ്ണമായി കിട്ടും. അപ്പോൾ നമുക്ക് ഈ വേഷം അഴിച്ചു വെക്കാം."

പട്ടുസാരിയും ചുരിദാറുകളും മാറി മാറി ധരിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചലനങ്ങളും വികാരങ്ങളും തന്റെ ഉള്ളിൽ കുത്തിനിറച്ച്, മാധവൻ ആ മലനിരകളിലേക്ക് യാത്രയായി. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ 'സ്ത്രീത്വ' പരീക്ഷണം അവിടെയാണ് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.

This is the end of Chapter 5. Next Chapter: മഞ്ഞുരുകുന്ന മലനിരകൾ (The Melting Mountains), will focus on their honeymoon in Ooty and the ultimate psychological and physical challenge Madhavan faces.അധ്യായം 5: ചില്ലുകൂട് (The Glass Cage)

മേനോൻ കുടുംബത്തിലെ വലിയ ഹാളിൽ ആഘോഷത്തിന്റെ ആരവങ്ങൾ ഉയർന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ബിസിനസ്സ് പങ്കാളികൾക്കുമായി ഒരുക്കിയ ഗംഭീരമായ വിരുന്നായിരുന്നു അത്. "മരിച്ചെന്നു കരുതിയ മീര അത്ഭുതകരമായി തിരിച്ചുവന്നു" എന്ന വാർത്ത നാട്ടിലാകെ പടർന്നിരുന്നു. ആ 'അത്ഭുതത്തെ' നേരിട്ട് കാണാൻ എല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു.

മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ മാധവൻ ഒരു ചില്ലു പാവയെപ്പോലെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ വേഷം കൂടുതൽ ആഡംബരമുള്ളതായിരുന്നു. കടുംപച്ച നിറത്തിലുള്ള കാഞ്ചീപുരം പട്ടുസാരിയും, വജ്രം പതിപ്പിച്ച ആഭരണങ്ങളും അവനെ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. മേരി അവന്റെ മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂക്കൾ തിരുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഇന്ന് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസമാണ്. പലരും നിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കും. നടത്തത്തിലും നോട്ടത്തിലും ഒരു പിഴവും ഉണ്ടാകരുത്."

മാധവൻ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ ഇപ്പോൾ ക്രീമുകൾ പുരട്ടി വെണ്ണ പോലെയായിരിക്കുന്നു. കൈവിരലുകളിൽ വലിയ മോതിരങ്ങൾ. മുഖത്തെ മേക്കപ്പ് ഓരോ പാളികളായി അവന്റെ പഴയ വ്യക്തിത്വത്തെ പൂർണ്ണമായും മൂടിക്കഴിഞ്ഞു. ഒരു ലോറി ഡ്രൈവറുടെ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ ഇന്ന് പട്ടുസാരിയുടെ ഞൊറികൾ പിടിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ചിന്ത അവനിൽ വലിയൊരു അപമാനം നിറച്ചു. താൻ ഒരു പ്രദർശന വസ്തുവായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

"നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം," സിദ്ധാർത്ഥ് മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

അവൻ കറുത്ത സ്യൂട്ടിൽ അതീവ സുന്ദരനായിരുന്നു. മാധവന്റെ അരികിലെത്തി അവൻ അവന്റെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈചുറ്റി. മാധവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഹീലുള്ള ചെരുപ്പുകൾ ഇട്ടതുകൊണ്ട് മാധവന്റെ നടത്തം ഒരു പെണ്ണിന്റേതുപോലെ നൃത്തം വെക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങി.

താഴെ എത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവരിലുടക്കി. സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ മീരയെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരം സജീവമായി.

"മീരയ്ക്ക് പഴയതിലും എത്രയോ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു! കൂടുതൽ ഒതുക്കവും ലാവണ്യവും വന്നിട്ടുണ്ട്," ഒരു സ്ത്രീ മന്ത്രിക്കുന്നത് മാധവൻ കേട്ടു.

സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഓരോരുത്തരായി വന്നു പരിചയപ്പെട്ടു. പുരുഷന്മാർ തന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കുശലം ചോദിക്കുമ്പോൾ മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. അവരെപ്പോലെ ഒരു പുരുഷനായി നടക്കേണ്ട താൻ ഇന്ന് അവരുടെ കാമന കലർന്ന നോട്ടങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുകയാണ്. ചിലർ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ മാധവന് അവരോട് തർക്കിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവൻ ഒരു നാണം കുണുങ്ങിയ പെണ്ണിനെപ്പോലെ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

വിരുന്നിനിടയിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ അജയ് അടുത്തു വന്നു. അജയ് മീരയെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ അറിയുന്നവനാണ്.

"മീരേ, നിനക്ക് ആ പഴയ തമാശകളൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? കോളേജിൽ വെച്ച് നമ്മൾ കാണിച്ച കുസൃതികൾ?" അജയ് ചോദിച്ചു.

മാധവൻ വിക്കി. "അത്... അപകടത്തിന് ശേഷം എനിക്ക് പല കാര്യങ്ങളും മറന്നു പോയി അജയ്. ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞത് പതുക്കെ ഓർമ്മ വരുമെന്നാണ്."

അജയ് മാധവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "നിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു പന്തികേട് പോലെ. പഴയ മീരയുടെ ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി നേർത്തതായിരുന്നു."

മാധവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. സിദ്ധാർത്ഥ് വേഗം ഇടപെട്ടു. "അവൾക്ക് വോക്കൽ കോർഡിന് ചെറിയൊരു ഇഞ്ചുറി ഉണ്ടായിരുന്നു അജയ്. അതിന്റെ മാറ്റമാണ്."

അന്ന് രാത്രി വിരുന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാധവൻ ആകെ തളർന്നിരുന്നു. കാലിലെ ഹീലുകൾ കാരണം അവന്റെ പാദങ്ങൾ വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആഭരണങ്ങളുടെ ഭാരം അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് വല്ലാതെ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. "ഇന്ന് എല്ലാവരും നിന്നെ പുകഴ്ത്തുകയായിരുന്നു മീരേ. നീ തിരിച്ചുവന്നത് എനിക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം നൽകി."

സിദ്ധാർത്ഥ് മാധവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. ആ നിമിഷം മാധവന്റെ ഉള്ളിലെ പൗരുഷം വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. ഒരു പുരുഷൻ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മടിയിൽ ഒരു പെണ്ണായി ഇരിക്കുക! സിദ്ധാർത്ഥ് അവന്റെ കഴുത്തിലെ ആഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ മാധവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ, മാധവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തെ ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"സിദ്ധു... എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം തനിയെ ഇരിക്കണം," മാധവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"എന്തുപറ്റി മീരേ? നിനക്ക് വയ്യേ?" സിദ്ധാർത്ഥ് ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല... ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടതുകൊണ്ട് തലവേദന പോലെ."

സിദ്ധാർത്ഥ് അവനെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. മാധവൻ ബാത്റൂമിൽ പോയി വാതിൽ അടച്ചു. അവൻ തന്റെ കണ്ണാടിയിലെ രൂപത്തെ നോക്കി വെറുപ്പോടെ കാർക്കിച്ചു തുപ്പി. 'നീ ആരാണ് മാധവാ? നീ ഒരു പുരുഷനാണോ അതോ ഇവരുടെയൊക്കെ കയ്യിലെ കളിപ്പാവയോ?'

പെട്ടെന്ന് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളി കേട്ടു. മാധവൻ വേഗം ഓടിച്ചെന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു വിയർത്തു കുളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"മീര... ആ വണ്ടി... ചോര... മീര നീ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു!" സിദ്ധാർത്ഥ് അലറി.

അപകടത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് മിന്നൽ പോലെ കടന്നുവരികയാണ്. മാധവൻ പകച്ചുപോയി. അവൻ സിദ്ധാർത്ഥിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ശാന്തനാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട് സിദ്ധു... നോക്കൂ, എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല."

സിദ്ധാർത്ഥ് മാധവന്റെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ സംശയം നിഴലിച്ചു. "നീ മീര തന്നെയാണോ? എനിക്ക്... എനിക്ക് എന്തോ ഒരപരിചിതത്വം തോന്നുന്നു."

മാധവൻ നടുങ്ങിപ്പോയി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചു വരുന്നത് തന്റെ പദ്ധതിയുടെ വിജയമാണോ അതോ പരാജയമാണോ? സത്യം വെളിപ്പെട്ടാൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മാനസികനില തകരും. കൂടെ തന്റെ കുടുംബത്തിന് കിട്ടേണ്ട പണവും നഷ്ടമാകും.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മേനോൻ മാധവനെ രഹസ്യമായി വിളിച്ചു. "സിദ്ധാർത്ഥിന് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മ വരാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് നിർണ്ണായകമായ ഘട്ടമാണ്. നീ മീരയായി കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അഭിനയിക്കണം. അവന് ഒരു സംശയവും തോന്നാൻ ഇടവരുത്തരുത്. അതിനായി ഞങ്ങൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുണ്ട്."

"എന്ത് തീരുമാനം?" മാധവൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരു ഹണിമൂൺ യാത്ര പോകണം. ഊട്ടിയിലുള്ള നമ്മുടെ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക്. അവിടെ ആരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം. സിദ്ധാർത്ഥിന് നിന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം തോന്നുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ശാന്തമാകും."

മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർന്നു. വീടിനുള്ളിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ താൻ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകുന്നു. എന്നാൽ ഊട്ടിയിലെ ആ വിജനമായ എസ്റ്റേറ്റിൽ, സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൂടെ മാത്രം കഴിയുമ്പോൾ തന്റെ രഹസ്യം എത്രകാലം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ കഴിയും? തന്റെ ശരീരം ഓരോ ഇഞ്ചും സിദ്ധാർത്ഥിന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടേണ്ടി വരും. ഒരു പുരുഷന്റെ പൗരുഷത്തെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉടയാടകളിൽ എത്രത്തോളം ഒളിപ്പിക്കാനാകും?

യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. സരള ഈ വാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കും ആശങ്കയുണ്ടായി. എങ്കിലും അവൾ മാധവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "ഏട്ടാ, ഇതാണ് അവസാനത്തെ കടമ്പ. ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ അയാൾക്ക് ഓർമ്മകൾ പൂർണ്ണമായി കിട്ടും. അപ്പോൾ നമുക്ക് ഈ വേഷം അഴിച്ചു വെക്കാം."

പട്ടുസാരിയും ചുരിദാറുകളും മാറി മാറി ധരിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചലനങ്ങളും വികാരങ്ങളും തന്റെ ഉള്ളിൽ കുത്തിനിറച്ച്, മാധവൻ ആ മലനിരകളിലേക്ക് യാത്രയായി. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ 'സ്ത്രീത്വ' പരീക്ഷണം അവിടെയാണ് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.